แกล้งโง่ Novels & Stories

หน้าต่างสถานะอารมณ์แสดงผลว่า เฝ้าระวัง พร้อมกับแถบข้อความแสดงผลความคิดที่เด้งขึ้นมากลางหน้าจอว่า “มีใครแอบแกล้งเราหรือเปล่านะ?” แน่นอนว่าไม่ใช่การแกล้งสักหน่อยครับอาจารย์ คำว่า เล่นสนุก กับ แกล้งเล่น มันเหมือนกันตรงไหน?

“ไม่ได้แกล้งเสียนาน” เผ็ดงอนใหญ่ ทำหน้าเง้า “ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ อย่าให้ช่องนะ ฉันจะแกล้งตอบ”

“กลับได้แล้วปั้นจั่น​ มึงมีสติหน่อยสิวะ!” “จั่น” “คนอย่างกูมันโง่ซ้ำโง่ซาก​ โง่ดักดาน​ ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็ก็ไม่ฟัง​ กูเชื่อสิ่งที่มึงพูด​ ทั้งที่​คนอื่นพูดแต่สติกู​ แต่กูไม่ฟัง​ กูมันควายเอง​ กูมันควาย!​”

นางหงส์แสร้งทำเป็นรำพึงรำพันเรื่อยเปื่อย แต่คนฟังต่างก็ทราบกันดีว่าประโยคเหล่านี้แฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง เสวียนอี้หันไปมองหน้าเหม่ยหนาน เมื่อเห็นว่านางไม่ได้แสดงสีหน้ายินดียินร้ายออกมาก็ค่อยเบาใจ นับว่าเหม่ยหนานเก่งกาจพอสมควร ขนาดถูกแม่สามีเอ่ยวาจาหยามกันเช่นนี้ยังเก็บสี หน้าเอาไว้ได้ไม่มีหลุดออกมาแม้แต่น้อย

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

ผมบอกแล้วไงครับ คนอย่างเฮียเคลิ้มไม่เคยเปลี่ยนแปลง แต่เรื่องแกล้งโง่แกก็เก่งเหมือนกัน บางทีแกล้งโง่จนผมคิดว่าแกโง่จริง ๆ “พอเถอะเฮีย นาฟไม่ชอบโกหก ทำยังไงน้องมันก็ไม่รักคนเลวแบบนาฟหรอก ถ้าจะอยู่ด้วยกัน ก็อยู่แบบบังคับไปแบบนี้แหละดีแล้ว”

แกล้งส่งเสียงแสดงว่าเมามาย กัวกั๋วฮ่องเต้กระหยิ่มในใจ “ด้านนู้น ห้องด้านนู้น” ต้าเหนิงลุกขึ้นเดินขาไขว้กันเพื่อกัวกั๋วจะไม่ได้สงสัย

ฉันแกล้งแหย่เขา "ไม่หวงมั้ง เมียใส่สั้นขนาดนี้" "ฮ่าๆๆ นายนี่น่าแกล้งมากอ่ะ นี่งานฉัน เข้าใจนะ" ฉันหลุดขำเขาจนได้ ตัวก็เบ่อเร่อแต่ก็ง๊องแง๊งเป็นเด็ก^^

ฉันเม้มปากแน่นและพยักหน้าตาม เออ โง่ก็โง่ "อื้อ เจแปนเมียโง่ ฮือๆ " "เออ เจแปนเมียโง่ อีกคำ..เจแปนหัวอ่อน ท่องไว้นะ..เจแปนเมียโง่หัวอ่อน"

(แกล้งโง่) เกรซโพล่งขึ้น “แกล้งโง่?” (อาฮะ ถ้ารู้ว่าตัวเองเล่นเกมไม่เก่งก็แค่แกล้งโง่ ตามน้ำไปกับเขา) “หลังจากนั้นล่ะ”