หย่า Novels & Stories

นิ้วเรียวคลี่แผ่นกระดาษข้างในออกอ่าน นางเผยยิ้มทันทีเมื่อเห็นลายเส้นพู่กันที่ตวัดอย่างทรงพลังและดุดันระบุข้อความชัดเจนว่า ‘หนังสือหย่า’ พร้อมตราประทับประจำตัวแม่ทัพหลี่ “หึ! ทำงานไวใช้ได้เลยนี่ท่านพี่” นางหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ พลางพับเก็บอย่างทนุถนอมประหนึ่งเป็นสมบัติล้ำ ค่าที่สุดในชีวิต “เอาล่ะ ในเมื่อสัญญาหย่าอยู่ในมือ เงินทองก็มีเต็มหีบ ทีนี้ก็เหลือแค่ทำหน้าที่ ‘มืออาชีพ’ ให้จบ ๆ ไป แล้วเราค่อยออกไปเผชิญโลกกว้าง อย่างนี้สิมันถึงจะไม่เสียชาติเกิด”

ช่วงเวลาจรดปลายปากกาลงบนกระดาษใบนั้น น้ำตาเอ่อไหลไม่รู้ตัวหยดลงเปรอะเปื้อน หญิงสาวรีบซับออกแต่ยังคงเห็นเป็นรอย ชื่อและนามสกุลของเธอปรากฏชัดบนใบหย่า คราวนี้ได้แต่ยอมรับความจริงว่าเธอและเขาเป็นเหมือนแก้วที่แตกร้าว ไม่อาจประสานกลับมาได้อีก เช้าวันต่อมา เฌอริลิณญ ์นำกระดาษแผ่นนั้นไปวางไว้ที่โต๊ะของราเชนตามที่พูดแล้วเก็บข้าวของบางส่วนกลับบ้านของตัวเอง บอกพ่อกับพี่ชายว่าตกลงเรียบร้อยว่าจะหย่ากันและไม่ต้องการให้ทั้งสองฝ่ายพูดถึงเรื่องนี้อีก

ระบบพยักหน้าหงึก ๆ “ถูกต้องเจ้าค่ะ จูบคือเหตุการณ์ แต่การหย่าคือเป้าหมาย” มันชูป้ายคำว่า…มุ่งมั่น….ขึ้นมาอย่างขำๆ

การหย่าสำหรับคนอื่นคือการจบและแยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง แต่สำหรับอนิรุจ การหย่าของเขากับตวงรัก กลับทำให้เขารู้ว่าเขารักเธอมากและขาดเธอไม่ได้ ‘หย่าให้รักหวนคืน’ คำนี้เหมาะสมกับเขาจริง ๆ อนิรุจคิดในใจ ก่อนจะยกมือปาดน้ำตาออกจากหน้า เมื่อกลั้นเอาไว้ไม่ไหว

ความรักที่เคยมีกับอดีตสามีพลันแห้งผากราวกับต้นไม้เหี่ยวเฉา หัวใจที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันตายไปจนหมดสิ้น ทั้งญาดาและอนวัฒน์เปรียบดั่งเส้นขนานซึ่งเดินคนละเส้นทาง เมื่อชายหนุ่มจรดใบหย่าพร้อมทิ้งเงินก้อนโตโดยอ้างว่าเป็นสินสมรส นัยน์ตาคมกริบราบเรียบไร้เยื่อใยในขณะท ี่คนเป็นเมียนั้นไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ‘พะ…พ่อล่ะ พ่ออยู่ไหนนา’

มันยอมไม่ได้! หลินเวยก้มมองกระดาษเปื้อนหมึกในมืออีกครั้ง คำว่า 'หย่า' นั้นชัดเจนยิ่งกว่าแสงตะวัน

เงินก้อนแรกของภรรยาชั่วคราว “ค่าใช้จ่ายหลังหย่า” เยี่ยนโจวอ่านหัวข้อบนหน้าสมุดออกมาในที่สุด

มังกรอึ้งไป หัวใจกระตุกวูบอย่างรุนแรงเมื่อคำว่า ‘หย่า’ ที่หลุดออกมาจากปากเธออย่างเด็ดขาดและไร้เยื่อใย ลางสังหรณ์บางอย่างบีบรัดอกเขาจนหายใจไม่ออก “เซ็นใบหย่า แล้วเฉดหัวฉันออกไปค่ะ จะได้ไม่รกหูรกตา ฉันยินดีจะไปจากชีวิตเฮงซวย ที่มีแต่คนโง่และคนบ้านี้ เต็มทีแล้ว หย ่าสิ... อึก...” คำพูดสุดท้ายของพนิตาขาดห้วงไปกะทันหัน ใบหน้าเนียนละเอียดที่เคยเชิดขึ้นท้าทาย เวลานี้ซีดเผือดลงอย่างรวดเร็วจนน่ากลัว

แม็กซิมัสเลิกคิ้วดกของตัวเองขึ้นสูง มองร่างอรชรที่หายขึ้นไปบนรถแล้วของปั้นหยากับกองอ้วกของหล่อนด้วยความรู้สึกประหลาดใจ บรรยากาศภายในรถเงียบสงัด จนกระทั่งถึงเวลาเซ็นชื่อในใบหย่า ทุกอย่างระหว่างเขากับหล่อนจบสิ้นลงแล้ว... ปั้นหยาเดินถือใบหย่าออกมาจากสำนักงานเขต อย่างเลื่อนลอย ร่างกายแบบบางแทบปลิวไปตามสายลมที่พัดเข้ามาปะทะ หยาดน้ำตาใสๆ เอ่อคลอดวงตาเศร้าหมองตลอดเวลา

ทำท่าจะลุก แต่ก็คิดขึ้นได้ “แล้วท่าทางนั้นยืนยันจะหย่าละคะคุณย่า” “ฉันไม่มีทางยอมเด็ดขาด หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ไม่ยอม” คุณย่ามณีกล่าวทิ้งท้าย ตาเป็นประกายมุ่งมั่น วันต่อมา “เมี่ยงจะหย่าค่ะคุณย่า”