Novel & Cerita ทรยศ

ร่างสูงเร่งเดินกลับเข้าไปในบ้าน เพราะว่าเขาจะส่งข้อความไปบอกฝันดีสาว อย่างน้อยแค่ได้คุยกันก็ยังดี “โชคดีนะครับคุณศิลา” “ครับลุงศร” “ศิลาลูกเป็นอะไร?” พิภพคนเป็นพ่อเอ่ยถามบุตรชายที่กำลังเดินเข้ามาในบ้าน แปลก? หน้าตาของศิลาไม่เหมือนคนถูกใช้งานเลย คนทำงานอะไรจะเดินยิ้มเ ข้าบ้านหน้าระรื่นแบบนั้น

เผื่อฉันจะปล่อยเธอไป สัมผัสรักมาเฟียร้าย [วาดิม x มีก้า] -TOXIC RELATIONSHIP- “เมื่อมีคนทรยศ...ก็ต้องมีคนรับผิดชอบ” “คุณมันคนสารเลว” วาดิม โจว หรือ คุณโจว นักธุรกิจหนุ่มทายาทเจ้าของท่าเรือขนส่งในฮ่องกง อายุ 32 ปี เบื้องหน้าเขาคือนักธุรกิจผู้มั่งคั่งในเงินทองและอำนาจ

เธอคราง กัดปากตัวเองด้วยความเสียวซ่าน มองกระจกแล้วเห็นแต่ผู้หญิงผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาปรือเยิ้ม “เรนเซ็กซี่ที่สุดเลย” เสียงของเขาที่กระซิบอยู่ตรงริมหูทำเอาเธอขนลุกซู่ เขาดูดกัดใบหูหอมสะอาดของเธอ ความเสียวสยิวทำให้เธอต้องเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่พ้น เกริกพลเป็นคนช อบเอาชนะ อันไหนที่เธอปฏิเสธ เขาก็จะทำมันให้ได้ มือหนาเลื่อนมาฟอนเฟ้นเต้าทรวงอวบอิ่ม สะกิดยอดถันจนมันแข็งเป็นไต

ทันทีที่ก้าวออกจากห้องนั้น ฉันรู้สึกเป็นอิสระ แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ อบอุ่นและสว่างไสว ชายที่ทรยศฉัน ได้ชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ และฉัน อิซาเบลลา มาร์โคนี ก็เป็นอิสระอีกครั้ง นี่คือราคาของการทรยศตระกูลมาร์โคนี

มัฆวานกลอกตาใส่คนปากดีที่กำลังปากแข็งด้วย “กูไม่มีวันรักคนทรยศ กูเกลียดต่างหาก” “มึงแน่ใจเหรอว่าคุณแพรทรยศมึงจริง” มัฆวานยังรู้สึกคาใจเสมอมา แล้วมองไปยังเพื่อน

เพิ่มยศได้สติเป็นคนแรก น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนกระดากอาย เขาไม่รอให้ใครพูดอะไรต่อ รีบหมุนตัวและเร่งเดินหนีเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็วเหมือนหนีภูตผีปีศาจ ทิ้งให้วิรัญญายืนสั่นเทาอยู่กลางโถงทางเดินที่สลัวราง ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมคนทั้งค ู่แม้เสียงดนตรีด้านนอกจะยังคงอึกทึกเพียงใดก็ตาม วิรัญญารู้สึกเหมือนลมหายใจของเธอถูกพรากไป เธอรู้ดีว่าเพิ่มยศคือ "หูตา" ของณัฐชนน และภาพที่เขาเห็นเมื่อครู่... ภาพที่เมียประธานใหญ่กำลังแลกลิ้นกับชู้รักในมุมอับของผับ...

เธอพึมพำเบา ๆ ดวงตาฉายประกายเจ้าเล่ห์ ภาพแววตาของธามตอนเธอร้องไห้แล่นเข้ามาในหัว มันเต็มไปด้วยความอาลัย ความห่วงใยที่เขาพยายามซ่อนแต่ซ่อนไม่มิด ภาวีหัวเราะในลำคอเสียงเบาแต่เย็นเยียบ “คุณหนีฉันไม่พ้นหรอก ธาม” เธอเอียงคอมองเงาตัวเองในกระจก

แม่พิศขนหัวขนกายลุกตั้งปากคอมือไม้สั่นไปหมด เมื่อสบกับดวงตาอาฆาตของนางแพง ดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความแค้นของอีทาสสาววัยกำดัดมองมาที่แม่พิศอย่างไม่ต้องคาดเดา แม่พิศชำเลืองดวงตาหวาดหวั่นมองไปยังพระสรเดชมนตรีผู้เป็นผัวแก่วัยใกล้เคียงพ่อด้วยความหวาดกลัวเต็มที่ เพราะถ ้อยคำเต็มไปด้วยอำนาจนั้นไม่พ้นจะเข้าตัวเอง

พลอยพิชญาเหมือนถูกกระชากออกจากภวังค์คิดเมื่อ เขา แนะนำตัวด้วยภาษาไทยอันชัดถ้อย เธอหายใจติดขัด เขา ไม่ใช่ มาเรียส คริสเตียนเซน คนที่เธอเคยรู้จัก ทว่าหน้าตายิ่งกว่าถอดออกมาจากพิมพ์เดียวกัน “สะ สวัสดีค่ะ...เอ้อ...ขอโทษทีค่ะ ฉันนึกว่าคุณคือ...” “มาเรียส...น้องชายฝาแฝดของผ มอย่างนั้นหรือครับ?” เบนแทรกขึ้น นัยน์ตาสีน้ำเงินประกายเข้มมีบางอย่างฉายวาบขึ้นมาทว่าใบหน้าหล่อเหลายังคงเป็นปกติ

น้ำเสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นดีใจ ศุภรดา ศิรชล หรือน้องโสน (สะ-โหน) วัยสามขวบครึ่งรีบวิ่งแจ้นออกมาหาลุงภูผา ก่อนเขาจะก้มลงไปอุ้มสาวน้อยชูขึ้นมาแนบอกด้วยความรักและเอ็นดู “ไหนชุดเจ้าหญิงเอลซ่าของโสนล่ะคะลุงภูผา”