ภรรยาพิษแห่งตระกูลแม่ทัพลืมตาขึ้นมา ชายผู้งดเว้นราคะถูกหย่า Novels & Stories

ราชันย์จ้องมองมายังเพียงฟ้า สีหน้าแดงก่ำ โกรธจนกลายเป็นความโมโห ตะคอกน้ำเสียงสั้น เขายังไม่เชื่อว่าพยัคฆ์คือพี่ชายของเธอ ทำให้หญิงสาวโกรธขึ้นมา "มันจะมากเกินไปแล้วนะ ไม่ว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นพี่ชายหรือเป็นสามีใหม่ฉัน มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ รู้ไว้ซะด้วยว่าคุณกับฉัน เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เราหย่ากันแล้วราชันย์!"

สายพระเนตรทอดมองฉู่เวยอิงอย่างเย็นชา “แม่ทัพไป๋หยางเจ๋อและคุณหนูฉู่เวยอิงไม่มีความเกี่ยวข้องในฐานะสามีภรรยาอีกต่อไป” ฉู่เวยอิงทรุดลงกับพื้นร้องไห้อย่างแตกสลายที่สูญเสียทุกสิ่งไปในพริบตา

อง แต่นางกลับถูกเมียหลวงกลั่นแกล้งและผัวตบตีทารุณจนหัวใจแตกสลาย นางจึงรวบรวมความกล้าหย่าร้างและซัดเซมาพึ่งบารมีฝ่ายใน พัฒนาตนจนเป็นคุณท้าวผู้เชี่ยวชาญกามรส ทิ้งอดีตสาวแรกรุ่นกลางกองฟางไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงความทรงจำลับๆ ที่มีเพียงท่านเจ้าคุณเท่านั้นที่รู้ซึ้ ง

คราแรกเขาก็นึกว่าเป็นคุณชายตระกูลอื่น ที่สตรีร่านผู้นั้นพามากกกอดในเรือนนอน ที่ไหนได้กลับคว้าเอาลูกจ้างในจวนมาระบายราคะในกาย ตัวตนที่ก่อนหน้านี้ผงาดเพราะฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด เริ่มเหี่ยวเฉาลงอย่างน่าสงสาร เมื่อคิดว่าตนจะได้ใช้งานบางอย่างร่วมกับคนสวน “ใจเย็น ๆ ลูกรัก พ่อไม่ใ ห้เจ้าแปดเปื้อนนักหรอก”มือสากกอบกุมลูกรักไว้เต็มมือเพื่อปลอบประโลม ในใจก็นึกไปถึงอดีตภรรยาที่เขาเคยทิ้งขว้าง เพียงเพราะมีใจให้สตรีร่านราคะ ผู้ไม่คู่ควรกับตนเลยแม้แต่น้อย

หลังจากที่โดนแม่ทัพหนุ่มกระทำชำเราเรือนร่างอย่างดุเดือด ขันทีเฒ่ามีสีหน้าที่เปล่งปลั่งราวกับสาวน้อยแรกรุ่น ไฟราคะที่ถูกจุดติดมานานนับสิบปีในที่สุดมันก็มอดดับลงจนได้ ดุ้นที่ทั้งใหญ่ทั้งยาวของแม่ทัพหนุ่มขันทีเฒ่าผู้นี้จะจดจำมันไปชั่วชีวิต ทุกท่วงท่าที่สัมผัสหรือร่วมรักด้ว

“เอ็งดีนะ เลิกรากับเมียแล้วเขายังยอมยกลูกสาวมาให้เอ็งเลี้ยง ปกติพวกแม่ๆ ไม่ค่อยยอมยกลูกมาให้พวกพ่อๆ อย่างเราหรอก” ดลภาคย์ยิ้ม พลางคิดถึงอดีตภรรยาสาวสวยที่เขาไม่เคยรัก เมื่อฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้นเขาจึงขอหย่า ซึ่งเหตุผลของการหย่าร้างเป็นเรื่องที่เขาไม่เคยบอกให้ใ ครรู้นอกจากบิดาของเขาที่รับรู้เรื่องราวนี้มาตั้งแต่ต้น

และทันทีที่เห็นฮองเฮาผู้เป็นแม่สามี กับฮ่องเต้ผู้เป็นพ่อของสามีล้มลงไร้สติอย่างสิ้นท่าเช่นนั้น ก็ยิ่งยากระงับพลังตน ด้วยนึกห่วงใยขึ้นมา การเก็บข่มใดๆ เริ่มไม่เป็นผลอีกต่อไป มีความจริงอยู่หนึ่งประการ คือผู้เป็นนักพรตไม่อาจฆ่าผู้คนตามใจชอบซึ่งถือว่าผิดศีลขั้น รุนแรง ตบะกล้าแกร่งที่เพียรสร้างย่อมเสื่อมถอย ทว่ากลับสำแดงฤทธิ์เดชเผยแสนยานุภาพต่อเหล่าปีศาจร้ายได้

ซินหรูเล่าความของครอบครัวลึกลับให้หลิงเวยฟังยาวเหยียดแล้วหยุดอยู่เพียงเท่านั้น หลิงเวยที่ตั้งใจฟังเริ่มประมวลผลขึ้นมา หลิงเวยสังเกตจากคำที่ฟังได้ว่าบุรุษกับภรรยาเอกรักกันมากแต่ภรรยาเอกไม่มีบุตรจนกระทั่งฝ่ายบุรุษถูกวางยาเสียท่าให้แก่สตรีร้ายกาจนางหนึ่งจนควา มรักของบุรุษกับภรรยาเอกเกิดสั่นคลอนบรรยากาศของทั้งสองจึงเปลี่ยนไป

เยี่ยหงมองสายตาที่คลั่งรักของลูกชายที่ชำเลืองมองภรรยาของเขาแล้วก็อมยิ้มด้วยความสุข ความสุขของคนเป็นแม่ก็คือรอยยิ้มของลูกชาย เท่านี้เธอก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ก่อนหน้านี้เพราะหูตามืดบอด ถูกเฉินเหม่ยเป่าหูให้เอ็นดูเฉินอี้หรูและชักชวนเข้ามาในบ้าน พอเฉินเหม่ยจำคุกสาม ีเธอก็ขอหย่าและย้ายบ้านหนีความอับอาย บ้านสกุลเฉินก็ไม่มีใครอยู่

ละได้อ่านรายงานจากแม่ทัพลั่วแล้ว พบว่าหลันฮูหยินได้รับความบอบช้ำทั้งทางกายและทางใจ ทรงมีบัญชาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการลงโทษคนผิดของแม่ทัพลั่ว ทว่าทรงเห็นสมควรทำตามคำขอของหลันฮูหยิน นั่นก็คือคำขอหย่าขาดจากแม่ทัพน้อยอวี้เสียนอวิ๋น นับจากนี้ตระกูลหลันตระกูลอวี้ สองฝ่ายไม่ยุ ่งเกี่ยว ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายไปแต่งงานใหม่ ลาจากกันด้วยดีไม่ขุ่นข้องหมองใจ จบราชโองการ!”