Before It's Too Late นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko sinabi iyon dahil kailangan kong maging matatag. Sinabi ko iyon dahil totoo. Ipinakita ko sa kanya ang screen. Tahimik siyang nanood. Pagkatapos... Hinawakan niya ang kamay ko. "She loved you." Napangiti ako habang pinupunasan ang luha ko. "Alam ko na." THE LAST LESSON Sa huling bahagi ng video... May sinabi pa si Mama. "Crizaliah..." "Do not spend your life fixing what happened before you."

Sana lamang ay gumaling na kaagad si Clara bago pa ako mapatay ng babaeng ito. “Oops! Tapusin mo muna ako bago ka makakalapit sa kanila.” Nakangisi kong saad. Itinatawa ko na lang ang sitwasyon ko ngayon upang mabawasan ang sakit na nararamdaman ko sa aking kaliwang binti.

You, ooh, ooh, you, ooh, ooh You, ooh, ooh, you, ooh, ooh You, ooh, ooh, you, ooh, ooh Ooh We go fast with the game we play Who knows why it's gotta be this way We say nothin' more than we need I say, "Your place", when we leave

I'm waiting for her to continue but I guess she wasn't expecting my call at this hour. "So when?" [When?] After a moment we asked in unison. "You decide when since it's your idea." I heard her clear her throat before speaking again. [The sooner the better, so let's start tomorrow.] "I'll be there early in the morning. Bye." [Bye.]

Of course one question will lead to another hanggang sa malaman nilang pinauwi ko si Ate dahil kasal ko ngayon. Isang pagas na boses ang narinig ko mula sa kabilang linya. It’s almost midnight in the United States at nagising ko ang aking ina. “Ma.” “Bran? Is everything okay? It’s late.” Narinig ko ang paghikab niya. “Ma, naaksidente si Ate kanina at—”

napupuno na talaga ako sa isang ito. Tumawa siya na lalong nagpainis sa akin. "Hey, baby. Do you think nakikipagbiruan lang ako before? I asked your favor but you declined it. Napakasimple lang naman ng favor kong hinihingi. Anyway, let's move on. Sabi nga nila past is past. Hindi na maibabalik ang nangyare na. So, you won't regret your decision. Bye baby. See you around." After that he hanged up his phone call.

pilit niyang hindi ipahalata ang takot sa boses "This night might be the last time na makakasama niya tayo in happy gathering bago umalis. May appointment na kasi siya sa Doctor niya dito sa Pililipinas bago sila umalis ng Mommy niya. Hihintayin ka namin hanggang mag-umaga. Depende sayo kung anong oras ka sisipot. Kahit makapag-paalam ka man lang kay Alli." wika nito bago ibinaba ang tawag.

"Babe.." Napatingin siya sa may pintuan ng magsalita ito. Nakangiting lumapit ito sa kanya at hinalikan siya sa pingi. Hindi niya napansin ang pagpasok nito sa loob ng opisina niya. "You're early.."sabi niya. "Yeah. Alam ko naman na gusto mo din makauwi ng maaga kaya mas minabuti kong magdinner na lang tayo agad. Are you ready?"

"Okay. Mag-ingat ka. Let's talk about this when I got home." Kumunot ang aking noo nang mapansin ko ang van sa aking likuran. Mabagal ang patakbo ko, para makapag-overtake sila, pero nanatili lang din itong mabagal. Gumilid pa ako pero ayaw talaga nitong mauna. "Lilienne?" "Ah... Ingat ka diyan. I love you." "Okay, I love and I miss you baby." "I miss—ay! Shit!"

Humihikbi-hikbing saad nya. “NO! IT’S YOUR FAULT. GUMAGAWA KA TALAGA NG IKAPAPAHAMAK MO!” “This is the last warning Ms. Latesma. Once na mainvolve ka ulit sa gulo at madamay ang university na to, bukod sa mawawalan ka ng scholarship hindi ka na makakapag aral pa!”