แม่มด Novels & Stories

ภพนิพิฐกระสับกระส่าย ฝ่ามือหนาที่ประสานกันไว้ชื่นเหงื่อ แม้ตามกรอบใบหน้าหล่อเหลาเองก็มีเม็ดเหงื่อผุดพรายเช่นกัน "ใจเย็นๆ น่าเฮีย แม่ของหมอยุเป็นถึงอาจารย์หมอ หมอยุเองก็ทำคลอดทุกวัน เมียเฮียปลอดภัยอยู่แล้ว"

้วยดงไหมหยาบกระด้างวิ่งเข้าวิ่งออกในซอกทางรักของจุ๊บแจงที่ปกคลุมด้วยดงไหมเรียงตัวเป็นกระจุกดูอ่อนโยนกว่า “แม่เจ้า... ไม่น่าเชื่อ” ไม่น่าเชื่อว่าอวบใหญ่แบบนั้นจะทะลุทะลวงเข้าไปในซอกเนื้อคับแคบของฝ่ายหญิงได้ เธอมองแทบไม่กะพริบตา ขยี้ตาอีกรอบ เช็ดน้ำลายไปด้วยความตื่นเต้ นระคนเขินอายนิดๆ

เธอเม้มปาก “โมไม่ได้ทำคนเดียวหรอกค่ะ มีคุณยายช่วยด้วย แล้วก็…คำสัญญาบ้า ๆ ในหัวของโม” “คำสัญญาอะไรครับ”

"ครับ พี่เชื่อแล้ว ว่าแต่แม่แก้มชื่ออะไรเหรอ" "ชื่อฤดีค่ะ" ยิ้มมุมปาก "ชื่อเพราะจัง " คณากรจ้องมองภาพในมือด้วยความชื่นชม

มี่มี่กล่าวด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าของเด็กหญิง "ชาติที่แล้วข้าเป็นแม่มดเวทผู้ยิ่งใหญ่ แค่ไฟมังกรน่ะหรือ? น่าลองดีนะ!" นางวาดมือในอากาศ ขวดยาสีทองปรากฏขึ้น

"นางไม่ใช่นางมนุษย์ธรรมดา ไม่มีมนุษย์หน้าไหนในโลกที่ปราศจากพลังเวทมนตร์จะสามารถสร้างสถานที่อันวิจิตรและซับซ้อนถึงเพียงนี้ได้ภายในเวลาไม่กี่วัน นางคือแม่มด นางคือปีศาจร้ายที่ใช้มนต์ดำอันสกปรกโสมมที่สุดล่อลวงองค์จอมมารของพวกเรา" เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นทันที คณะทูตแ

หมอกกระพริบตาปริบๆ มองคนที่จ้องหน้าเธอนิ่งๆ “หมอกก็จะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด ถึงหมอกจะเด็กกว่าพี่ ความคิดความอ่านไม่เท่าพี่ แต่หมอกรู้น่าพี่ทัพพ์ หมอกจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด จะเป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบของลูก หมอกจะทำให้มันดีที่สุด หมอกคิดไว้แล้ว”

“ เอลิน่าพูดจบก็รีบชักดาบที่แนบอยู่ข้างตัวเธอออกมาชี้ตรงมาที่ฉันทันที แม่มดดำเหรอ? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเกมนี้มีตัวละครแม่มดอยู่ด้วย หรือฉันจะพลาดภารกิจไหนไปนะ หรืออาจจะยังเล่นไม่ถึงแมพนั่นก็ได้ (+_+~) แต่จะเอายังไงกับเอลิน่าดี ยัยนี่ดูท่าท่างมุ่งมันที่จะใช้ดาบฟันฉัน มากเลยในตอนนี้ สายตาก็ดูดุดันเหมือนในเกมตอนที่หล่อนกำลังจะต่อสู้เลย เฮ้ย ฉันเปรียบเสมือนแม่ที่ชุบเลี้ยงแกมานะ แกจะมาฟันฉันตายตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

“ข้าเลยทะเลาะกับบิดาอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธการแต่งงานได้ หากแต่เมื่อแต่งแล้ว ข้ากลับหมกมุ่นที่จะหาวิธีเอาคนรักของข้ากลับคืน เวทมนตร์ศาสตราใด ข้าล้วนสืบเสาะไปทั่วทุกสารทิศ จนกระทั่งได้พบกับแม่มดตนนั้นเข้า...” “แล้วนางก็ทำให้เจ้าเป็นแวมไพร์...” “นางบอกว่ามีวิธีที่จะช ่วยให้ข้าได้พบกับคนรักของข้าอีกครั้ง”

“ฉันผิดอะไร? แม่ของแกมันเป็นนางปีศาจชั่วร้ายและใช้ชีวิตอย่างโสมม!” เมเดลีนเผยให้เห็นรอยยิ้มอันสงบนิ่ง “อย่างน้อยถ้าอยากตะโกนแหกปากใส่ฉันมากขนาดนี้ ก็ช่วยบอกมาที่ว่าฉันทำอะไรลงไป”