روايات وقصص ضمن พรหมลิขิ

อินทรายุธคำรามออกมา “ใช่พ่ะย่ะค่ะ เจ้าสมถวิลคือคนบงการ และข้าน้อยก็จะไม่ปล่อยมันไว้แน่...” ดวงตาคมกล้าที่จ้องมองออกไปนอกชานเรือนตวัดกลับมามองผู้ชายที่เขาพึ่งรู้จักว่าชื่ออ้ายจันเขม็ง “เจ้าจะทำเยี่ยงใด กำลังคนของเจ้าสมถวิลมีมากกว่ากึ่งหนึ่งของพลเมืองในเชียงรุ้งเสียอีก”

ใจฉันเต้นรัวขึ้นมาทันทีที่มองไปยังคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้า “คุณ…จำวันเกิดฉันได้ด้วยเหรอคะ?” พรึ่บ!! คุณคิมหันต์หยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง ก่อนจะยื่นมาให้ฉัน เพราความมืดทำให้ฉันมองไม่ค่อยออกว่ามันคืออะไร แต่แสงจากดวงจันทร์ที่ตกกระทบลงมาที่สิ่งของตร งหน้าทำให้ฉันเห็นได้ชัดเจน ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของคุณคิมหันต์ตอนนี้คือ…สร้อยคอที่มีจี้ดอกกุหลาบห้อยอยู่ตรงกลาง “สุขสันต์วันเกิดเกวลิน”

ขอบคุณพรหมลิขิตที่ดลบันดาลให้เขาและเธอกลับมาพบกันอีกครั้งและจบลงด้วยคำว่ารัก ไม่ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตามเขาจะรักและดูแลเธอคนนี้ตลอดไป แด่เธอ...รักแรกและรักสุดท้ายของเขา เจ้าขา จันทร์กระจ่าง ผู้หญิงที่มาพร้อมพรหมลิขิตแห่งรัก

“พี่ชื่อรามสูรนะคะหนูหม่อน พี่ชายคนนี้ชื่อรามสูร วันหนึ่งข้างหน้าถ้าพรหมลิขิตมีจริงขอให้เราสองคนได้พบกันอีกครั้งนะคะหนูหม่อนของพี่ราม” รอยยิ้มหม่นเศร้าปรากฏขึ้นบนใบหน้าของรามสูรก่อนที่เขาจะค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคงสายตายังคงจ้องมองไปข้างหน้าที่ว่างเปล่า

อกกลีบที่อาจมีกลิ่นคาวพิศวาสปะปนอยู่ “คุณท่านเจ้าขา... โอว... แพงเสียว... โอว... คุณท่านเจ้าขา... คุณท่าน!” ปลายลิ้นยังคงตวัดเลียไล้ตามเสียงแม่แพงที่ครวญครางร่ำร้องด้วยเวทนา หากเป็นเวทนาเสน่หาที่พระสรเดชฯ รู้ดีว่าแม่แพงไม่ได้อยากให้หยุดยั้งตามเสียงครวญกระเส่าเลยสักนิด แต่น ั่นคือคำเร่งเร้าให้ท่านต้องจวงแทงปลายลิ้นตวัดชอนชิมเอาน้ำหวานออกมากลืนกินให้มากขึ้นอีก

ีขึ้น และอดีตเป็นเรื่องที่แก้ไขไม่ได้ อีกทั้งเพิ่งได้รู้จักภาคินทร์เป็นครั้งแรก แต่ก็รู้มาจากชมพูนุชว่า ภาคินทร์เป็นพี่ชายของภาวิต และมีอาชีพเป็นแพทย์ ซึ่งแน่นอนว่าฐานะทางบ้านร่ำรวย มีหน้ามีตาในสังคม ควรจะได้คนรักหรือภรรยาที่ดีกว่านี้ ทว่าพรหมลิขิตไม่เลือกว่า คนนั้นจะดีหรือไม่ดี เมื่อขีดให้เจอและได้รักกันก็ต้องเป็นไปตามนั้น

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะพี่ชาร์ม บางคนก็เจอหน้ากันปุ๊บรักปั้บเป็นรักแรกพบหรืออีกอย่างก็พรหมลิขิตค่ะ เขาว่าเจอกันครั้งแรกก็เป็นเรื่องปกติ ครั้งที่สองพรหมลิขิต ครั้งที่สามบุเพสันนิวาสและเป็นคู่แท้กันค่ะ" "มั่วหรือเปล่าคะน้องอ่อน มาทั้งรักแรกพบ พรหมลิลิตและบุเพสันนิวาส คริๆๆ.." ชาครียาอดหัวเราะขำไม่ได้ เธอนี่นะจะเป็นรักแรกพบของจุลภัทรแต่จะเป็นของเล่นเขาไม่ว่า

เเป้งเเคร์ตอบเหมือนรู้อยู่เเล้ว เธอชี้ไปทางป้ายที่ติดหราอยู่เต็มไปหมดใต้อาคารเรียน (หอประชุม) พริมลดา หรือพริมพรี่ เธอเป็นเเอร์โฮสเตจเเละเป็นยูทูปเบอร์ชื่อดัง ที่กำลังมาเเรงในช่วงนี้ เธอกำลังขึ้นบรรยาย พูดถึงความสำเร็จในสายงาน

พิสุทธิ์เดินขึ้นไปบนแคร่ไม้ที่สั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะคุกเข่าลงต่อหน้ายายสายที่นั่งสานตะกร้าอยู่ ยายสายเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาขุ่นมัวตามประสาคนแก่ที่ไม่ค่อยได้ต้อนรับใคร "ยายสาย... สวัสดีครับ" ยายสายมองหน้าพิสุทธิ์นิ่งๆ แล้วเลิกคิ้วถาม "ใคร... มาทำไมท้ายหมู่บ้าน" "ผมชื่อพิสุ ทธิ์ ลูกยายสีที่อยู่กลางหมู่บ้าน"

เขมจิราคือยายของภาม และจงเกลียดจงชังหล่อนเป็นที่หนึ่ง แม้แต่เหลนหล่อนยังมองว่าท่านอาจจะไม่รัก เพราะสายตาที่ไร้ซึ่งความเอ็นดู ท่านเคยเจอกับเธอและลักษณ์นาราเพียงสองครั้งที่เมืองหลวง ท่านไม่เคยมาที่นี่ มีเพียงคนเดียวที่มาเยี่ยมหล่อนและลูกอย่างสม่ำเสมอนั่นก็คือขวัญเกล้า ค ุณย่าของภาม และท่านก็คือบุคคลที่ให้กำลังใจและทำให้ลูกของเธอมีพ่อ