All

แพคทริค                         ■BAD MAFIA■ มาเฟียหนุ่ม ดิบ เถื่อน  ปากร้าย เจ้าเล่ห์ ไม่อ่อนโยน  เขาเป็นผู้ชายที่ไม่ยอมเสียผลประโยชน์ให้กับใคร                                  นินิว                      ☆BAD REPORTER☆ นักข่าวสาวผู้กล้าได้กล้าเสีย ไม่กลัวตาย  ทั้งๆที่รู้ว่าเขาคือผู้ชายที่อันตรายแต่เธอก็ไม่กลัว เธอไม่ได้ตั้งใจจะร้ายแต่เพราะเขาร้ายมาก่อนเธอจึงต้องร้ายกลับ เพราะ'ความแค้น'เธอจึงต้องขายตัวให้กับเขาตามแผนที่วางไว้ แลกกับการเข้าไปในชีวิตของเขาเพื่อล้วง 'ความลับ'

กลางวัน...เธอเป็นเพียงเลขาหน้าห้องตัวเล็ก ๆ ที่ท่านประธานผู้เย็นชาไม่เคยเหลียวแล นอกจากเรื่องงานเท่านั้น แต่ยามค่ำคืน...เธอกลับกลายเป็น “ผู้หญิงของเขา” ในอ้อมกอดอันร้อนแรงดั่งเพลิงที่พร้อมแผดเผาทุกสิ่ง เธอแบกรับสถานะ เมียลับ ของเขามานานหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง...เขากลับพา “ตัวจริง” มาเปิดตัวอย่างภาคภูมิ พร้อมการ์ดแต่งงาน และถ้อยคำของเขาที่เอ่ยว่า “เธอไม่คู่ควร” หัวใจของเธอร่วงลงสู่ห้วงเหวในพริบตา และในที่สุดก็ได้รู้ว่า...ที่ผ่านมา มีเพียงเธอเท่านั้น ที่คิดจริงจังอยู่ฝ่ายเดียว ทว่าทันทีที่เธอตัดสินใจจะเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ เขากลับกักขังและจองจำเธอไว้อย่างไม่ปรานี ด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงที่แสนเห็นแก่ตัว พันธนาการที่โอบรัดจนเธอไม่มีวันหลีกหนีไปได้...

“นี่พีชไม่ใช่ซัมเมอร์ พี่แค้นอะไรพี่ไปก็ไปทำกับซัมเมอร์ อย่ามาทำกับพีชแบบนี้” ไม่ทันที่ปากเรียวบางจะพูดอะไรมากกว่านี้ ปากหนาได้รูปก็ประกบทาบลงมา จนแนบสนิท หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงขัดขืนอยู่ในลำคอ ยิ่งดิ้นเท่าไหร่ ก็เหมือนยิ่งเขาไปอยู่ในพันธนาการของเขาเท่านั้น น้ำจากฝักบัวถูกเปิดไหลผ่านตัวเธอ เหมือนสายน้ำนี้จะสามารถชะล้างความรู้สึกผิดออกจาหัวใจของหญิงสาว ที่ตอนนี้ไม่ได้บอบบางแค่ร่างกาย แต่มันบอบบางไปถึงจิตใจ เธอมีอะไรกับแฟนเพื่อน มันคงเป็นตราบาปในชีวิตเธอไปอีกนานแสนนาน เมื่อหัวถึงหมอน ร่างกายที่บอบช้ำจากการถูกย่ำยี หัวใจที่ร้องไห้จนเหนื่อยล้า หญิงสาวนอนหลับสนิท ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่เป็นร้อยสาย “พีช พี่กวินบอกเลิกเรา” หญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียง ไม่แน่ใจว่าเสียงที่เธอได้ยินเป็นความฝันหรือความจริง เธอค่อยๆลืมตา ภาพแรกที่เห็นคือเพื่อนของเธอนั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา

มัสสิกาคือผู้หญิงที่ทำให้คนรักของศรันย์ต้องตาย เขาเกลียดเธอยิ่งกว่าเชื้อโรคแต่สุดท้ายโชคชะตากลับนำพาทั้งคู่ต้องมาแต่งงานกัน"เธอลองตายดูสิ เผื่อฉันใจอ่อนยอมยกโทษให้"

ชดใช้ให้รัก โดย แสงเทียน โปรย... "หากเธอไม่เคยคิดจะรัก เขาก็ไม่ได้อยากเรียกร้องอะไร หากวันนั้นเป็นแค่เรื่องไม่ได้ตั้งใจ เธอแค่สนุกและตลกกับความรู้สึกของเขา ก็อย่ามาเรียกร้องในวันที่สายไป เขาเสียใจมามากพอแล้ว!!"

เธอสวยเลือกได้จนสามารถปรายเสือร้ายให้เป็นแมวเชื่อง ๆ ได้ “จีบฉันไม่ง่ายหรอกนะคะ ฉันไม่สนใจจะเป็นของเล่นบนเตียงให้ใคร” “แหมใครจะใจร้ายให้คุณอยู่ในฐานะของเล่นกันล่ะครับ อย่างคุณต้องพิเศษกว่านั้นอยู่แล้ว” “พิเศษแบบไหนล่ะคะ คู่ขา คู่นอนหรือว่าเด็กคุณ” “นั่นสิครับ แบบไหนดี” “คู่นอนดีไหมคะ จบแล้วก็จบกัน ไม่ต้องยืดเยื้อ” “คุณชอบทำให้ผมประหลาดใจอยู่เรื่อยกับความตรงจนน่าใจหาย” “นักธุรกิจนี่คะ อ้อมค้อมไปก็เสียเวลาเปล่า ๆ สู้ยิงประตูเลยดีกว่า” “ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เลยไหมล่ะครับ”

พี่เลี้ยงวัยแรกแย้มสวยจนเจ้านายหนุ่มทนไม่ไหว สุดท้ายแล้วเธอก็ตกเป็นเมียของเจ้านายจนได้

ดอกแก้ว บุหงา การะเกด พวกหล่อนทั้งสามเป็นสาวงามแห่งเมืองถลาง ด้วยกำพร้าพ่อแม่ไร้ที่พึ่งพิง จึงคิดอยากจะหาผัวปกหัวคุ้มเกล้า แต่โชคชะตาอาภัพจึงต้องพบเจอกับชายโฉดอยู่ร่ำไป ครั้นเปลี่ยนความคิดจะไปทำเสน่ห์ ร่ำเรียนวิชาอาคมคุณไสยป้องกันตัว ก็ยังโดนพ่อหมอจอมหื่นคิดรวบหัวรวบหาง ประเวณีมีทั่วทุกตัวสัตว์ ไม่จำกัดห้ามปรามตามวิสัย นาคมนุษย์ครุฑาสุราลัย สุดแต่ใจปรองดองจะครองกัน

เปาโลเข้าทำงานเป็นพ่อบ้านที่คฤหาสน์ลูเชียนโน่ ที่ภายในคฤหาสน์มีแต่เรื่องประหลาด ทั้งคฤหาสน์มีเจ้านายเพียงแค่สองคน ที่เปาโลมารู้ที่หลังว่าทั้งคู่กำลังแข่งกันจีบชิงหัวใจพ่อบ้านอย่างเขา

มีด้วยหรือคำว่าเลิกกันด้วยดี มันก็เป็นแค่คำแก้ตัวหรูๆ ที่ทำให้คนมองมาว่าเราไม่เจ็บไม่ช้ำจากรักอันพังยับแค่นั้นเองล่ะ ในเมื่อรักมันห่วยแตก ก็จะเดินออกมาจากคนห่วยๆ แต่ก็หนีมาได้ไม่ถึง 5 ปี สุดท้ายความหยาบคายของโลก ก็ส่งความบรรลัยห่วยแตกให้เดินงงๆ กลับเข้ามาในชีวิตกันอีกครั้ง "ถ้ารู้ว่าพี่ทำงานอยู่ที่นี่ คีย์ก็คงไม่เลือกมา" "รู้แล้วก็ทำเรื่องย้ายออกไปซะสิ" "ถ้าคีย์ผิด คีย์จะไป แต่นี่พี่อูนเป็นคนผิดเต็มๆ" "พี่ผิดอะไร" "ก็พี่เล่นเปลี่ยนชื่อจนคีย์เข้าใจผิด จะเปลี่ยนทำไม" "เปลี่ยนเอาความจัญไรออกจากชีวิต แต่คิดว่าคงจะไม่ได้ผลซะละมั้ง" เรื่องราวได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ณ โรงพยาบาลช้างแห่งหนึ่ง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หมออูน หมอคีย์ อดีตคู่รักคู่ร้าง จะกลับมาดุเดือดยิ่งกว่าช้างตกมัน!! "รู้ตัวป่ะ พี่น่ะเหมาะกับความจัญไรแบบนี้แหละ" *Talk. : คำเตือนเล็กน้อย เนื้อเรื่องค่อนไปทาง Dirty talk ของคนที่เคยๆ กันมาก่อน หากไม่ถูกจริต กรุณาเลื่อนผ่าน แต่ถ้าคุณกำลังตามหาความทะลึ่ง เราท้าให้คุณลองจ้ะที่รัก...

เมื่อ 'พรหมลิขิตผีผลัก' ชักพา นำให้มาพบกับเขาแบบไม่ได้ตั้งใจ ชีวิตที่เคยสดใสจึงหาความสงบสุขไม่ได้อีกเลย

ว่ากันว่าจิตสุดท้ายของคนเรา มักจะถูกพัดพาไปไกลตามใจหวัง แต่ก็ไม่ต้องมาไกลถึงจุลศักราช ๑๑๖ ก็ได้มั้ยคะ!!...เจ้าขุนมูลนายก็หาใช่ ย้อนมาเป็นเมียทาสเนี่ยนะ!!

เพราะเกิดมาสูงส่งเป็นถึงโอรสสวรรค์ที่ผู้คนทั่วใต้หล้าต้องยอมสยบแทบเท้า ก้มหัวให้ เพราะความจำเป็นบีบบังคับจึงจำต้องยอมร่วมหลับนอนกับสนมไปทั่ว แต่เมื่อพบเจอเข้ากับบุปผางามแห่งเฉียวฉี บุปผารักดอกนี้กลับเปลี่ยนมังกรร้ายให้กลายเป็นมังกรโบ้ไปในพริบตา แต่ทว่าเหตุการณ์ที่คาดฝันเอาไว้กลับมิได้ง่ายดายนัก เพราะในวันที่ได้รับรู้หัวใจตัวเองว่ารัก บุปผางามกับห่างหาย ด้วยมิรู้จะกล่าวคำว่ารักออกมาได้อย่างไร ในเมื่อบุปผางามนี้ เป็นเพียงสถานะทาสชั้นต่ำและสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งขององค์ฮ่องเต้เพียงเท่านั้น... ***************************************** ** ยืนหนึ่งในเรื่องไม่ฉลาดในรัก พระเอกทรงอย่างแบด แซดอย่างโบ้ ** ขึ้นอย่างฮ่องเต้ ลงอย่างโฮ่งเต้ ** ** ร้องไห้หอนโหยหวนหาเมียจ๋าในวันที่นางเอกหอบลูกในท้องหนีไปค่า ** หลังได้พบเจอกับนางเอกแล้วพระเอกมีอะไรแค่กับนางเอกคนเดียวนะคะ รี้ดสบายใจได้

รณภพ+ภัสสร+ทีปกร รุ่งอรุณที่จะเฉิดฉายรอรับความอบอุ่นและความรักจากใครบางคน--- อุบัติเหตุที่ทำให้ชีวิตผันแปรพบเจอสิ่งที่น้อยคนจะมีโอกาสได้สัมผัส โลกแห่งความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม คำโปรย แสงสว่างของชีวิตโลกที่สดใสต้องมาพังทลายเพราะอุบัติเหตุเหลือทิ้งไว้เพียงความมืดมิด แต่ในความมืดมิดมันทำให้เธอได้เห็นคนบางคน ที่คนทั่วไปไม่สามารถรับรู้ได้ การพบกันในโลกของความมืดที่มีความผูกพันกันโดยที่เธอไม่รู้ตัว ส่วนอีกคนเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตัวเองโดยที่เขาไม่รู้ตัวเองเช่นกันว่าต้องทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร ? คนหนึ่งให้ชีวิต อีกหนึ่งคนให้ลมหายใจ ค้นหาคำตอบของเขาสองคน และ หนึ่งวิญญาณ กับความรู้สึกของสามหัวใจจะลงเอยเช่นไร โปรดติดตามใน “  ดั่งฝันตะวันฉาย ”

ย่าหยานักเขียนสาวที่ขับรถออกมาหาแรงบันดาลให้งานเขียนชิ้นใหม่ หลังจากที่สมองตันคิดอะไรไม่ออกมาเป็นเดือนแล้ว เธอมีรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่อยู่หนึ่งคันที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ปกติเธอทำงานอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปเจอผู้คนเท่าไหร่ ชีวิตเธอมีแค่งานกับงาน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก ย่าหยาอาศัยอยู่กับแม่จนเมื่อสองปีก่อนแม่พบรักใหม่กับหนุ่มใหญ่ชาวต่างชาติและย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ เธออยากใช้ชีวิตที่เมืองไทยจึงไม่ได้ตามแม่ไปด้วย แท้ที่จริง เธอรู้สึกเหมือนเฝ้ารออะไรบ้างอย่าง หรือมีใครสักคนรอเธออยู่ . . . . . . . . . ปลายนิ้วที่สัมผัสใบหน้ารบกวนการหลับใหลทำให้หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งจึงรู้ว่ามีดวงตาคมปลาบคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะผิวแก้มทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ย่าหยาตื่นตกใจพยายามขยับตัวหนีแต่แขนสองข้างถูกกดลงข้างตัว "จะดิ้นหนีไปทำไมเล่า อุตส่าห์ปีนขึ้นเตียงฉันได้แล้วนี่" "!" ดวงตากลมเบิกกว้าง เธออ้าปากจะปฏิเสธแต่กลับไม่มีเสียงออกมา ทำไมจู่ๆ เธอเปล่งเสียงไม่ได้!

"ความสัมพันธ์ของเราคือ 'ผลประโยชน์'... แต่ทำไม 'กำไร' ทั้งหมด เขาถึงอยากผูกขาดไว้คนเดียว?" กฎเหล็กของความสัมพันธ์'FWB'คือการห้ามแสดงความเป็นเจ้าของ แต่สำหรับ 'ภีม' หนุ่มวิศวกรรมจอมเผด็จการ เขากลับติดตั้ง 'ระบบจดจำใบหน้า' ไว้ที่ตัวพาย ใครหน้าไหนก็ห้ามแตะ ใครหน้าไหนก็ห้ามจ้อง! ปากบอกว่าไม่รัก แต่การกระทำกลับ 'กินดุ' จนเธอรับมือไม่ไหว ทุกรอยกัดที่ซอกคอคือการประทับตราจอง ทุกการสัมผัสคือการตอกย้ำว่าเธอเป็นของใคร... "อย่าถามหาความรักจากกูพาย... เพราะกูให้มึงไม่ได้ แต่ถ้าถามหาความเร่าร้อนละก็... กูจะจัดหนักให้มึง จนมึงลืมชื่อผู้ชายทุกคนที่มึงเคยมีเลยล่ะ!"

น้ำชา ไม่ว่านายจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจชีวิตของนายก็จะต้องเป็นของฉันตราบจนวันตายจำเอาไว้" เอกภพเขาได้เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่โหดเหี้ยม

เจิ้นรักเจ้า และจะทำทุกหนทางให้เจ้าอยู่กับข้า ไม่ว่าจะด้วยเล่ห์กล เพทุบายใดๆก็ตาม เพื่อเจ้าแล้วข้าพร้อมจะทำโดยปราศจากความละอาย

ใช่ครับผมท้องกับคุณ แต่ผมไม่ได้อยากให้คุณมาเป็นพ่อของลูกผม

เมื่อดาราตกอับถูกผู้จัดการส่วนตัวหลอกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อคาสิโน เขาจะเอาตัวรอดออกมาจากเกาะส่วนตัวของเจ้าพ่อ ที่มีการ์ดคุมเข้มไ้ด้ยังไง "ในเมื่อผมจะหาเงินมาคืนให้คุณ ทำไมคุณถึงจะไม่เอา” “ก็ผมไม่ได้อยากได้เงินคืน ถ้าผมอยากได้เงิน ผมจะซื้อคุณมาทำไม?” “แล้วคุณจะซื้อผมมาทำไมล่ะ?” รพีขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ ที่เขาไม่ยอมรับข้อเสนอ “...มาเป็นเมีย”