คู่รักวัยเด็ก นิยาย & เรื่องราว

“เพลินก็รักพี่ค่ะ” เด็กแฝด 4 ขวบ วันเวลาผ่านไปรวดเร็วจนเด็กแฝดอายุครบ 4 ขวบ วัยกำลังซน กำลังเรียนรู้

ศิลาที่ได้ยินเช่นนั้นปากหนาจึงระบายยิ้มกว้างกว่าเดิมด้วยความที่ใจเป็นที่สุด แล้วช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง กอดเอวบางไว้หลวมๆ แล้วเอ่ยพูดกับเด็กสาวไปน้ำเสียงอ่อนโยน "น่ารักที่สุดเลยน้องเซียของอา" ฟอดๆๆๆๆ~ พูดจบเขาก็หอมแก้มนุ่มซ้ำๆสลับกันไปมาทั้งสอ งข้างอย่างชื่นใจ จากนั้นทั้งคู่ก็หยอกเย้าและพูดคุยกระหนุงกระหนิงกันต่อตามประสาคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่อายุห่างกันถึงสิบหกปี ทว่าเรื่องอายุไม่ได้เป็นอุปสรรคแก่ความรักของทั้งคู่เลยแม้แต่น้อย...

ระหว่างที่เด็กๆ วิ่งเล่นเสียงหัวเราะยังคงดังก้องในลานกว้าง ซูหว่านและเซิ่นเหยี่ยนอยู่ในช่วงเวลานั้น พวกเขามีโลกทั้งใบอยู่ในมือ แต่โลกที่มีความรัก มีครอบครัวและความสุขที่ไม่มีสิ่งใดมาทำลายได้ 17 ปีผ่านไป

คำพูดนี้ทำให้ทุกคนในครอบครัวอดยิ้มไม่ได้ ความรักที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาของเด็กทั้งสองเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนมีความสุข แม้แต่น้ำมนต์และบดินทร์ที่หวงลูกมากเชื่อมั่นว่ามิตรภาพและความรักที่แท้จริงนั้นสามารถเริ่มต้นได้ตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อเวลาผ่านไป น้องน้ำเพชรและพี่ ต้าหงเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จากเด็กน้อยที่เคยวิ่งเล่นด้วยกันจนกลายเป็นวัยรุ่นที่เข้าสู่ช่วงวัยมัธยม ความสนิทสนมและความผูกพันของทั้งคู่ยังคงแน่นแฟ้นเหมือนเดิม แต่วัยที่เปลี่ยนไปก็นำมาซึ่งความซับซ้อนทางอารมณ์ที่เริ่มเกิดขึ้นในใจของทั้งสองคน

สองหนุ่มลุกขึ้นสวมกอดกัน เพราะนานหลายเดือนแล้วที่ต่างยุ่งวุ่นวายจนแทบไม่ได้เจอหน้ากันเลย แม้ว่าเพื่อนรักของเขาจะแต่งงานกับเด็กในปกครองของมันจนมีลูกอายุ 2 ขวบแล้ว แต่ก็ยังได้รับความไว้วางใจจากเมียเด็กแสนสวยของมันให้ออกมาสังสรรค์กับเพื่อนบ้างตามโอกาสสมควร “กูมาพบลูกค้าแ

“เด็กคนนั้น” “คนแบบนั้นไม่คู่สมควรที่จะมีลูกหลานสืบสกุล ต่อให้เขายังอยู่ เขาก็จะเป็นลูกของฉันคนเดียวไม่มีเกี่ยวกับเขา”

ฉันตีแขนคุณเวคินแรงๆ ไปทีนึง ใช่มันไม่ใช่เรื่องน่าอายที่พ่อกับแม่จะแสดงความรักต่อกัน แต่ตอนนี้เราสองคนก็ไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว อายุปาเข้าไป 30 กว่าทุกคนแล้ว ยังมาทำอะไรเหมือนเด็กอยู่แบบนี้ฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะ

ในภาพเป็นเด็กชายและเด็กหญิงคนหนึ่ง อายุไม่มากราวสิบขวบต้น ๆ ช่างเป็นช่วงเวลาที่เบ่งบานที่สุด เด็กหญิงนอนลงบนไหล่ของเด็กชาย ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เย็นชาและรอยยิ้มอ่อนๆที่หาได้ยาก

โดยพี่น้องสองคนนี้เป็นเด็กชายทั้งคู่อายุราว ๑๓-๑๔ ปีซึ่งเป็นเด็กโตที่สุด ณ ที่แห่งนั้น ในทีแรกว่าจะรับเลี้ยงเด็กที่อายุน้อยกว่าทว่าน้องแผนก็ใจอ่อนเมื่อเห็นเด็กสองคนนี้วิ่งเข้ามาทักทายเป็นคนแรก ๆ แม้พวกเขาจะไม่สามารถยื่นเอกสารขอรับเลี้ยงในนามสามีภรรยาหรือคู่ชี

เขายื่นจมูกมาคลอเคลียกับแก้มนวลอย่างหลงใหล จ้องมองสบตากันก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ชีวิตคู่มันก็มีแค่นี้แหละ แต่งงาน มีลูก ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในแต่ละวัน คอยดูเจ้าตัวเล็กคลอดออกมาแล้วก็ใช้ชีวิตเติบโตเป็นคนดีของสังคม ซึ่งอาจจะใช้ระยะเวลาหลายสิบปีกว่าที่เด ็กคนหนึ่งจะสามารถดูแลตัวเองได้ ในระหว่างนี้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนจะต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุด อยู่มีอายุยืนยาวมองดูลูกหลานได้มีครอบครัวที่แสนอบอุ่น เหมือนกับที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังเป็น. "พี่รักหนูนะคะ" "หนูก็รักพ่อเลี้ยงค่ะ รักมากที่สุดในโลกเลย" หลายเดือนต่อมา...