ทรยศ นิยาย & เรื่องราว

วิไลพรบอกให้อีกฝ่ายรู้และรอคำตอบ “ไม่มีปัญหาค่ะ น้องฮาร์ทจะได้ฝึกภาษาและการอ่านเขียนไปด้วย” ความที่เพชรหอมพูดได้สี่ภาษาไม่รวมภาษาแม่ และยศนัยเป็นลูกครึ่งมีเชื้อสายอิตาเลี่ยน หล่อนจึงฝึกสอนให้ยศนัยพูดภาษาอังกฤษและภาษาอิตาเลี่ยนตั้งแต่เด็ก ซึ ่งยศนัยก็เรียนรู้ได้ดีมาก

ภีมยืนมองหน้าตัวเองผ่านกระจกเงาที่สะท้องอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่เรียบเฉย ตาคมที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ค่อยๆ มีน้ำสีใสไหลออกมา. “ใครที่มันพรากแม่และน้องไปจากผม ผมก็จะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากมันเช่นกัน” เช้าวันต่อมา... ซ่า~~

หงส์เอามือปาดน้ำตา เธอพูดไปร้องไห้ไป “ฉันไม่ได้เขา” หงส์ไม่เชื่อคำพูดของคนโกหก “รู้ไหม ใครทำร้ายฉัน วันนั้น ไอ้ชุน! มันจะฆ่าฉัน โชคดีที่ฉันรอดมาได้ ฉันจะเอาคืนให้สาสม คนอย่างมันฆ่าให้ตายง่ายเกินไป มันต้องตายอย่างช้าๆ ตายทั้งเป็น มันทำให้ฉันเจ็บปางตาย คนรักของมันต้องเ จ็บมากกว่าฉันร้อยเท่าพันเท่า” ปราบได้ยินแบบนั้นตกใจมากรู้สึกไม่สบายใจเลย

สุ่ยถิงแหงนมองไบรอัลอย่างไม่เข้าใจกับคำขอบคุณนั่น เธอยังไม่ได้อวยพรอะไรเขาเลย ต้าเซียนยิ้มออกมา เมื่อสุ่ยถิงมองไบรอัลแสดงออกถึงความไม่เข้าใจเลยสักนิด จนต้าเซียนต้องแกล้งยกมือเคาะศีรษะสุ่ยถิงเบาๆ ให้เธอหันกลับมามองเขา ที่มีเพียงเขาและไบรอัลเท่านั้นที่เข้าใจเรื่องราวทุ กอย่าง แต่เมื่อ ต้าเซียนหันไปมองต้องดาว แววตาเธอก็แย้มยิ้มออกมา นั่นก็แสดงว่าเธอก็ล่วงรู้ความลับเรื่องนี้ของไบรอัลเช่นกัน

ร่างกายเล็กๆนั้นเกร็งกระตุกใส่เขาทั้งตัว น้ำหวานไหลทะลักอาบความใหญ่โตนั้น “อ้าส์” สะโพกแกร่งขยับสับแรงใส่เธอนับครั้งไม่ถ้วนเร่งเครื่องให้กับตัวเอง ก่อนจะส่งเสียงครางดังลั่นขึ้นมาพร้อมกับน้ำนมสีขาวแตกออกมาเป็นสายเข้าใส่ตัวเธอเมื่อถึงจุดสูงสุดตามเธอไปติดๆ “หนู ไหวไหม”

ที่ช่วงล่างของเธอมันไม่ต่างอะไรจากหญิงสาวบริสุทธิ์ เข้าสอบสะโพกเร็วและถี่ขึ้นเรื่อยๆ "อื้ม อ้า โอ้ววว ตอดดีจัง" ชายตัวโตร้องครางออกมาเสียงหลง เมื่อท่อนเอ็นลำเขื่องผลุบเข้าออกอย่างเมามัน ร่องกลีบกุหลาบงามตอดรัดหงึกๆ จนทำให้ชายร่างใหญ่เสียวกระสันไปทั้งสรรพางค์กาย

เชิญขวัญน้ำตาร่วง สงสารแม่สุดหัวใจ การถูกทรยศโดยคนที่รักมันเจ็บปวดยังไงเธอรู้ดี “แม่ไม่ผิดหรอกค่ะ แม่อย่าร้องเลยนะ วุ้นเข้าใจ” ไม่ว่าจะมองมุมไหน พ่อกับเกศรินก็ไม่มีทางพบกันด้วยเรื่องอื่น นอกจากคนทั้งสองแอบมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน สองแม่ลูกกอดกันร้องไห้พลางปลอบซึ่งก ันและกัน

น้ำเสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นดีใจ ศุภรดา ศิรชล หรือน้องโสน (สะ-โหน) วัยสามขวบครึ่งรีบวิ่งแจ้นออกมาหาลุงภูผา ก่อนเขาจะก้มลงไปอุ้มสาวน้อยชูขึ้นมาแนบอกด้วยความรักและเอ็นดู “ไหนชุดเจ้าหญิงเอลซ่าของโสนล่ะคะลุงภูผา”

จ้องมองหน้าเธอนิ่ง ไอ้การพยศเขาเนี้ย ล่ะอย่างชอบเลย พยศเขาเยอะๆฤทธิ์เยอะแบบนี้แหละน่าค้นหา น่าปราบพยศให้สยบแทบเท้านัก หมับ!! ฟัมคมๆของคนห่ามขบเม้มไปที่เต้าอวบอิ่มนุ่มเด้งอย่างแรงจนเป็นรอย ก่อนจะดูดดึงรุนแรงไม่คิดที่จะปราณีคนร่างเล็กที่เจ็บจนน้ำตาคลอ

พรับๆๆๆๆ ยศเสยท่อนเอ็นเยดร่องนมที่เปียกชุ่มน้ำลายของมุกแบบไม่กลัวเจ็บ เธอบีบสองเต้ามหึมาเข้าช่วยบดกลืนควxของยศจนมิดแล้วเงยหน้าอ้าปากล่อให้เขาก้มลงมาแลกลิ้นไปด้วย "อูยยยย มันส์ชิบหาย.. ซี้ดดดด"