Novel & Cerita โหดเหี้ยม

ในตอนที่ยังยั้งใจว่าเพื่อน ก็ชอบดมว่ามันหอมบอกไม่ถูก หอมแบบชวนเขิน แต่ในตอนนี้มีทำการเปิดมิติเหนือจากเพื่อนไปแล้ว เธอก็ชักจะได้กลิ่นเขาแล้วใจเต้นรัวแปลกๆ ​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ ​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบท ำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ”

ปกติจิ้งอ๋องมักจะเงียบขรึมไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด หายากนักที่จะได้เห็นคนผู้นี้เปิดปากพูดอะไรยาวๆ แต่ไม่คิดว่าพอเอ่ยคำพูดมา วาจาไม่ต่างกับพระบิดาสักนิด เหยียนฟู่ฮ่าวมีสีหน้าทะมึนทันที หากสายตาสามารถใช้ฆ่าคนได้ คาดว่าบุรุษตรงหน้าคงต้องเป็นคนแรกที่สิ้นชีพเป็นแน่ มือแกร ่งขยับจับสิ่งของในแขนเสื้อแน่น ไม่ว่าจะใช้วิธีใดเขาต้องได้สตรีที่หมายปองมา

จวนแม่ทัพกู้กำลังจะเผชิญหายนะครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต และในความมืดอันหนาวเหน็บนั้น เสียงหัวเราะของฮูหยินเฒ่ากู้ยังคงดังลอดออกมาจากเรือนใหญ่ โดยไม่รู้เลยว่า พวกนางได้ปลุกอสูรร้ายที่ไม่ควรปลุกขึ้นมาแล้ว ‘คนที่คิดหลอกลวงข้า จะไม่มีใครได้ตายดีสักคนเดียว’

ข้าเรียกจิต เรียกเงา เรียกเหงาแห่งความมืด จงมาสถิตเถิด ด้วยโลหิตนี้ ข้าผูกสัญญา ด้วยควันธูป ข้าปลุกท่าน อิติปิโสสังขะระ สะวาหะ สะวาหะ "ยันต์ที่ตาได่สักลงให่ มันสิบ่มีไผเห็นนอกจากพวกที่มีวิชาอาคม ต่อไปนี่ทุกอย่างที่เป็นของกู กูได้ยกให้มึงเบิดแล้ว ผีเบิดทุกโตที่อ ยู่นี่มันสิเคารพมึง มึงเป็นคึพ่อของพวกมัน" (ยันต์ที่ตาได้สักลงให้ มันจะไม่มีใครได้เห็นรอยสักพวกนี้ นอกซะจากพวกที่มีวิชาอาคม ต่อไปนี้ทุกอย่างที่เป็นของกู กูได้ยกให้มึงหมดแล้ว ผีทุกตัวที่อยู่นี่มันจะเคารพมึง มึงจะเหมือนเป็นพ่อของพวกมัน)

"ดูดเลือด อะไรดูดเลือดคะ?" "ผีกองกอย" คำพูดของกันต์มันทำมัทนาขนลุกซู่เพราะใคร ๆ ก็น่าจะรู้จักผีกองกอย มันเป็นผีป่าขนิดหนึ่งที่อาศัยในป่าลึกและมักจะออกหาอาหารในตอนกลางคืนและออกหากันเป็นกลุ่ม อาหารของพวกมันก็คือเลือดของนักเดินทางที่มาค้างแรมในป่าเนี่ยแหละ

นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ชายตรงหน้าผู้ซึ่งผู้คนร่ำลือกันว่าโหดเหี้ยมอำมหิต เย็นชาดั่งน้ำแข็งพันปี ฆ่าคนไม่กะพริบตา เป็นถึงผู้บัญชาการสูงสุดแห่งแคว้นเยี่ย จะเป็นบุรุษคนเดียวกันกับที่เพิ่งกล่าววาจาเช่นนั้นออกมา สุดท้าย… คำว่า “เล่าลือ” ก็เป็นเพียง “คำเล่า” เท่านั้นเอง หวงจิ่วเ ยี่ยมองนางไอจนตัวโยน ไม่ได้กล่าวอะไร เพียงแค่ขยับมือวางหมากลงอย่างสงบนิ่ง

อี้เฟยตะโกนเรียกเสียงดัง บัดซบวันซวยอะไรของข้า! "ขอรับพระชายา " จางหลงค้อมศีรษะคำนับพระชายาที่กำลังเดินมาหาตน

คนที่ครางไม่ใช่หยางซิน แต่เป็นจางเฮ่อ "ทำไมแฉะขนาดนี้ แค่ดูดเอ็นพี่เองนะ ไม่ได้ถูกดูดหอยสักหน่อย" "ฉันยิ่งดูดก็ยิ่งเสียวนี่ จินตนาการว่าพี่ก็กำลังดูดหอยของฉันเหมือนกัน พี่เขยขา ขยับนิ้วหน่อยสิคะ อ้าปากดูดนมฉันด้วย ฉันเสี้ยนปากพี่จะตายอยู่แล้ว ดูดนมให้หน่อย"

การจู่โจมอันโหดเหี้ยม (The Brutal Ambush) ทันทีที่พวกเขาเดินถึง ทางเลี้ยวโค้ง ของอุโมงค์ที่มืดมิดและเงียบสงัด เงาดำขนาดใหญ่ ก็ พุ่งทะลุ ออกมาจาก เพดานถ้ำ เหนือศีรษะของพวกเขา! มันคือ เงาปีศาจเสือดาวดำ (Shadow Leopard) ร่างกายของมันใหญ่โตกว่าเสือดาวทั่วไปถึงสองเท่า มี กรงเล็บ ที่ยาวและแหลมค มราวกับดาบ มันปรากฏตัวอย่าง เงียบเชียบ และ รวดเร็ว จน กระบวนท่า ‘ตาเหยี่ยวส่องเงา’ ของคิชิโระที่กำลังอ่อนแอ และ นาฬิกาอาคม ของฮารุกะที่รวนจากพลังงานมืด ก็ไม่สามารถตรวจจับได้ทัน!