คนปลาด Novels & Stories

" .. . บรื้นน~ ปึ้ง! "อ้าว~พี่ก้อนไปไหนมาครับหน้าซีดเชียว?" "ปลาซิวมึงก็ด้วยเหรอกูชื่อทองค่ะอีพวกเด็กแสบ..เรียกคนในบ้านให้หน่อย''

เด็กชายตัวน้อยมีเหงื่อไหลซึมไรผม แต่ก็ไม่แสดงความเหน็ดเหนื่อยออกมาให้เห็น ต่างจากผู้เป็นแม่ที่นั่งเหยียดขาบนโขดหิน พร้อมทั้งใช้พัดลมพกพาเป่าหน้าคลายความเหนื่อย “ปลาพลวงครับ” “กิงได้ไหมฮับ” “กินได้แต่ไม่นิยมกินครับ เพราะก้างเยอะ แล้วปลาชนิดนี้กินเมล็ดพืชเป็นอาหารและบางอย่า งมีพิษ พิษนี้ก็จะสะสมในเนื้อของมัน คนที่กินปลาพลวงจะมีอาการ ชา มึน แต่ไม่ถึงตาย ความรุนแรงของพิษนั้นจะขึ้นกับความต้านทานของผู้รับพิษ เด็กจะรุนแรงกว่าผู้ใหญ่”

อนงค์พูดเสียงเฉียบ ปรามบุตรชายอยู่ในที “ครับ ผมนึกชื่ออาหารจานนี้ออกแล้ว ชื่อว่าปลาตอแหลครับ พี่วดีทำไม่อร่อยเท่าพี่อ้อ” กวินพูดอย่างเหลืออด “ไอ้!” อนงค์กัดฟันกรอดมองลูกชายตาขุ่นข้น อารียาถลึงตาใส่น้องชายคนเล็ก

เพราะความจริงเธอไม่รู้เลยว่า แต่ละตัวคือพันธุ์อะไร แค่อยากแกล้งให้คนพูดน้อย พูดออกมาเยอะๆ ก็เท่านั้น คนถูกชมเองก็ได้ใจไปกันใหญ่ชี้ไม้ชี้มือบอกชื่อพันธุ์ปลาให้เธอฟัง จนไม่ต้องก้มลงไปอ่านป้ายที่แปะไว้แถวนั้น "ฉลามเสือ ฉลาม...กระโดงสูง"

นิธิตกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นที่สุด เมื่อปลายยอดสีชมพูสดนั้นคล้ายจะเด้งดึ๋งไปมา ยามที่เธอนั้นถลาไปตามด้านข้างของลำธาร เพียงเพื่อต้องการหยอกเย้าเล่นกับหมู่ปลาตัวเล็กตัวน้อย “อุ้ย! น้องปลาจ๋าจะไปไหน มาให้พี่จับซะดีๆ” เสียงหวานเอ่ยถามเจ้าปลาตัวน้อยราวกับเป็นเพื่อนเล่น ก ่อนจะหัวเราะคิกคักไปมา ภาษาไทยที่เขาฟังเธอเข้าใจทั้งหมด และเสี้ยวหน้าที่หันหาเจ้าปลานั้นก็ทำให้น้ำลายเหนียวจนแทบจะกลืนลงคอไปไม่ได้ นั่น...

เสือขาวชี้ไปที่ปลาตัวนั้นมันชื่อปลาอะไรนะใช่ปลาดอลลี่รึเปล่าถ้าผมจำไม่ผิด “ตัวนั้นเท่าไหร่ครับ”ผมถามพนักงานเมื่อลูกอยากได้พ่อก็พร้อมเปย์อยู่แล้ว

“เยอะแปลว่าเกลื่อน ซ้ำ ไม่ชอบ” คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเสียงดัง มองหาสิ่งรอบตัวที่สามารถขึ้นต้นด้วยพอพานกับปอปลาได้ “ชื่อปลาดีไหมอยู่ในน้ำ รักอิสระ”

ร่างบางยืนลังเลอยู่ริมบ่อพักหนึ่ง มองดูเหล่าพี่ ๆ ที่กำลังใช้สวิงช้อนหาปลาเล็กปลาน้อยตามโคลน ซึ่งมีทั้งปลาช่อน ปลาดุก และปลาหมอ ในบางจังหวะก็ใช้มือเปล่าจับปลากันอย่างคล่องแคล่ว “ลงมาโลด บ่ต้องย่าน” (ลงมาเลย ไม่ต้องกลัว) แดนดินที่เห็นว่าคนน้องยังไม่ลงมาในบ่อสักทีจึ งได้หยุดมือจากการจับปลาแล้วหันขึ้นไปเอ่ยชวนคนน้องอีกครั้ง

Aing_Star : อีนี่ ไม่รู้จักมารยาเลย ถ้าเขายังไม่ได้แตะเนื้อต้องตัว มึงต้องเล่นตัวหรือไม่ก็อ่อยเนียน‍‍ ๆ‍ ไปก่อน ถ้าปลาติดเบ็ดแล้วดิ้นกระแด่ว‍‍ ๆ‍ มึงค่อยขึ้นคร่อม คนสวยชื่อกล้วย : ปลาช่อนหรือปลาชะโดอีน้ำ SaiNam : น่าจะปลาชะโดนะ กำไม่มิด Aing_Star : มันอวดมึงอีกล้วย อย่าไ ปยอม คนสวยชื่อกล้วย : ว่าแต่แฝดนี่เขาเหมือนกันทุกอย่างไหมวะ

ชายวัยกลางคนถามด้วยน้ำเสียงสงสัย “จริงแท้แน่นอนเจ้าค่ะ! พวกเราเป็นคนจับมาเองจากลำธารบนเขา ปลานี้ไม่มีเลี้ยงในบ่อ เนื้อจึงแน่นและหวานเป็นพิเศษ” หลินฉิงอันกล่าวพร้อมหยิบปลาตัวใหญ่ขึ้นโชว์ ลูกสาวของชายวัยกลางคนชี้ไปที่ปลาตัวหนึ่ง