คนปลาด Novels & Stories

ร่างบางยืนลังเลอยู่ริมบ่อพักหนึ่ง มองดูเหล่าพี่ ๆ ที่กำลังใช้สวิงช้อนหาปลาเล็กปลาน้อยตามโคลน ซึ่งมีทั้งปลาช่อน ปลาดุก และปลาหมอ ในบางจังหวะก็ใช้มือเปล่าจับปลากันอย่างคล่องแคล่ว “ลงมาโลด บ่ต้องย่าน” (ลงมาเลย ไม่ต้องกลัว) แดนดินที่เห็นว่าคนน้องยังไม่ลงมาในบ่อสักทีจึ งได้หยุดมือจากการจับปลาแล้วหันขึ้นไปเอ่ยชวนคนน้องอีกครั้ง

Aing_Star : อีนี่ ไม่รู้จักมารยาเลย ถ้าเขายังไม่ได้แตะเนื้อต้องตัว มึงต้องเล่นตัวหรือไม่ก็อ่อยเนียน‍‍ ๆ‍ ไปก่อน ถ้าปลาติดเบ็ดแล้วดิ้นกระแด่ว‍‍ ๆ‍ มึงค่อยขึ้นคร่อม คนสวยชื่อกล้วย : ปลาช่อนหรือปลาชะโดอีน้ำ SaiNam : น่าจะปลาชะโดนะ กำไม่มิด Aing_Star : มันอวดมึงอีกล้วย อย่าไ ปยอม คนสวยชื่อกล้วย : ว่าแต่แฝดนี่เขาเหมือนกันทุกอย่างไหมวะ

ชายวัยกลางคนถามด้วยน้ำเสียงสงสัย “จริงแท้แน่นอนเจ้าค่ะ! พวกเราเป็นคนจับมาเองจากลำธารบนเขา ปลานี้ไม่มีเลี้ยงในบ่อ เนื้อจึงแน่นและหวานเป็นพิเศษ” หลินฉิงอันกล่าวพร้อมหยิบปลาตัวใหญ่ขึ้นโชว์ ลูกสาวของชายวัยกลางคนชี้ไปที่ปลาตัวหนึ่ง

) Mn(" อืมO.K. นาวไม่คิดมากหรอก" เมื่อส่งข้อความเสร็จพีรดลก็เดินมาหาแพรชมพูเพื่อบอกว่าให้แพรไปกับเขา ส่วนมะนาวไปกับทัศน์ดนัย เขารู้ดีว่าไอ้ทัศน์ไม่ได้อยากไปกับลูกปลาเพราะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน ส่วนลูกปลาให้ไปกับคุณป๋า

“จับแบบนี้ ไหนว่าเคยคัดมาก่อน เอ้า! ดูสิ แยกตัวเท่านี้ใส่ตะกร้า ปลาอื่นแยกไว้อีกกอง” สาวพม่ารุ่นพี่ในแพปลา ชื่อไทยว่า ‘นวล’ ทาหน้าเหลืองไม่ต่างจากเธอ เพียงแต่ว่าเน้นวงให้สวยไม่ใช่ละเลงซะเต็มพื้นที่หน้าอย่างที่เธอทำ นวลใช้ฝ่ามือคัดแยกปลาอย่างช่ำชอง ก่อนจะหยิบไอ้ตัวที่แตกต่างกองไ ว้ด้านข้าง

เพียะ เสียงตบฉาดใหญ่ดังขึ้นและคนที่เงื้อมือตบหน้าของคริสเต็มแรงคือลลิตา ในขณะที่คนถูกตบกลับไม่ได้แสดงท่าทีโกรธแม้แต่น้อย ส่วนลักขณาก็ยืนอึ้งเพราะเสียงเพียะมันยังก้องอยู่ในหู “คนสารเลว รู้ไหมว่าฉันต้องทุกข์ใจกับเรื่องคิดว่าบ้าๆ นั่นมากแค่ไหน รู้บ้างไหม”

แม่ค้าและคนที่ยืนอยู่ มองหน้าแล้วหัวเราะออกมา " ปลาเห็ด เค้าเรียกปลาเห็ด " คนที่กินทอดมันมาตลอดชีวิต อยากจะเถียงออกมา แต่คนข้างๆกลับอธิบายคำตอบ " แถวนี้เรียกปลาเห็ด "

ฉันฉีกยิ้มให้คุณเขาแล้วพา น้องพาร์ทเดินดูปลาต่อ “ตัวนั้นชื่ออะไรฮับพี่แนน” น้องพาร์ทชี้ไปทางฉลามที่ว่ายน้ำมาทางที่เราอยู่

คำตอบสั้น ๆ ไม่ได้ใส่ใจลงรายละเอียด เพราะเจ้าตัวกำลังสนใจปลาย่างแบบแล่เนื้อหมักกับสมุนไพรกลิ่นหอม เนื้อปลาไม่แตกแยกออกจากกัน ไร้ก้าง รับประทานง่ายและอร่อยมาก “ตาเผย คนขายปลาที่เจ้าชอบซื้อมาทำอาหารนั่นหรือ” “อือ คนนั้นแหละ” “น่าแปลกที่สตรีผู้นั้นไม่เข้าหาเจ้า หากเข้าหาเจ้าคง ไม่ให้นางเข้ามาทำงานด้วย”

เจนรบยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไอ้หนุ่มคนนั้นใคร? แฟนหนู?” “ไม่ใช่ค่ะ” น้องปลาตอบทันที “เขาชื่ออั๋น เป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน เขาพยายามจีบหนู แต่หนูไม่ได้ชอบเขา ก็เลยมาแสดงอาการแบบนั้นน่ะค่ะ”