การทรยศ Novels & Stories

ฉันหลับตาลงและเริ่มวางแผน ผู้หญิงตระกูลมาร์โคนีไม่ร้องไห้ เราไม่ตีโพยตีพาย และที่สำคัญที่สุดคือเราไม่รู้จักคำว่าให้อภัย เราจะเอาคืน และเราจะทำให้คนทรยศต้องชดใช้ด้วยราคาที่พวกมันไม่มีปัญญาจ่าย

เขาทิ้งความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีทั้งหมดลงอย่างสิ้นเชิง และอ้อนวอนฉันด้วยเสียงต่ำ “จิ้นซิวเหยียน คุณปล่อยเธอไปเถอะ คุณทำร้ายเธอยังไม่พออีกหรือไง? มีสิทธิ์อะไรมาขอให้เธอกลับไป?”

คนขี้ขลาด คนเห็นแก่ตัว คนที่ทรยศต่อผู้หญิงที่อุ้มท้องลูกของเขาเพื่อวิ่งตามความทรงจำ ฉันยังคงอยู่ตรงนั้น คุกเข่าอยู่บนกรวด ไม่สามารถขยับได้ น้ำหนักของการทรยศของฉันบดขยี้ฉัน หนักกว่าหิน การทรยศต่ออิแนส ที่อาจจะหลับ peacefully อยู่ เชื่อใจ การทรยศต่อลูกของฉัน ที่ขอเพียงแค่เกิดมาใน บ้านที่มั่นคง การทรยศต่อตัวเอง ต่อหลักการที่ฉันเชื่อว่าเป็นของฉัน

โทเบียสเค้นเสียงเหี้ยม สายตาดุจดังพญามัจจุราชจ้องมองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง เขาเกลียดที่สุดคือการโดนทรยศ ทำไมชีวิตของเขาต้องเจอแต่คนแบบนี้ด้วย โทเบียสไม่เข้าใจจริง ๆ เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งเขา ให้ต้องคำสาป เป็นคนบาปให้โดนทำร้ายความรู้สึกจากคนที่ตัวเองรักและไว้ใจซ้ำ แล้วซ้ำเล่า

ฟู่เฉินหวนหรี่ตาครุ่นคิด “คนผู้นี้มีความทะเยอทะยานและโหดเหี้ยม ถึงกับทรยศพ่อแท้ ๆ ของตนเองได้ ย่อมหมายมั่นสิ่งใหญ่หลวง การร่วมมือกับนางก็คือการเชื้อเชิญหายนะมาสู่ตนเอง”

การทรยศไม่ได้มีความหมายน้อยลงเพียงเพราะเขาเรียกมันด้วยชื่อที่ดูสวยหรู แต่สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดกลับไม่ใช่เรื่องนั้น มันคือการที่เขายังเชื่อว่าฉันจะยอมรับคำดูถูกนี้ได้—การที่เบียนก้ามีความหมายเพียงเพราะเธอเป็นเงาสะท้อนของผู้หญิงที่ฉันเคยเป็นในวันวาน

"ฮ่าๆๆ" นัดประชุมพิเศษของเหล่าอัลฟา ก่อนออกศึก ปฏิบัติการปราบพยศพวกไม่เชื่อฟัง มักจะต้องมีการวางแผนกันตลอด หากแผนหนึ่งพลาดย่อมมีแผนสองมาคอยรองรับไว้เสมอ บางจำพวกลูกค้าคิดว่าตนนั้นเหนือกว่าและเปี่ยมไปด้วยความเฉลียวฉลาด คิดโลภไม่พอใจในราคาที่ได้ตกลงกันก่อน หน้า ก่อนจะมีการซื้อขายอย่างจริงจัง นั่นคือที่มาของการทรยศ เมื่อรู้ที่มาของสินค้า การสืบเนื่องมาจากหนอนบ่อนไส้ ก็มักจะมีการลุกล้ำอณาเขตกัน หนักสุดคือการขโมย คัดลอก เรียนแบบ และใช้วัถุดิบที่ไม่ได้มาตรฐาน มิหนำซ้ำยังแย่งลูกค้ากันต่อหน้าต่อตา ไร้ความเกรงใจอีก

ภีมยืนมองหน้าตัวเองผ่านกระจกเงาที่สะท้องอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่เรียบเฉย ตาคมที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ค่อยๆ มีน้ำสีใสไหลออกมา. “ใครที่มันพรากแม่และน้องไปจากผม ผมก็จะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากมันเช่นกัน” เช้าวันต่อมา... ซ่า~~

น้ำเสียงของเขาต่ำลงเล็กน้อย มิใช่เพราะความโกรธที่ยังหลงเหลือ หากแต่เป็นน้ำหนักของคำพูดที่ตั้งใจส่งไปถึงอีกฝ่ายอย่างชัดเจน ว่าในโลกของเขา การทรยศ คือสิ่งที่ไม่มีวันได้รับการให้อภัย โทษเดียวคือ. ต้องตาย! หลัวเสวียนเย่ก้มตัวลงเล็กน้อย ระดับสายตาเข้าใกล้เธออีกครั้ง “คุณจำ ไว้แค่ว่า ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่”

Kit รีบไปยังด้านข้างของเขา "ทั้งคู่เลย พวกเขาวางแผนต่อต้านคุณ การทรยศ "คิท" ดันคำพูดให้มากพอ ที่จะทำให้จ่าฝูงคลั่งด้วยความโกรธ การทรยศเป็นความผิดที่ไม่อาจให้อภัยได้