มนุษย์อสูร Novels & Stories

เดิมทีสัตว์อสูรที่สามารถสื่อสารกับมนุษย์ได้ มีเพียงสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิขึ้นไปเท่านั้น ระดับต่ำกว่านั้นไม่สามารถสื่อสารได้ ทว่าก็มีข้อยกเว้นเช่นกัน กล่าวคือ สัตว์อสูรระดับต่ำกว่าจักรพรรดิสามารถสื่อสารกับมนุษย์ได้ ก็ต่อเมื่อทำพันธสัญญากับมนุษย์แล้วเท่านั้น ทั้งนี้ยังเป็นการส ื่อสารที่คู่พันธะรับรู้และเข้าใจได้คนเดียว เรียกว่าการสื่อสารทางความคิด ผ่านจิตวิญญาณที่เชื่อมโยงกันของพันธสัญญา

เสียงทุ้มของเสือขาว ดังขึ้น "เจ้าพูดได้หรือ...ดีจัง ข้าจะได้ไม่ต้องพูดคนเดียวอีก ชาตินี้เจ้าชื่ออะไร ชาติก่อนข้าตั้งชื่อให้เจ้าว่าจอมทัพ โดยถามความเห็นจากเจ้าไม่ได้เพราะเจ้าพูดไม่ได้" " ข้าเป็นอสูรระดับ 5 ย่อมต้องสื่อสารกับมนุษย์ได้และข้าไม่มีชื่อ”

ตามบันทึกในวิชาที่เขาได้รับถ่ายทอดมาจากมังกรเฒ่า เจ้าสิ่งที่เรียกว่าอสูรน้ำนี่มีมาแต่โบราณกาลแล้ว เริ่มแรกเป็นดวงวิญญาณปกปักรักษาสุสาน แต่ต่อมาผู้คนค้นพบว่าอสูรน้ำกินสมองและอวัยวะภายในของมนุษย์เป็นอาหาร จึงไม่ใช้มันเฝ้าสุสานอีก

สัมผัสรักจากจอมมาร/1 อ้อมแขนแข็งแรงของคนตัวโตกอดรัดร่างบางแนบแน่นแทบจะไม่มีพื้นที่ให้โรสิตาขยับตัว หญิงสาวขืนตัวไว้ไม่ให้เขาทำอะไรได้มากกว่านี้ แววตาคมวาวพราวแสงจ้าของชายหนุ่ม จ้องมองเธอด้วยสายตาของหมาป่าร้ายจ้องกลืนกินลูกแกะน้อย เอริกเจ้าเล่ห์นักเขาวางแผนไว้ทุกอย

หญิงสาวยังคงมีท่าทีไม่ใคร่จะเข้าใจ “แต่มีความเป็นไปได้ว่าท่านคือหนึ่งในเผ่าพันธุ์อสูร” “แล้วปีศาจกับอสูรนี่ต่างกันอย่างไรเล่า” “อสูรนับเป็นเผ่าพันธุ์ที่สูงส่งกว่าปีศาจ แต่กลับโหดเหี้ยมกว่ามาก เหล่าปีศาจไม่มีวิญญาณเพราะนับเป็นเดรัจฉาน แต่อสูรกลับมีวิญญาณแม้จะเต็มไปด้ วยกลิ่นอายแห่งความตาย” เอ่ยจบนางก็สบตากับเซี่ยซีเฟิงนิ่ง

อันจือเซี่ยพยักหน้ารับ ในคัมภีร์ ชาน ไห่ จิง หรือคัมภีร์ขุนและท้องทะเลได้กล่าวถึงสัตว์ชนิดนี้ “มิใช่ว่าถู่โหลวกินมนุษย์เป็นอาหารหรือ?” “พ่ะย่ะค่ะ มนุษย์และสัตว์อสูร” เขาไม่แปลกใจที่เสวียนอู่หวาดกลัวนัก

่งมนุษย์กับปีศาจ เราปล้นหมดทั้งฝั่งมนุษย์และปีศาจ เรามีเกาะของพวกเราที่อยู่กันอย่างสันติ ระหว่างปีศาจ อมุษย์และมนุษย์ นายข้าสร้างค่ายกลมากมายเพื่อซ่อนที่นั่น พวกเราไปช่วยมนุษย์ทำสงครามต่อต้านอสูรและพวกปีศาจ หลังจากนั้นก็ถูกสี่อสูรตามล่า พวกมันอยากได้ตัวเพื่

แดนอสูร ภาพชีวิตคู่ของมนุษย์คู่หนึ่งปรากฏขึ้นมาในมโนจิตของจอมมารผู้ปกครองแดนอสูรใต้พิภพ เฉินซีห่าวแค่นหัวเราะเมื่อเห็นภาพคนทั้งสองใช้ชีวิตด้วยกันจนแก่เฒ่า ไม่ว่าฝ่ายหนึ่งพยายามหลีกหนีเพียงใด สุดท้ายก็ได้ครองคู่กันมาสามภพ ยอมกระทั่งสลับวิญญาณแม้ตนจะส ูญเสียอายุขัยก็ยอม แต่ที่น่าขบขันกว่านั้นคือ บุรุษที่ดูลุ่มหลงสตรีขั้นหนักนั้นกลับเป็นจอมมารเช่นเขาที่แบ่งจิตไปตามพระชายาตน แม้เสี้ยวจิตนั้นจดจำเรื่องในแดนอสูรไม่ได้ ทว่ากลับหลงรักสตรีคนเดิมซ้ำ ๆ อยู่แดนอสูรเป็นอย่างไร การลงไปยังโลกมนุษย์ก็เช่นเดิม

เสียงลมอบอุ่นยามวสันตฤดูพัดผ่านดั่งเสียงทอดถอนใจของพระเจ้า 'พระเจ้ามิเคยทอดทิ้งมนุษย์ มีเพียงมนุษย์ที่ทอดทิ้งพระเจ้า' "พูดบ้าอะไร! ถ้าแกไม่ทิ้งฉันตอนนั้นฉันก็จะหลบพ้นจากตาข่ายของเดสมอน หลังจากโดนตาข่ายทับฉันก็ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะพระเจ้าทอดทิ ้งฉันแล้วมันจะเป็นเพราะอะไร!" อสูรกายถูกแสงเงินกลืนกินลามขึ้นมาจากรยางค์ทั้งสี่ มือและเท้าของเธอหายไปแล้ว แขนกับขาทั้งสองข้างก็สั้นลงทุกที

�นด์คุณหมายความว่ายังไง? คุณเคยต่อสู้กับสัตว์อสูรที่อยู่ในขั้นที่หนึ่งของระดับเทพสูงสุดมาก่อนหรือ?” ผู้อาวุโสของตระกูลซีเมเนสรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่เฟนด์พูดอีกครั้ง พวกมันเป็นสัตว์อสูรและยังแข็งแกร่งมาก ในด้านของความสามารถในการต้านทานการโจมตีนั้น มนุษย์ไม่อาจสู ้กับสัตว์อสูรได้