คนปลาด Novels & Stories

คนอื่นหรอกนะ คนมาก่อนย่อมได้กินพุงปลา พิริยาจำคติของป๊าที่พูดให้ได้ยินบ่อย ๆ ได้ ถึงแม้เธอจะแอบแย้งในใจทุกครั้งว่าพุงปลาเนื้อมันแหยะ เธอไม่ชอบกิน แต่ตอนนี้คงต้องหัดชอบกินพุงปลาเหมือนป๊าบ้างแล้ว หญิงสาวตั้งใจจะทำของที่แปลก แหวกแนว หากินยาก และติดตลาดง่าย เพื่อชิ งความเป็นผู้นำในตลาดก่อน

“ปาลิดาค่ะ” “จ้ะ.. น้องปาลิดา มีชื่อเล่นไหมจ๊ะ” “ชื่อ..หนูปลาค่ะ” “อุ๊ย! น่ารักจัง หนูปลาต้องมาพรุ่งนี้ 10 โมงนะจ๊ะ” “ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ พี่นุจ”

เพราะความจริงเธอไม่รู้เลยว่า แต่ละตัวคือพันธุ์อะไร แค่อยากแกล้งให้คนพูดน้อย พูดออกมาเยอะๆ ก็เท่านั้น คนถูกชมเองก็ได้ใจไปกันใหญ่ชี้ไม้ชี้มือบอกชื่อพันธุ์ปลาให้เธอฟัง จนไม่ต้องก้มลงไปอ่านป้ายที่แปะไว้แถวนั้น "ฉลามเสือ ฉลาม...กระโดงสูง"

‘Kawanai’ แบรนด์หนังนิยมติดตลาดไทยและส่งออกขายในต่างประเทศ ที่นี่ไม่ได้ขายแค่หนังจระเข้ ยังมีหนังปลากระเบน หนังงู และเครื่องหนังอื่น ๆ ด้วย น้องใหม่งานดีได้รับพื้นที่พิเศษติดประตู พวกพี่ ๆ เห็นพ้องต้องกันว่าเธอมีหน้าที่เป็นพนักงานต้อนรับตรงนี้ ห้ามลืมเด็ดขาดว่าหากวันไหนเ จ้านายอารมณ์ไม่ดี ให้รีบฉีกยิ้มกว้างหวานตรงนั้นแหละ เป็นป้อมปราการป้องกันข้าศึกด่านแรก คนที่เหลือก็จะรอด...

ทั้งคนทั้งปลา อยากลองดีมากใช่ไหม “ไอ้คนชั่วนั่น คอยดู ถ้ากลับไปได้จะบอกลูกน้องแด๊ดมาไล่กระทืบให้ตายเลย อ๊ะ!อย่าหนี ฉันแครอล ซันวาทอเรย์นะโว้ย ฉันเป็นคนที่ล้อเล่นด้วยได้หรือไง เจ้าปลาดื้อด้าน อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ” ทะเลาะกับตัวเอง ทะเลาะกับปลา หงุดหงิดฉุนเฉียวจนข อบตาแดง

พิสุทธิ์เลิกคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ “เป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ? จะอาบน้ำทั้งเสื้อผ้าหรือไง” “กะ... ก็... อื้อ” คนแปลกหน้าตอบเสียงอ้อมแอ้ม นิ้วเรียวที่ถูกแต้มด้วยสีแดงสดสั่นระริกขณะค่อยๆ ปลดเสื้อยืดสีซีดออก เผยให้เห็นผิวขาวจัดที่ดูนวลเนียนราวกับไม่เคยถูกแดดแผดเผา

ฉันก้มลงมองในทะเลตามที่พี่เหมบอกฉันตาโตยิ่งกว่าเดิม ซะอีก "สวยมากเลยค่ะ ปลาอะไรคะทำไมเรืองแสง" "ไม่ใช่ปลาครับ มันคือแพลงก์ตอนเรืองแสงมีไม่บ่อยนะครับ นานๆ จะได้เห็นแล้ววันนี้ทิมโชคดีมากเลยรู้ไหม" "งื้อ...ขอบคุณนะคะที่พาทิมมาดู สวยมากจริงๆ ค่ะ"

จุ๊บมั๊วะ (จุ๊บหน้าผากเมีย) โซฟาในห้องนั่งเล่นกลายเป็นที่รองรับเเรงราคะของเขากับณคิน คนใต้ร่างคลอนเเคลนตามเเรงกระเเทกเข้าออกช่องรูสวาท นัยน์ตาสีอัลมอนด์ปรือมองคนตัวใหญ่ที่โหมเเรงเข้าใส่ไม่พัก ฝ่ามือขาวสัมผัสลงบนกลุ่มกล้ามเนื้อใต้ชุดลูกไม้สีเเดงเกาะติดบนตัวคนตัว

ลืมไป ปริญญ์เกลียดซุบไก่สกัดมากที่สุดในโลก และนั่นมันสูตรเข้มข้นเสียด้วย กิดากานต์เลยรีบเทน้ำใส่แก้ว เผื่อว่าการดื่มน้ำจะทำให้อาการผะอืดผะอมลดลง “ไม่เอาพี่ ไม่ๆๆๆ” ปริญญ์ว่าปากสั่นมือสั่น แล้วพยายามที่จะกลืนลมที่ตีฟุ้งทีเดียวขึ้นมาถึงคอหอย ให้มันดันลงท้องไปอย่างย ากลำบาก

ใบมีดน้ำเคลือบน้ำแข็งจากไอเย็นถูกทิ้งดิ่งลงมาจากความสูงที่มากกว่า 10 เมตรเป็นผลให้เจ้าปลาตากลมคอขาดออกจากตัวทันที “หือออ น่ากินมาก” หญิงสาวปาดน้ำลายทิพย์ออกจากใต้คาง เนื้อปลาสีชมพูฉ่ำเยิ้มน่าเอาไปย่างไฟแล้วโรยเกลือ กินกับข้าวสวยร้อน ๆ ต้องฟินมากแน่ ว่าแต่… เธอไม่ได้ กินเนื้อปลาทะเลมานานแค่ไหนแล้วนะ