คนปลาด Novels & Stories

เสิ่นตงหยางโพล่งขึ้น เสิ่นตงหมิงพยักหน้าหงึกๆ เหมือนว่าจะเข้าใจแล้ว “อืม จริงๆ แล้วปลาดาวไม่ใช่ปลาจ้ะ ตามหลักวิทยาศาสตร์แล้ว ปลาหมายถึงสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในน้ำ ซึ่งมีเหงือกและครีบ แต่ว่าปลาดาวนั้นไม่มีลักษณะที่กล่าวมาเลยสักอย่างเดียว มันจึงเป็น “สัตว

เพราะความจริงเธอไม่รู้เลยว่า แต่ละตัวคือพันธุ์อะไร แค่อยากแกล้งให้คนพูดน้อย พูดออกมาเยอะๆ ก็เท่านั้น คนถูกชมเองก็ได้ใจไปกันใหญ่ชี้ไม้ชี้มือบอกชื่อพันธุ์ปลาให้เธอฟัง จนไม่ต้องก้มลงไปอ่านป้ายที่แปะไว้แถวนั้น "ฉลามเสือ ฉลาม...กระโดงสูง"

แดร์ริลดูไม่โอ้อวดและดูเป็นคนตรงไปตรงมาเมื่อตอนที่เธอชักชวนให้เขาเป็นสาวกของเธอ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ดูมีความมั่นอกมั่นใจมากเช่นกัน ฮาร์วีย์พูดถูก ปลากระดี่มังกรเป็นปลาที่ว่องไวและอาศัยอยู่ในท้องทะเลลึก แม้แต่ชาวประมงบางคนก็ยังไม่เคยเห็นมันเลยด้วยซ้ำ

ชายที่วิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น ชายคนนี้ชื่อไม้ หรือพี่ไม้ เป็นชาวบ้านในหมู่บ้านด้านใน รับมาดูแลรถถัง และช่วยคัดแยกองุ่น “รถถังทำไมคะ” เจ้ดาวเรืองยืนขึ้น “หายไปครับ” พี่ไม้น้ำตารื้น เขาแทบจะร้องไห้ เมื่อสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของเจ้านายหายไป

เธอมองชิ้นปลาที่อยู่ในจานของเธอที่เขาคีบมาให้ ชายหนุ่มสั่นหน้าน้อยๆ ​“อันนี้เรียกว่าโอโทโร่ มาจากปลาทูน่าครีบเหลือง อร่อยกว่าแซลมอล กินแบบนี้”

ทั้งคนทั้งปลา อยากลองดีมากใช่ไหม “ไอ้คนชั่วนั่น คอยดู ถ้ากลับไปได้จะบอกลูกน้องแด๊ดมาไล่กระทืบให้ตายเลย อ๊ะ!อย่าหนี ฉันแครอล ซันวาทอเรย์นะโว้ย ฉันเป็นคนที่ล้อเล่นด้วยได้หรือไง เจ้าปลาดื้อด้าน อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ” ทะเลาะกับตัวเอง ทะเลาะกับปลา หงุดหงิดฉุนเฉียวจนข อบตาแดง

พิสุทธิ์เลิกคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ “เป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ? จะอาบน้ำทั้งเสื้อผ้าหรือไง” “กะ... ก็... อื้อ” คนแปลกหน้าตอบเสียงอ้อมแอ้ม นิ้วเรียวที่ถูกแต้มด้วยสีแดงสดสั่นระริกขณะค่อยๆ ปลดเสื้อยืดสีซีดออก เผยให้เห็นผิวขาวจัดที่ดูนวลเนียนราวกับไม่เคยถูกแดดแผดเผา

ฉันก้มลงมองในทะเลตามที่พี่เหมบอกฉันตาโตยิ่งกว่าเดิม ซะอีก "สวยมากเลยค่ะ ปลาอะไรคะทำไมเรืองแสง" "ไม่ใช่ปลาครับ มันคือแพลงก์ตอนเรืองแสงมีไม่บ่อยนะครับ นานๆ จะได้เห็นแล้ววันนี้ทิมโชคดีมากเลยรู้ไหม" "งื้อ...ขอบคุณนะคะที่พาทิมมาดู สวยมากจริงๆ ค่ะ"

จุ๊บมั๊วะ (จุ๊บหน้าผากเมีย) โซฟาในห้องนั่งเล่นกลายเป็นที่รองรับเเรงราคะของเขากับณคิน คนใต้ร่างคลอนเเคลนตามเเรงกระเเทกเข้าออกช่องรูสวาท นัยน์ตาสีอัลมอนด์ปรือมองคนตัวใหญ่ที่โหมเเรงเข้าใส่ไม่พัก ฝ่ามือขาวสัมผัสลงบนกลุ่มกล้ามเนื้อใต้ชุดลูกไม้สีเเดงเกาะติดบนตัวคนตัว

ลืมไป ปริญญ์เกลียดซุบไก่สกัดมากที่สุดในโลก และนั่นมันสูตรเข้มข้นเสียด้วย กิดากานต์เลยรีบเทน้ำใส่แก้ว เผื่อว่าการดื่มน้ำจะทำให้อาการผะอืดผะอมลดลง “ไม่เอาพี่ ไม่ๆๆๆ” ปริญญ์ว่าปากสั่นมือสั่น แล้วพยายามที่จะกลืนลมที่ตีฟุ้งทีเดียวขึ้นมาถึงคอหอย ให้มันดันลงท้องไปอย่างย ากลำบาก