Novel & Cerita วาย

Warit : อยากกินอะไรพี่เลี้ยงหมดเลย Wa.Warit : สติกเกอร์ลิงก้มหัว Wa.Warit : สติกเกอร์ SORRY LN Wayuwat : สติกเกอร์กดไลก์

สาววาย สาววายคืออะไรนะ “อะไรนะครับ” “พี่ต้นคะ พี่ต้นต้องเชื่อหนูสิ หนูโดนพี่กรมองค้อนมาจนตัวพรุนไปหมดแล้วนะคะ ถ้าสายตาของพี่กรมีปืน หนูคงตายไปแล้วล่ะค่ะ” หญิงสาวยกมือทาบอกแถมยังแสดงสีหน้าเอือมระอาออกมาขั้นสุด

ภาพแชทของกาวินและวาโย วาโย (*เสร็จยังไอ้สัตว์ พาน้องเขาออกมาแดกข้าวแดกปลาได้แล้ว) กาวิน (น้องเขาเพิ่งหลับ กูป้อนน้ำไปหลายอึกเลย คงไม่น่าจะหิว) *แนบรูปสาวสวยที่นอนหลับอยู่บนเตียงนอน

ดาวอังคารเลยนะ เพราะตั้งแต่กลับจากเข้าค่ายรับน้องใหม่วันนั้น เธอก็ได้แต่แอบมองเขาอยู่ไกลๆ “เราชื่อวายุนะ ชื่อเล่นว่าลม วันก่อนเราไปเข้าค่ายด้วยกันจำได้ไหม” “จำได้สิ” เธออุบอิบตอบ คนที่เราปลื้ม ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ “เราเรียน microbiology[1] เอ่อ... จำเราได้ด้วยเหรอ”

ชาตรีอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง "ไอ้ชา! ไอ้ชามึงจะไปไหน" ลีวายวิ่งเข้ามาประคองชายหนุ่มเมื่อเขาล้มลงไปกองกับพื้น

มะนาวกร่นด่าปราณด้วยความหงุดหงิด "มีอะไรให้ฉันช่วยปะ?" "กิ๊ก...แกต้องช่วยฉัน!!"มะนาวหันไปมองหน้าเพื่อนพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้ายที่ผุดขึ้นมา

เอ้ยน้องโทษที VAYO : ส้นตีน จะว่าไป..แม่ เอ้ยเมียกูเนี่ย ป่านนี้จะหายงอนยังวะ คิดถึงฉิบหายเลยว่ะ ไหนแอบส่องดูหน่อยดิ๊...เออแต่ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรอัพเดท Line~ Line~

Wajanne : อ๋อ Wajanne : ยูนี่เอง YUYA : ยูยะ อย่าเรียกยูเฉย ๆ ฉันไม่ชอบให้คนนอกเรียกว่ายู Wajanne : ยู ที่ฉันหมายถึงคือ you น่ะ YUYA : เธอคิดจะกวนประสาทฉันรึไง Wajanne : เปล่านี่ นายเข้าใจผิดเอง YUYA : เหอะ! เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน

วรรณายังเอ่ยพูดต่อ 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

@คอนโด วาโยหยิบโทรศัพท์​ขึ้นมากดโพสต์​ไอจี ถ่ายรูปครึ่งตัวลงแคปชั่นว่า 'พริกที่ว่าเผ็ดยังไม่เด็ดเท่าคนโพสต์'​ ตามด้วยสติกเกอร์​แก้วไวน์สีแดง ไม่นานเสียงแชตก็ดังขึ้น ติ๊ง~ คุณ​ได้รับข้อความจาก 'ภามเพื่อนชั่ว'​ "จะไปไหน?" ภามเห็นวาโยไม่ตอบเลยทักเข้าไปในกล ุ่มที่มีกันอยู่สามคน