วาย นิยาย & เรื่องราว

เธอดุ "พี่อยากให้...แล้วก็ใส่ชื่อเจ้าของบ้านเป็นมิเกลไปแล้ว...นี่ไงนางสาวเกวรี ชัยเวียงคำ...อืม...นามสกุลไม่เพราะเลยอะ สนใจเปลี่ยนมาใช้หิรัญวัฒนาสกุลไหม? "คิมหันต์กล่าวพร้อมกับยกยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้มิเกล

บริเวณหน้าร้าน วายุภักษ์ยืนทำหน้าเรียบเฉย มองร่างเย้ายวนที่ถูกประคองไว้นิ่งๆ เมื่อผู้ชายตรงหน้าไม่คิดจะส่งเธอมาให้ตามคำพูดแรก ก็ก้าวเดินเข้าไปใกล้ ก้มหน้าลงกระซิบเสียงเย็น “อย่าให้กูพูดซ้ำ ส่งเธอมา” “มะ ไม่!” วชิราพูดเสียงสั่นอย่างหวาดกลัว อยากจะคืนไปให้ตั้งแต่คำพู ดแรก แต่เงินที่จะได้จากปณิตาก็มากจนตัดใจไม่ลง

กรวิกาพูดคล้ายดุ “เอ๊ะ หรือเบี่ยงเบนไปเสียแล้วคะ คุณกร จู่ๆ มานั่งวาดรูปผู้หญิงในชุดว่ายน้ำ “เดี๋ยวจะโดนตบปาก นัดมามีอะไรเสียเวลาลั๊ลลาของเพื่อนฝูงนะ”

ฉันว่ายัยป้าแว่นขี้งกมันไม่ได้ชมฉันแล้วล่ะ “ไอ้แว่น! แกกำลังแขวะดาราสาวสวยแบบฉันอยู่นะ นี่อ้าย สิริมาเลยนะ”

ริสาตบท้ายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ วายุตัวแข็งทื่อราวกับถูกไฟช็อต หรือว่าตัวเอ็มที่เขาเห็น... จริงๆ แล้วมันคือตัว W (Double U) ที่ย่อมาจาก Wayu (วายุ) !

วาโย “โอ้ววววมายก๊อตตต คุณพ่อคุณแม่ช่วยบอกพราวได้ไหมคะ ว่ามันไม่จริง”

หญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง แค่เขาใช้ปลายลิ้นเธอก็ทรมานสุดแสนจะบรรยาย ยังสร้างความรุ่มร้อนให้เธอด้วยปลายนิ้วแกร่งที่ไต่ไล้วนไปมาตรงกลางอิสตรี “คุณชอบมันผมรู้” วาจาที่ร้ายกาจยังไม่เท่าปลายนิ้วแกร่งที่สอดเข้าไปในช่องแคบอุ่นชื้น แม้พยายามปฏิเสธการสัมผัสแต่กายกลับทร ยศหยัดร่างเข้าหาอย่างไร้ยางอาย ตามด้วยเสียงหัวเราะของคนที่จงใจทรมานเธอ “ฉันไม่ชอบมันเลยสักนิด”

“ชื่ออะไร” “รองแม่ทัพหยางเกา[1]เพคะ น่ารักดี” ซูเจี้ยนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เอี้ยนเซินฟังแล้วถึงกับหันไปสบตาน้องรอง ต่างฝ่ายต่างกุมขมับปวดหัว บ้าบอสิ้นดี! [1]羊羔หยางเกา แปลว่า ลูกแกะ

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม