การควบคุม Mga Nobela at Kwento

ปากของวิคเตอร์ประกบกับปากของเธอ กลืนเสียงครางอย่างตื่นตระหนกของเธอ เขามีรสชาติเหมือนกาแฟและแสดงถึงการควบคุม “โบกมือ” เขาออกคำสั่งแนบริมฝีปากเธอ เธอส่ายหัวอย่างแรง มือของเขากำผมเธอแน่น ดึงศีรษะเธอไปด้านหลังจนเห็นลำคอ “โบกมือ ไม่งั้นฉันจะหยุดแล้วปล่อยให้เ� �อเปียกปอนและสิ้นหวังไปอีกสี่ชั่วโมง” น้ำตาเอ่อล้นดวงตา ความอับอายร้อนระอุยิ่งกว่าความเร้าอารมณ์

โกฮันถามด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “เพราะเจ้ายังไม่ได้เข้าใจแก่นแท้ของการควบคุม… ผู้กล้า” วิญญาณแห่งสมดุลปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา “การควบคุมมิได้หมายถึงการบังคับให้ทุกสิ่งเป็นไปตามที่เจ้าต้องการ… หากแต่เป็นการ ‘ไหลเวียน’ ไปพร้อมกับมัน… การ ‘ยอมรับ’ ในธรรมชาติของพลังงาน… และการ ‘น ำทาง’ มันไปในทิศทางที่ถูกต้อง”

บทที่ 12 สูญเสียการควบคุม “ถ้าผมไม่สั่ง ไม่ต้องให้ยายนั่นโผล่มาใกล้ ๆ ในระยะสายตาของผมอีกนะ”

เขารู้สึกว่าตนเองไม่ได้เรื่องจริงๆ แค่นี้ก็ติดกับเข้าเสียแล้ว "เจ้าเก่งมากแล้ว ไม่ใช่ยืนหยัดรออยู่ที่นี่จนข้ากลับมาหรอกหรือ? เจ้าสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ แล้วยังสามารถต้านทานการควบคุมนี้ได้ด้วย" ฟู่จาวหนิงพอเห็นเขาหายดี ที่พูดมาก็เป็นความจริง "แค่การควบคุมเบาๆ เท่านั้น น่าจ ะเป็นคำสั่งที่ไม่ได้สำคัญอะไร ดังนั้นเจ้าถึงติดกับได้ง่าย ถ้าหากอีกฝ่ายสั่งคำสั่งที่เป็นการทำร้ายจวนอ๋อง เจ้าก็จะต่อต้านขึ้นมาเอง"

เมรินถาม “ไม่ต้อง... แค่ต้อง Bypass ระบบระบายความร้อน แล้วเขียนโค้ดสั่งพัดลมให้หมุน 100% ตลอดเวลา” ก้องวิเคราะห์ “แต่ปุ่มควบคุมมันอยู่ที่คอนโซลกลาง... ตรงกลางฟลอร์เต้นรำนั่น”

ก็นี่หน่ะ——〞 〝ค่าๆ! เพราะเป็น 『การฝึกควบคุมและเพิ่มความเสถียรในการใช้งานสุดยอดการประมวลผล』.... ใช่ไหมล่า!〞 〝อึก!〞

บทที่ 26 เข้าร่วมหรือยอมแพ้ “รายงานความคืบหน้า การควบคุมไอทมิฬของหมายเลขหนึ่งหนึ่งสามพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันเทียบเท่าได้กับผู้ปลุกไอทมิฬระดับกลางถึงระดับสูง หากควบคุมได้เสถียรดีแล้ว ก็นับว่า เชี่ยวชาญการควบคุมการปลดปล่อยไอทมิฬ ทั้งปริมาณ ความหนาแน่น และการเสร ิมความแข็งแกร่งของร่างกายด้วยไอทมิฬ ขาดก็แต่การประยุกต์ใช้ ดูเหมือนว่า เขาจะไม่ได้เชื่อมโยงความตายเข้ากับบางสิ่งและไม่มีอาวุธสังหารเป็นของตัวเองเหมือนกับฆาตกรทั่วไป จึงใช้ได้เพียงไอทมิฬบริสุทธิ์เท่านั้น”

อ๊อก อ๊อก อ๊อก น้ำหวานชโลมแกนกายขนาดใหญ่จนมันวาวและไหลออกมาเป็นทางยาว ฉันไม่สามารถควบคุมมันได้เลย มีเพียงเขาคนเดียวที่ควบคุมฉันอยู่ ความพะอืดพะอมเข้ามาแทนที่ ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ตอกอัดเข้ามาจนถึงลำคอด้านในทำเอาน้ำตาไหลอาบสองข้างแก้มหลายครั้งที่ฉันสำลักแต่ไม่สาม

หลี่จั้นหัวเราะร่า พลางเอื้อมมือจะไปคว้า 'ตราควบคุม' ที่ตั้งอยู่บนแท่นบูชากลางห้อง "อย่าแตะต้องมันนะพะยะค่ะ!" อวิ๋นซีตะโกนลั่น "ระบบ 'สมดุลความร้อน' ของมันเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา หากท่านกระตุ้นมันโดยไม่รู้วิธี มันจะเกิดการระเบิดจากแรงดันสะสม ที่รุนแรงพอจะถล่มยอดเขานี้ทิ ้ง!"

แต่ในหัวของเขา ภาพบางอย่างเริ่มกลับมา ภาพนักวิจัยของ Genesis ภาพเครื่องควบคุม ภาพคำสั่งที่ถูกฝังไว้ในจิตใจ "คำสั่ง..." เขาพูดเบา ๆ "พวกเขาใส่คำสั่งไว้..." ร่างกายของเขาเริ่มสั่น พลัง Void ควบคุมไม่ได้