คู่กัด Novels & Stories

สงครามกลางงานแต่ง เขากัดเบาๆ ที่มุมปากหล่อน ในขณะที่หล่อนกัดกลับ เขาบีบเอวคอดของหล่อนแรงๆ ซึ่งหล่อนก็เหยียบขยี้ปลายเท้าของเขาสุดแรงเช่นกัน

ศรัณย์กัดฟันกรามแน่นผุดลุกขึ้นมาคว้าเอวคอดกิ่วไว้ด้วยมือเดียวแล้วตอกอัดกระแทกสวนกลับกับจังหวะแรงขย่มลงมาของเด็กสาว ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากจนมันวาวยกมืออีกข้างขึ้นมาบีบเคล้นก้อนเนื้อสวยกระเด้งขึ้นลงตรงหน้าหนักๆ ตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกรุกเร้า สนามรบรักเร่าร้อนดำเนินไปอย่า งต่อเนื่อง เสียงกระแทกกันของเนื้อและเสียงหอบกระชั้นของลมหายใจดังระงมไปทั่วทั้งห้องท่ามกลางค่ำคืนแสนยาวนานที่มีเพียงหมู่ดาวบนท้องฟ้าคอยส่องแสงนำทาง กว่าสงครามสวาทยาวนานจะจบลงก็ได้เวลาของวันใหม่แล้ว ---

สแตนลีย์พิมพ์ หลังจากนั้น สแตนลีย์เข้าหาคู่ต่อสู้ของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ณ จุดหนึ่ง เขากำลังต่อสู้กับผู้เล่นสองคนด้วยตัวเอง ท้ายที่สุดผู้เล่นโซโล่เลนบนและผู้เล่นป่าของฝั่งศัตรูพ่ายแพ้ไป ในขณะที่สแตนีย์เสียระดับเลือดของเขาไปแค่หนึ่งในสาม

กวินคำรามพลางตั้งการ์ด "คนตายไม่จำเป็นต้องรู้" การปะทะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง กวินสู้สุดตัวแม้จะเสียเปรียบด้านจำนวน เขาซัดคนหนึ่งร่วงลงไปกองกับพื้น แต่อีกคนกลับใช้มีดพกตวัดกรีดเข้าที่ต้นแขนซ้ายของเขาจนเลือดสาดกระจาย กวินกัดฟันกรอด เขาใช้จังหวะที่มันชะงักเตะเข้าที่ยอดอก จนมันกระเด็นไปกระแทกเสาไฟ ก่อนจะจัดการคนที่สามจนหมอบลงไปกับพื้น

ฟินิกซ์คราง กัดฟันแน่น ก่อนจะดันเข้าไปอีกครั้งจนคราวนี้สุดทาง “โอ้ว... พระเจ้า ทำไมคุณรัดผมแน่นแบบนี้มิริน... โอ้ว... ผมทนอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้ว ผมต้องขยับ... โอ้ว... ว้าวววว” ฟินิกซ์แทบขาดใจกับความแน่นหนั่นที่บีบรัดอยู่รอบท่อนชาย เขากัดฟัน พยายามจะไปให้ช้าที่สุด ไม่ต้องการ รุนแรงกับร่างอ่อนหัดของภรรยา แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เพราะทุกครั้งที่อัดกระแทกลงไปหา ร่างเล็กก็จะหยัดยกเด้งขึ้นสู้อย่างกระตือรือร้น และมันก็ทำให้บทรักกลายเป็นความป่าเถื่อนไปในพริบตา

สะโพกหนาของชายหนุ่มกระแทกใส่ร่องเสียวอย่างหนักหน่วง โดยไม่สนใจที่ภรรยาจิกเล็บลงที่ศีรษะ และตามร่างกายของเขาจนน่าจะเลือดซิบ จ๊วบ ๆ จ๊วบ ๆ ตับๆ ตับๆ ตับๆ เสียงจูบปากอย่างดูดดื่ม เหมือนจะสูบวิญญาณของกันและกัน กับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องนอนที่อยู่ชั้นสอง

“ถึงตอนนั้นคนเขาก็คงลืมแล้วล่ะ แต่ถ้าเราสองคนคุยกันได้ทุกอย่างก็จะเป็นเหมือนเดิม” “หมายถึงเราจะแต่งงานกันและมัดหมี่จะอยู่ในฐานะภรรยาขัดดอกของคุณเหรอคะ” “มันไม่ใช่ภรรยาขัดดอกนะ มัดหมี่อย่าเอาเรื่องเงินมาพูดสิ”

แล้วเธอก็ต้องร้องเสียวเมื่อปากหนากัดงับดูดยอดอกของเธอเต็มแรงจนเสียวสะท้านไปถึงทรวง “อืม...อย่าห้ามผัวเบบี้ อ่า...ตอนนี้เราไม่ใช่คนอื่นกันแล้วนะเอื้อง เราเป็นผัวเมียกันแล้ว อ่า...ไม่ไหวแล้ว รู้ไหมคิดถึงตรงนี้ อยากกัดตรงนี้ อยากได้ทั้งวันทั้งคืน อ่า...ดีใจที่ได้เจอที่นี่นะ อื้ม... ”

เสียงจังหวะปะทะของเนื้อที่สอดประสานหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันของทั้งสองดังหนักหน่วง มือใหญ่สอดประสานกับมือเล็กกดไว้ข้างลำตัวก็ผละปล่อยมาโอบกอดร่างน้อยยกขึ้นหาตัวเองจนสองเต้าแนบกลืนกินไปกับอกแกร่งตัวเอง ส่วนมือน้อยของบูรณิการ์เมื่อได้รับอิสระก็เผลอลืมตัวโอบกอดร่างใหญ่ และแอ่นเด้งเร่ายกตัวตามแรงกระแทกเสียวดุดันของคนเถื่อน พั่บ! พั่บ! พั่บ!

พูดไม่ทันจบประโยค อังเดรก็กระแทกจูบแสนป่าเถื่อนลงมาโดยคนตัวเล็กไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บปวดวิ่งปราดเล่นงานเมื่อถูกเขาใช้ฟันแหลมคมขบกัดกลีบปากอย่างไร้ซึ่งความอ่อนโยนใดๆ