พระชายาผู้เร้นลับกับท่านอ๋องผู้หวั่นไหวง่าย นิยาย & เรื่องราว

"พระชายา คนผู้นี้เหมือนจะเป็นวิชาดูดวิญญาณจากต่างถิ่นด้วย ท่ากับท่านอ๋องต้องระวังให้มากๆ" องครักษ์ลับเตือนขึ้นมาคำหนึ่ง จากนั้นก็ผลักสหายเมื่อครู่คนนั้นเข้ามา บอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขายิ่งกังวลกับท่านอ๋องมากขึ้น

ป้าหวังพูดอย่างจนใจ "ข้าดูออกว่าพระชายาชอบท่านอ๋อง และดูออกว่าท่านอ๋องก็ชอบพระชายามาก เห็นได้ชัดว่าคนสองคนรักกัน แต่ไม่มีใครยอมก้มหัว แบบนี้จะมีความสุขได้อย่างไร? เมื่อเจ้านายคนใหม่เข้ามา ชีวิตของพระชายาก็ลําบากแล้ว ถึงอย่างไรตอนนี้นิสัยของเธอก็แปลกมากจริง ๆ..." เสี่ย วเจียงพยักหน้า "ใช่ แม้ว่าบุคลิกภาพของพระชายาจะดีขึ้นจริง ๆ แต่สำหรับคนรับใช้อย่างเรา สำหรับท่านอ๋อง เธอยังคงร้อนและเย็นซึ่งแปลกจริง ๆ"

ได้ยินคำพูดนี้ของเสิ่นลั่วเยี่ยนแล้ว องครักษ์ที่ฝึกซ้อมเหล่านั้นก็อดที่จะกลัวจนไม่กล้าหายใจไม่ได้ คำพูดนี้ของพระชายาเหมือนกำลังสาปแช่งให้ท่านอ๋องสิ้นชีพที่ซั่วเป่ยอย่างไรอย่างนั้น นางคือพระชายานะ! กล่าววาจาเช่นนี้กับท่านอ๋องดดยไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดเลย!

“ดูเหมือนว่าจะตามไปที่จวนด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ” “ท่านโหวน้อยผู้นี้สู้ไม่ถอยจริง ๆ แม้ว่าพระชายาจะไม่ได้ให้ความหวัง เขาตามตื๊อเก่งน่าดูเลยนะพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง”

อู่หงถิงส่งเสียงด้วยรู้สึกคลื่นเหียนอย่างแรงในคราวนี้ “ท่านอ๋อง พระชายาแพ้ท้องและอาจจะแพ้ท่านด้วย พระชายาเลยไม่อยากเข้าใกล้ท่านอ๋อง” หวาเซียงอ๋องทำสีหน้าเหย๋เก

จวนอ๋อง “พระชายาท่านวางยาท่านอ๋องแบบนี้ไม่กลัวว่าท่านอ๋องจะโกรธเคืองหรือไรแต่เดิมท่านอ๋องก็เฉยชากับพระชายาอยู่แล้ว” “หุบปากเจ้าเสียแล้วไปเตรียมเครื่องเสวยอย่างที่ข้าต้องการ”เสี่ยวฟางก้มหน้ายอมทำตามคำสั่ง

พระชายารู้สึกเสียหน้าและตกใจราวกับถูกตบหน้ากลางท้องพระโรง ท่านอ๋องเองก็สังเกตเช่นกันแม้ว่าหลิงเฟยจะยิ้มให้พระชายาแต่สายตาของนางนั้น เขาเองก็ยากจะคาดเดาจนรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อย “เจ้า…ดีขึ้นแล้วใช่หรือไม่” “ขอบพระทัยที่ทรงเป็นห่วง หม่อมฉันดีขึ้นแล้วเพคะ ท่านอ ๋องเองก็เป็นผู้ช่วยหม่อมฉันขึ้นมา พระชายาไม่ทรงตรัสถามเสียหน่อยหรือเพคะว่าอาการท่านอ๋องเป็นเช่นไรบ้าง”

เสี่ยวไป๋อมยิ้ม “จริงด้วยเฮ้อ หมดเวรหมดกรรมสักทีใช่ไหมท่านอ๋องกำลังหวั่นไหวกับพระชายารองแล้วสินี่สิถึงจะเรียกว่ารักแท้ไม่ได้มองแค่ฉาบฉวยหรือมองว่าเป็นหญิงงามเท่านั้น”

"พระชายาจะช่วยรักษาท่านอ๋องหรือพ่ะย่ะค่ะ" "ใช่ หรือว่าเจ้าไม่อยากให้ข้ารักษาเขา" "ข้าน้อยจะถอดเสื้อท่านอ๋องเดี๋ยวนี้เลยพ่ะย่ะค่ะ" หวั่นอี้รู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก เขาเห็นฝีมือของพระชายาอยู่หลายครั้ง สตรีที่คลอดยากมากเพียงใดหากผ่านมือของพระชายาก็ล้วนแต่อยู่รอดปลอด� �ัย อย่างไรย่อมดีกว่าอนุเผิงผู้นั้นเป็นแน่!

เมื่อขึ้นรถมาแล้วท่านอ๋องโอบกอดพระชายาไว้ชิงชิงซบไปที่หน้าอกแกร่งของสวามี จากนั้นก็นั่งรถม้าไปจนถึงตำหนักของท่านอ๋อง เมื่อลงจากรถมาแล้วท่านอ๋องเดินไปส่งพระชายาที่เรือนเล็กแล้วบอกว่าวันนี้ให้พระชายาพักผ่อนเถอะ วันนี้เหนื่อยกันมามากแล้วเมื่อชิงชิงเดินเข้าไปในเรือนเล็ กและปิดประตูลงแล้วท่านอ๋องจึงเดินจากไป พระชายาหลิวเมื่อเดินเข้าไปในเรือนเล็กแล้วเห็นหยงเอ๋อนั่งหลับรออยู่ที่เก้าอี้ในโถงกลางจึงปลุกนางให้ตื่นแล้วให้ไปอาบน้ำนอนได้แล้วเพราะก็ดึกมากแล้วไม่ต้องมาดูแลนาง