คนพาลโรงเรียน นิยาย & เรื่องราว

บับเบิ้ลถามพลางปาดน้ำตา ​"จบแล้วบับเบิ้ล..." พีทเดินไปกอดไหล่น้องเล็ก "โรงเรียนเราจะกลับมาเป็นโรงเรียนจริงๆ สักที"

ถ้าไม่ติดว่าที่นี่เป็นโรงเรียนเขาคงมอบจูบแสนหวานให้กับคนตัวเล็กแล้ว “เราไปกินข้าวกันเถอะครับ ของโปรดของเคทธี” “คะ” “มัสมั่นข้างโรงเรียนของเราไง ไปกันครับ” มือหนาของขุนศึกจับมือบอบบางของเคทธีเอาไว้ จากนั้นก็พาเธอเดินลัดเลาะไปข้างโรงเรียน ร้านขายมัสมั่นไก่ชื่อดัง วันนี้ คนไม่เยอะมากเนื่องจากโรงเรียนปิดเทอมแล้ว ทำให้พวกเขาสามารถเข้ามานั่งในร้านเพื่อรำลึกความหลังได้

เชลลีย์เอ่ยปากอธิบายขยายความ “อ๋อ เข้าใจล่ะ สมน้ำหน้ายัยนั่นแล้วล่ะ พวกเราไปกันเถอะ” บทเรียนในโรงเรียนดำเนินไปตามปกติสุขตลอดช่วงเวลาที่เหลือของวัน แซนดร้าคอยเว้นระยะห่างเอาไว้… จะมีก็เพียงแค่สายตาจิกกัดด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์และการเบะปากมองบนอยู่เป็นระยะๆ เท่านั้ น

เช้าวันถัดมา “เราจะลงดอยกันไม่ใช่เหรอคะ แล้วคุณพาฉันมาที่โรงเรียนทำไมอ่ะ” ม่อนดอยมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างสงสัย เมื่อรถขับเคลื่อนสี่ล้อคู่ใจของเธอเลี้ยวเข้ามายังโรงเรียน ตชด. ไม่ไกลจากหมู่บ้านเท่าใดนัก

บทนำ ช่วงเวลาสิบหกนาฬิกา ณ โรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งคลาคล่ำไปด้วยนักเรียนและผู้ปกครองที่มารับบุตรหลาน ใบหน้าหัวเราะยิ้มแย้มของเหล่าวัยรุ่นบ่งบอกว่าดีใจแค่ไหนที่ได้กลับบ้าน บางคนก็นัดเพื่อนเพื่อไปสังสรรค์กันช่วงเย็น บ้างก็นั่งคุยสัพเพเหระกับคนสนิทไม่ต้องการจะกลับบ้าน เช่ นเดียวกับหญิงสาวที่ใส่ชุดมัธยมปลายปีที่สาม หล่อนกำลังจะเรียนจบในไม่กี่เดือนข้างหน้าเตรียมพร้อมจะเข้ามหาวิทยาลัยเพราะสอบได้ทุนของสถานอุดมศึกษารัฐบาลแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงและโด่งดังพอสมควร

บทที่ 24 ฉันคือพ่อของผิงผิง ฝั่งด้านเสี่ยวฮั่วเขาไม่ได้ไปหาฟู่เยี่ยนแต่เลือกที่จะไปหาผิงผิงที่โรงเรียนเขาไม่ลืมที่จะซื้อขนมหวานติดไม้ติดมือมาด้วย เขาให้ตู่หนานพาแม่ไปหาฟู่เยี่ยนส่วนเขามาที่นี่คนเดียว ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นเวลาวิ่งเล่นของเด็ก ๆ เขาเดินเข้ามาในโรงเรียนต้อ งถูกยามที่หน้าโรงเรียนเรียกตัวเองไว้ก่อน “เดี๋ยวครับ คุณเป็นผู้ปกครองหรือเป็นใครที่จะเข้าไปในโรงเรียนครับ ”

ตอนพิเศษ 2 กลรัก คุณหนูมาเฟีย (มารีน) เด็กชายตัวน้อยที่นั่งรถไปดูโรงเรียนพร้อมกับผู้เป็นพ่อและแม่ วันนี้ดูสงบเสงี่ยมผิดปกติ อาจจะเพราะเชื่อจริงๆว่าจะถูกผู้เป็นแม่พาไปอยู่กับหลวงตาที่วัด “ เป็นยังไงครับโรงเรียนนี้ชอบไหม” เสียงไคเลอร์เอ่ยถามลูกชาย “ ชอบครับ”

เรื่องดังขนาดที่ว่ากลายเป็นเรื่องผียอดฮิตในรายการเล่าเรื่องผีทางแชนแนลยูทูปรายการหนึ่ง ยอดวิวเป็นล้าน และแน่นอนว่าผีกระเป๋าแดงได้กลายเป็นผีประจำโรงเรียนไปในที่สุด แต่ผมไม่กลัวและไม่ขำ ตำรวจยังคงมาสืบสวนในโรงเรียนเพราะยังไม่ได้คำตอบว่าคนร้ายคือใครและเข้ามาในโรงเรียนได้ย ังไง ในขณะที่หลายคนยังยืนยันว่าเห็นผีจิ๊บเดินสะพายกระเป๋าแดงไปทางด้านหลังตึกอยู่บ่อย ๆ

กล่าวจบเขาก็ดึงมือของผักกาดให้เดินตรงไปขึ้นรถ จากนั้นรถก็ถูกขับเคลื่อนออกไปยังโรงเรียนปะถมของชมพูที่อยู่ไม่ได้ไกลจากบ้านสักเท่าไหร่ เมื่อมาถึงโรงเรียนชมพูก็จูงมือของผักกาดและราเชนทร์เข้าไปด้านในโรงเรียนที่มีผู้ปกครองมาหลายท่านเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมของทางโรงเรียนที่มีใ นช่วงเช้าจนถึงเที่ยง

ท่ามกลางแสงแดดสีชมพูเลื่อมส้มอ่อนในยามเย็น อันเป็นเวลาจวนเจียนโพล้เพล้เต็มที สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างเบาบางราวกับม่านไสว พลิ้วไหวเป็นเส้นสาย เต้นระบำอย่างอ่อนโยน. ดุจดารากำลังจะเดินกลับบ้านพักหลังโรงเรียนตามปกติ แต่เธอจำต้องแวะเข้าไปหลบฝนใต้ชายคาหลังโรงยิม ซึ ่งเป็นเขตห้ามเข้า เนื่องจากเป็นสุสานของเก่าของโรงเรียน ที่ใช้สำหรับเก็บของพังของชำรุดที่ยังไม่จำหน่ายออกไป มีทั้งเก้าอี้ โต๊ะ ม้าหินอ่อน อุปกรณ์กีฬา หรือแม้แต่เครื่องเล่นต่างๆ เรียกว่าเป็นแหล่งรวมของไร้ประโยชน์ ที่ต้องถูกโยนทิ้งนั่นเอง