ทาสรัก Novels & Stories

“ก็หมายความว่า ถ้าให้เตยเลือกระหว่างเงินกับความรัก เตยก็จะเลือกเงินไงข้าว โอ้ย สมัยนี้แล้ว ความรักกินไม่ได้หรอก เงินต่างหากที่บันดาลทุกสิ่ง เงินเท่านั้นที่ knock everything ธนบัตรเท่านั้น ที่ทำให้เราได้โบยบิน ^<>^” “แหม ข้าวคิดว่าเตยจะเป็นผู้มั่นคงในรักซะอีก ที่ไหนได้” “นั่นมันในนิยายจ้า ความรั กพระเอกนางเอกที่มั่นคงต่อกัน โดยไม่สนใจว่าจะมีกินหรือเปล่านั่นเหรอ เตยไม่เอาหรอก สำหรับพี่นนท์ เตยก็ได้แต่ชอบแอบปลื้มเท่านั้นแหละ แต่ถ้าได้ก็ดีนะ ^<>^ ”

ฟาโรห์ก้มจูบหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน แล้วกระซิบกลับ “ไม่มีภพหน้า…เพราะข้าจะไม่มีวันยอมให้พรากจากเจ้าอีก ไม่ว่าชะตาจะพาเราไปที่ใดข้าจะตามเจ้าไปทุกภพ ทุกชาติ และเจ้าจะต้องเป็น... ทาสแห่งรักของข้าเสมอ ยอดรัก”

ฝ่ามือหนาลูบไล้หัวไหล่เธอแผ่วเบา วาคินมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาเห็นว่าลูกตาลเป็นเด็กดี จึงเลือกที่จะเล่าความจริงทุกอย่างเกี่ยวกับด้านมืดของตัวเองให้ฟัง หวังเพียงให้เธอตัดใจและไปเจอคนที่ดีกว่า "ค่ะ... ลูกตาลทนได้ ขอแค่ลูกตาลได้อยู่ใกล้ๆ หมอ"

หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้น เขาพลิกสร้อยไปมา และพบข้อความสลักเล็กๆ ที่ด้านหลังจี้ "รักเสมอ - ท." ชัยธวัชรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เขารู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก "ท." ต้องหมายถึง "เทพ" แน่นอน นี่เป็นหลักฐานชัดเจนที่สุดเท่าที่เขาเคยพบ

​[Encryption Key: Soul_Bond_001] [Write to Memory Partition: Heart] [Data: "เจ้าคือหัวใจของข้า ไม่ว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนไป... ข้าคือผู้สร้างที่รักเจ้าที่สุด" ​เมื่อเธอกด Enter แสงสีมุกสว่างวาบไปทั่วบริเวณริมคลอง พลังงานนั้นซึมลึกเข้าสู่ต้นคอของปรินทร์ กลายเป็นรอยสักดอกโบตั๋นสีชมพูอ่อนที่เต้นตุบๆ ตามจังหวะหัวใจของเขา

"ตื่นแล้วเหรอไอ้ตัวดี... ไปอาบน้ำแต่งตัวซะ วันนี้กูจะพาไปซื้อของใช้ลูก" ขนมยิ้มออกมาอย่างน่ารัก ความเจ็บปวดที่เคยได้รับมันกลายเป็นความสุขที่เขายินดีจะแบกรับไว้ตลอดไป ในฐานะ "ทาสรัก" ของนักเลงทั้งสามคน

ชายหนุ่มทำหน้าอ้อน อรอิสราเห็นหนุ่มสาวหยอกล้อกันแล้วอดยิ้มตามไม่ได้ ปรมัตถ์เป็นคนดี เขามีใจรักต่อคณานางที่มั่นคง ทั้งยังรักและดูแลอาภัสราราวกับว่าเป็นลูกแท้ๆ ของชายหนุ่ม คนที่ผ่านประสบการณ์ทั้งหวานชื่นและเจ็บช้ำจากเรื่องนี้มามาก จึงอยากให้คนที่ตัวเองรักประดุจลูกสา วลงเอยกับผู้ชายคนนี้

แจ๊ะๆๆๆๆ จังหวะรักเริ่มบรรเลงขึ้นอีกครั้งท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบชายหาด เสียงครวญครางของเธอดังขึ้นอย่างไม่อายใครอีกแล้ว เพราะความต้องการของเธอกับเขามันสูงจนล้นปรี่ “ฉ..ฉันรักคุณนะคะคุณทัพเพลิง อึ่ก!! อ๊ะๆๆๆ” เธอบอกรักเขาด้วยสายตาอันแสนเว้าวอน ในขณะที่ริมฝ ีปากของเธอคลอเคลียอยู่บริเวณแผงอกแกร่ง มือเรียวบางข้างหนึ่งก็เลื่อนขึ้นไปเขี่ยตรงหัวนมจนทัพเพลิงสะดุ้ง

เขาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าบ่าวชายคนสนิท แสงแดดจากหน้าต่างเฉียงเข้ามาต้องใบหน้า ทำให้เงาร่างของเขากดทับลงบนบ่าวผู้นั้นราวกับพญาอินทรีที่มองเหยื่อ “สหายของข้าเพิ่งส่งสารมาเมื่อเช้านี้ พิษกำหนัดที่คณิกานางนั้นใช้ เป็นของหายากจากแดนใต้ มีฤทธิ์แรงนัก มิอาจหายได้ด้วยการปล่อยเว ลา หรืออาบน้ำเย็น”

เมขลากระถดสะโพกหนีการรุกรานของเขา รามสูรรั้งสะโพกเธอกลับมารองรับการรุกรานของเขาต่อ "อย่าเกร็งสิ" เขากระซิบเสียงแหบพร่า พร้อมกับขยับนิ้วเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ เมขลาส่ายหน้าเปล่งเสียงครางไม่เป็นภาษา เขาจับขาเธอแยกออกแล้วก้มลงใช้ปลายลิ้นเลียแทนนิ้วเรียวยาวของเขา รสชาติของเธอช ่างหอมหวานนัก เมื่อน้ำหวานของเธอมีมากพอแล้ว รามสูรจึงส่งตัวตนของเขาที่มันแข็งขึงจนปวดเกร็งเข้าไปทักทายยังปากทางเข้า ส่งส่วนปลายเข้าไปทักทายก่อน ช่องทางมันค่อนข้างคับแน่น เขารับรู้ได้ทันทีว่านี่คือครั้งแรกของเธอ "อาาาว์ สมราคา"