Romans & histoires โหดเหี้ยม

และทั้ง ๆ ที่การถูกฆ่าตายเพราะคนทรยศดูจะเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดที่สุด แต่ไม่หยูอิงและหย่งเล่อยังคงติดอยู่กับคำสาปที่ยังไม่ถูกคลาย ภาพหลังจากความฝันที่หญิงสาวเคยเห็นในทุกคืนดำเนินต่อ หลังจากหวงตี้ได้เห็นสภาพศพของคนรักแและบุตรชายที่ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม เพราะท นการสูญเสียไม่ได้ จึงใช้ศาสตร์ลึกลับจากคัมภีร์โบราณเรียกวิญญาณของภรรยาและลูกชายกลับมา

ในตอนที่ยังยั้งใจว่าเพื่อน ก็ชอบดมว่ามันหอมบอกไม่ถูก หอมแบบชวนเขิน แต่ในตอนนี้มีทำการเปิดมิติเหนือจากเพื่อนไปแล้ว เธอก็ชักจะได้กลิ่นเขาแล้วใจเต้นรัวแปลกๆ ​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ ​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบท ำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ”

ปกติจิ้งอ๋องมักจะเงียบขรึมไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด หายากนักที่จะได้เห็นคนผู้นี้เปิดปากพูดอะไรยาวๆ แต่ไม่คิดว่าพอเอ่ยคำพูดมา วาจาไม่ต่างกับพระบิดาสักนิด เหยียนฟู่ฮ่าวมีสีหน้าทะมึนทันที หากสายตาสามารถใช้ฆ่าคนได้ คาดว่าบุรุษตรงหน้าคงต้องเป็นคนแรกที่สิ้นชีพเป็นแน่ มือแกร ่งขยับจับสิ่งของในแขนเสื้อแน่น ไม่ว่าจะใช้วิธีใดเขาต้องได้สตรีที่หมายปองมา

บัดนี้ความรู้สึกของนางพังทลายจนหมด ความเมตตาทั้งหมดถูกเหยียบย่ำจนแหลกละเอียด เหลือเพียงจิตสังหารอันเงียบงัน ริมฝีปากแดงชาดค่อย ๆ ยกขึ้นช้า ๆ เป็นรอยยิ้มที่งดงาม และน่าสะพรึงกลัวที่สุด 'กู้เย่ว์เสวียน...' 'ฮูหยินเฒ่ากู้...' 'พวกเจ้าคิดจะหลอกข้าให้เป็นหม้ายใช่หรือไม่' 'ดี...' 'เ ช่นนั้นข้าจะจัดงานศพให้พวกเจ้าอย่างสมเกียรติที่สุด'

ข้าเรียกจิต เรียกเงา เรียกเหงาแห่งความมืด จงมาสถิตเถิด ด้วยโลหิตนี้ ข้าผูกสัญญา ด้วยควันธูป ข้าปลุกท่าน อิติปิโสสังขะระ สะวาหะ สะวาหะ "ยันต์ที่ตาได่สักลงให่ มันสิบ่มีไผเห็นนอกจากพวกที่มีวิชาอาคม ต่อไปนี่ทุกอย่างที่เป็นของกู กูได้ยกให้มึงเบิดแล้ว ผีเบิดทุกโตที่อ ยู่นี่มันสิเคารพมึง มึงเป็นคึพ่อของพวกมัน" (ยันต์ที่ตาได้สักลงให้ มันจะไม่มีใครได้เห็นรอยสักพวกนี้ นอกซะจากพวกที่มีวิชาอาคม ต่อไปนี้ทุกอย่างที่เป็นของกู กูได้ยกให้มึงหมดแล้ว ผีทุกตัวที่อยู่นี่มันจะเคารพมึง มึงจะเหมือนเป็นพ่อของพวกมัน)

อี้เฟยตะโกนเรียกเสียงดัง บัดซบวันซวยอะไรของข้า! "ขอรับพระชายา " จางหลงค้อมศีรษะคำนับพระชายาที่กำลังเดินมาหาตน

“เหี้ยเอ๊ย! ปวดฉี่ไม่ไหวแล้ววะ มึงรออยู่ตรงนี้แป๊บหนึ่งนะ” “เอ้า!! ไอ้เติร์ด” เซนเอ่ยเรียกเพื่อนตามหลังด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดังนัก หลังจากที่เติร์ดวิ่งพรวดพราดเข้าไปในดงป่ารก หากว่าในป่านี้ก็แสนจะวังเวง แม้จะไม่เชื่อเรื่องผีสางเทวดาแต่มันก็อดที่จะหวาดระแวงไม่ได้

คนที่ครางไม่ใช่หยางซิน แต่เป็นจางเฮ่อ "ทำไมแฉะขนาดนี้ แค่ดูดเอ็นพี่เองนะ ไม่ได้ถูกดูดหอยสักหน่อย" "ฉันยิ่งดูดก็ยิ่งเสียวนี่ จินตนาการว่าพี่ก็กำลังดูดหอยของฉันเหมือนกัน พี่เขยขา ขยับนิ้วหน่อยสิคะ อ้าปากดูดนมฉันด้วย ฉันเสี้ยนปากพี่จะตายอยู่แล้ว ดูดนมให้หน่อย"

การจู่โจมอันโหดเหี้ยม (The Brutal Ambush) ทันทีที่พวกเขาเดินถึง ทางเลี้ยวโค้ง ของอุโมงค์ที่มืดมิดและเงียบสงัด เงาดำขนาดใหญ่ ก็ พุ่งทะลุ ออกมาจาก เพดานถ้ำ เหนือศีรษะของพวกเขา! มันคือ เงาปีศาจเสือดาวดำ (Shadow Leopard) ร่างกายของมันใหญ่โตกว่าเสือดาวทั่วไปถึงสองเท่า มี กรงเล็บ ที่ยาวและแหลมค มราวกับดาบ มันปรากฏตัวอย่าง เงียบเชียบ และ รวดเร็ว จน กระบวนท่า ‘ตาเหยี่ยวส่องเงา’ ของคิชิโระที่กำลังอ่อนแอ และ นาฬิกาอาคม ของฮารุกะที่รวนจากพลังงานมืด ก็ไม่สามารถตรวจจับได้ทัน!

คำว่า "ขีดอันตราย" ทำให้นัยน์ตาของเหอเหยียนสือมืดมนลง เกิดความหนาวเย็นที่มาเยือน