จากสาวบ้านนา สู่ฮูหยินจอมพยัคฆ์ Novels & Stories

ฮูหยินอันเป็นบุตรสาวทหารซึ่งมีวรยุทธ์ติดกาย แม้จะสูงอายุแล้วทว่าหูของนางยังว่องไวนัก นางได้ยินเสียงของมู่หยางขอให้บ่าวรับใช้ที่เฝ้าประตูมาปลุกภรรยานางจึงยิ้มออกมา จากนั้นจึงค่อย ๆ ลงจากเตียงนอนแล้วเดินออกไปนอกเรือนนอน “เจ้าไยมาถึงกลางดึกเช่นนี้”

ฮองเฮาหันมามองมู่หว่านชิงด้วยความสงสัย "แล้วสตรีผู้นี้คือ..." "นางคือ 'มู่หว่านชิง' ฮูหยินของกระหม่อมเองพะยะค่ะ" เซียวเหยียนซานแนะนำอย่างภาคภูมิใจ

“ฮูหยิน ฐานะทางบ้านของข้ายากจนนัก พอได้สิบหนาวท่านพ่อ ท่านแม่ข้าก็นำมาขาย ก็มีที่จวนนี้รับข้าไว้ แต่ว่าฮูหยินใหญ่ กับนายท่านก็มีเมตตากับข้าไม่น้อย ดังนั้นข้าไม่อาจจะเป็นสาวใช้ที่ดีของฮูหยินน้อยได้เจ้าค่ะ” “เจ้าพูดได้ดี” เมื่อสาวใช้พูดจบ กุ้ยหลินก็ไม่มีทีท่าดุด่าอีกฝ่าย หรือต่อ ว่าให้เจ็บใจ สาวใช้ผู้นี้จิตใจดีใช้ได้ แต่ว่านางคิดแล้วไม่เปลี่ยนใจ เจ้าบ่าวไก่ พรุ่งนี้ถูกเชือดทำน้ำแกงเป็นแน่

ฉู่หว่านหนิงหัวเราะเบาๆ กวาดสายตามองสตรีทั้งสอง ดวงตากดข่มผู้คนนั้นทำให้ทั้งสองต้องถอยหนีตามสัญชาตญาณ “เจ้าเป็นใครกันแน่ เจ้าไม่ได้เป็นเพียงท่านหญิงจากบ้านนอกหรอกหรือ” ซูหลานอิงทราบเพียงว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นท่านหญิง และเป็นฮูหยินของแม่ทัพปราบดินแดนบุรุษที่นา งหมายปองที่เมืองหลวง

“ทุกคนจงฟังให้ดี ตำแหน่งฮูหยินเอกของข้า…จะหลุดได้ก็เพราะฝ่าบาท หาใช่ลมปากเน่า ๆ ของเจ้าของจวนแห่งนี้ไม่” “บังอาจนัก!! เจ้ากล้าว่าท่านแม่ทัพกับฮูหยินผู้เฒ่าเช่นนั้นหรือ!” หัวหน้าสาวใช้ตระกูลเฉินชี้หน้าเมิ่งซูเหยาทันทีเมื่อหันไปเห็นว่าผู้เป็นนายกำลังเดินเข้ามาใกล้

สาวใช้ร่างผอมไม่อยากจะเชื่อเลย สาวใช้ร่างท้วมจับมือสาวใช้ร่างผอมแล้วพูดว่า “นายน้อยห้าถูกเลี้ยงดูโดยฮูหยินเฉา”

หร่วนฮูหยินก็สังเกตเห็นสายตานั้นเช่นกัน จึงหันไปยังบ้านรองใน “ไฉเวยเป็นสาวใช้ของเจ้า ตอนนี้กลับแอบมาปรากฏตัวที่นี่ เจ้าควรจะให้คำอธิบายมิใช่หรือ?” ฮูหยินบ้านรองรีบก้าวออกมาข้างหน้า ก่อนจะตบหน้าไฉ่เวยอย่างแรงหนึ่งฉาด

เจาหยางเอ่ยเย้าสาวใช้ของฮูหยิน เขาผ่านชีวิตมาจนเริ่มจะเข้าวัยชรา มีหรือจะไม่รู้ว่าทำไมเจ้านายทั้งสองจึงยังไม่ออกจากห้อง “ฮูหยินจะป่วยหรือไม่เจ้าคะ ไยวันนี้จึงมิออกมาด้านนอกเลย” “เด็กโง่ เรื่องของสามีภรรยาเจ้าอาจไม่เข้าใจ แต่ด้านในนั้นมีท่านแม่ทัพอยู่ ฮูหยินจะเจ็บป่วยได้อ ย่างไรเล่า”

นางพยักหน้ารับ อย่างไรเขาก็เป็นสามี ให้ภรรยาเข้าไปปรนนิบัติก็คงไม่เป็นเรื่องผิดสังเกตใดกระมัง “พ่อบ้านอธิบายมาเถิด ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง” พ่อบ้านยิ้มกว้างและเริ่มอธิบาย หลังจากนั้นไม่นาน ฮูหยินก็เดินกลับเรือนไป สาวใช้และคนครัวที่แอบอยู่หลังบานประตูจึงโผล่หน้าออกมา

ที่บ้านเหมือนเกิดการต่อสู้กันขึ้น แต่ตอนนี้นางไม่พบผู้ใด ก่อนจะเก็นป้าฝูนอนอยู่ “ป้าฝู ท่านแม่ล่ะเจ้าคะ” “คุณหนู พวกมันจะฆ่าฮูหยิน มันบุกเข้าไปแล้ว”