หากไม่มีวันได้รัก Novels & Stories

ไม่มีวันได้เจอกันอีกแล้ว กลับโหยหาให้เขาคนนั้นได้รับรู้ว่าการบอกรักมีค่ามากมายแค่ไหนในตอนนี้

ไม่มีวัน ไม่มีวันที่กูจะรักเด็ก เธอเด็กเกินไป กูสามสิบกว่าแล้ว เธอเพิ่งจะยี่สิบแปดเอง “ตอนนี้เฮียจะพูดอะไรก็พูดได้ แต่ถ้าวันนั้นมาถึงเฮียจะพูดไม่ออก” “วันไหน” เทลเอ่ยถามกลับทันที “วันที่มึงรักน้องเขาไง”

“พอมีความรัก แล้วโง่สัส ๆ” “มึงอย่าโง่แล้วกันไอ้ภูมิ” “ไม่มีวัน ไม่มีวันได้แดกกูหรอก ความรักอะไร กูไม่ต้องการ”

ลูก ต้องเสียใจ “ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าเธอดีละอองดาว จำไว้เลยว่าฉันไม่มีวันให้อะไรๆ ก็ตามที่เธอร้องขอ ไม่ว่าจะเป็นเรือนไม้หอมหรือว่าความรักของฉัน ฉันไม่มีวันให้เธอ จำเอาไว้!”

เขาเองก็อยากได้ยินชัด ๆ สักครั้ง “ไม่รักคงไม่ให้ทำ” ชีวินกลับนิ่งไป เธอรักเขา รักเขาจริง ๆ ใช่ไหม ช่วงเวลาที่เขารอเธอมานานมันจบลงได้หรือยัง

เธอไม่ตาย หากวันนั้น... พวกเขาได้รับความรักมากกว่านี้ หากวันนั้น... มีใครสักคนยื่นมือเข้ามาฉุดรั้ง บางที... โลกใบนี้อาจไม่ต้องเป็นเช่นนี้

ลู่ฉืออันไม่เข้าใจ เขาจะไม่รักเธอได้ยังไง นับตั้งแต่เธอจากไป เขาก็ไม่เคยได้นอนหลับสนิทเลยสักคืน ถึงขั้นยอมใช้สุขภาพของตัวเองเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนเพื่อตามหาเธอ ถังถังจะคิดว่าเขาไม่รักเธอได้ยังไง เขามองเสิ่นชูถัง ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุด “ถังถัง ผมจะ ไม่รักคุณได้ยังไง”

“คนเราถ้าลองว่าใจเชื่อไปแล้ว มีตาก็เหมือนไม่มี ต่อให้เห็นตำตาก็เหมือนมองไม่เห็นอยู่ดี” พูดจบเธอก็หมุนตัวพร้อมกับปาดน้ำตาวิ่งกลับขึ้นไปบนห้อง ร้องไห้ให้กับความน่าสมเพชของตัวเอง เธอทุ่มเทความรักให้กับสามีจนหมดหัวใจ แต่กลับไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับเขา ทุกสิ่งที่มอบให้ไปค ือความไร้ค่าสูญเปล่า

เขาเนี่ยนะจะรักผู้หญิงคนนั้น. ไม่มีทาง!! ความรักมันได้ตายไปจากใจเขาตั้งแต่วันที่มินตราโพสต์รูปในไอจีคู่กับไอ้หนุ่มฝรั่งหัวทองนั่นแล้ว

เพื่อนสนิทส่งเอกสารข้อตกลงการหย่าที่ร่างไว้ให้ฉัน “เธอใช้เวลาตั้งห้าปีกว่าจะจีบอวี่โจวติด ทำไมจู่ๆ ถึงอยากหย่าขึ้นมาล่ะ” ฉันยกยิ้มมุมปาก “เพราะเขาไม่ยอมกินข้าวกับฉัน” ห้าชั่วโมงก่อน ฉันส่งที่อยู่ร้านอาหารให้อวี่โจว “ครบรอบแต่งงานสามปี ฉันจองโต๊ะที่นี่ไว้แล้วนะ” เขาตอบกลับแทบจะทันที “ยุ่ง ไม่มีเวลา” ตามจีบมาห้าปี แต่งงานมาสามปี สิ่งที่ฉันได้รับกลับมามีเพียงสามคำ และยังเป็นภาพที่ฉันเห็นใต้ตึกบริษัท ตอนเขาประคองหญิงสาวผมสั้นขึ้นรถอย่างทะนุถนอม ตลอดห้าปีที่ฉันตามจีบอวี่โจว คำตอบของเขาค่อยๆ เปลี่ยนจากการเมินเฉยในตอนแรก มาเป็นการแบ่งปันทั้งความสุขและความทุกข์ร่วมกับฉัน จนกระทั่งตอนนี้ คำว่า “ยุ่ง ไม่มีเวลา” กลับกลายเป็นคำตอบที่เขาใช้พูดกับฉันอยู่บ่อยๆ ฉันเคยคิดว่าตัวเองคงทำได้ไม่ดีเหมือ