หย่า Novels & Stories

่มากสำหรับเด็กสาวที่เพิ่งถึงวัยปักปิ่น แต่ในวันนี้กลับเบาบางโล่งสบายเหมือนภาระต่าง ๆ ถูกถอดออกไป อิสระคำนี้เขียนไม่ยาก แต่ความหมายลึกซึ้งอย่างยิ่ง "เอาล่ะ หลังจากนี้ไม่เกินเจ็ดวันทางกรมพิธีการจะส่งหนังสือหย่าขาดไปให้เจ้าหนึ่งใบและส่งไปให้เจ้าหกอีกใบก็เป็นอันสมบู รณ์เจ้ากับเจ้าหกก็ไม่ใช่สามีภรรยากันตามกฎหมายของแผ่นดินเทียนสุ่ยอีกต่อไป"

) คีรยาทำท่าจะร้องไห้ น้ำตาเริ่มปริ่ม “ปันขอโทษ ฉันขอโทษจริง ๆ ฉันจะบอกแกไว้เลยนะว่า ฉันจะไม่อยู่กับผัวของแกแน่ ๆ” “แยม พี่กับปัน เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว” (“ใช่ฉันกับพี่เชนหย่ากันแล้ว พี่เชนเขาไม่ได้เป็นผัวฉันอีกต่อไป แยม แกก็ต้องเห็นแก่ลูกในท้อง อย่าทิฐิอะไรต่ อไปเลย มันไม่มีประโยชน์หรอก ทำไมแกไม่เดินเข้าไปหาความสุข แกก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบเดินเข้าไปหาแต่เรื่องทุกข์ ๆ เรื่องทุกข์ใจ”)

คุณย่าจับมือเธอไปกุม “ไม่จริงครับคุณย่า ผมกับขวัญเราจะไม่หย่ากัน” ถึงภามเคยบอกไว้ว่าเขาไม่ใช่คนมีสัจจะ แต่ของขวัญยึดมั่นในทุกคำพูดเสมอมา เรื่องใดก็ตามที่ได้ลั่นวาจาไปแล้ว ย่อมเป็นไปตามที่พูด “เราคุยกันแล้วว่าจะหย่าค่ะคุณย่า พี่ภามขอหย่าหนูวันเดียวกันกับที่หนูบังเอิญไปเจอ พี่ภามกับผู้หญิงที่ชื่อเกลที่ห้างฯ วันนั้นคุณพ่อก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยนะคะ”

เธอไม่เห็นว่าหนึ่งดาวจะสำคัญอะไรกับเธอ ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นจะตายก็ไม่ใช่ธุระ “สภาพจิตใจหนึ่งกำลังย่ำแย่ ผมก็ต้องอยู่ให้กำลังใจ” “สามีเธอล่ะ” “เทียน...เข้าใจผมหน่อยสิ” “ตฤณ ฉันจะพูดกับคุณเป็นครั้งสุดท้ายนะ หากว่าคุณห่วง คุณรักเธอก็ไปขอสามีเธอดูแลไปเลย ไม่ต ้องมาสนใจฉันกับการแต่งงานชั่วคราวของคุณหรอก ฉันหย่าให้พรุ่งนี้เลยก็ได้หากคุณต้องการ”

ที่สาม “น้ำเซ็นครบเรียบร้อยแล้ว มีแค่นี้ใช่มั้ยคะ” ทว่าเจมส์ยังลังเล ไม่ทันจะหยิบปากกาข้างตัวยกขึ้นมาจรดเซ็นชื่อตัวเองลงใบหย่าด้วยซ้ำเพราะไม่ต้องการเสียภรรยาไปตอนนี้ คนที่อยากหย่าจนตัวซีดตัวสั่น ซึ่งก็คือน้ำค้าง เธอเจ็บมามากพอ ตัดใจแล้วต้องตัดขาดสะบั้น หมดเยื่อใย ต่อกัน

พอหันไปมองหน้าชายหนุ่มก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังอมยิ้มแก้มแทบแตก เพราะคำพูดประชดนั้นมันแฝงนัยว่าเธอยอมรับฐานะสามีภรรยาระหว่างกันไปกลาย ๆ ​"ยิ้มอะไร! ฉันไม่ลืมหรอกนะว่าเราสองคนหย่าขาดจากกันแล้ว!" หญิงสาวเชิดหน้ากลบเกลื่อนความขัดเขิน ​"ผมจะรอนะมัทนา..." คีรินเอ่ยเสียงนุ่ม

ปราชญ์ : อืม เพลงขวัญ : งั้นก็ไปหย่าสิ หลังจากอ่านข้อความสุดท้ายที่เพลงขวัญส่งมา มือหนากดปิดหน้าจอก่อนจะโยนโทรศัพท์ราคาแพงกระแทกใส่โต๊ะทำงาน เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโมโหขนาดนั้น ปกติเขาไม่ทำลายข้าวของ เพลงขวัญอยากให้เขาหย่ากับเพียงตะวัน ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกใ หม่อะไร เขากับเพียงตะวันตกลงกันว่าจะหย่าหลังจากแต่งงานครบหนึ่งปี รถหรูขับมาจอดหน้าบ้านหลังหนึ่งท้ายซอย เป็นบ้านที่เขาไม่เคยคิดจะมาเลยสักครั้ง นั่นก็คือบ้านที่พ่อของเขามอบให้เป็นเรือนหอในวันแต่งงาน

เอวาลินเลิกคิ้วถามสามีเสียงนิ่ง “ครับทุกอย่างเลย” “เราหย่ากันไหมคะ ” ปกรณ์ชัยนิ่งค้างไปทั้งร่าง เมื่อคำว่า หย่า หลุดออกจากปากร่างบาง ตอกหน้าเขาแบบไม่ทันตั้งตัว

ลมหายใจสะดุด เธอก้มมองอีกครั้งราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง ชื่อของเธอ ชื่อของเขา รายละเอียดการหย่า ทรัพย์สิน เงื่อนไขต่าง ๆ ทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แม้กระทั่ง...ลายเซ็นของนิล

แทนไทยังคงพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกว่าเดิม “แล้วตอนนี้วิคเตอร์กับมารียาก็หย่ากันแล้ว ให้มันได้เจอหลิว แล้วปรับความเข้าใจกันเถอะ” คำว่า ‘หย่า’ ทำให้รันเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ “เมื่อกี้ว่าไงนะ!! ใครหย่ากับใคร” “ก็วิคเตอร์กับมารียาไง”