ทรยศ นิยาย & เรื่องราว

สิงขรหยิบมันขึ้นมา น้ำหนักของมันเบาหวิวแต่กลับรู้สึกหนักอึ้งในจิตวิญญาณ “มันดูเหมือน... ชิ้นส่วนของศพใครสักคน” “มันเกิดจากศพ...” บัณฑรกล่าวเสียงเครียด เขาจ้องมองกริชเล่มนั้นด้วยสายตาที่หวาดระแวงและรังเกียจ “ศพของผู้ที่ถูกทรยศ... ความแค้นที่ฝังลึกพร้อมกับ ‘มรณธาตุ’ จ นกลายเป็นศัสตรา”

ผู้ทรยศ โกรธจัด เขาไม่เข้าใจว่าความจริงนั้นแข็งแกร่งกว่าการโกหกได้อย่างไร เขาจึงตัดสินใจใช้กลยุทธ์ที่อันตรายกว่านั้น เขาไม่ได้พยายามจะทำลายความเชื่อใจของพวกเขาอีกต่อไป แต่เขาใช้ความจริงที่น่ากลัวเพื่อทำลายพวกเขา “ถ้าพวกเจ้าอยากจะชนะ… จงเลือกหนึ่งคนที่จะต้องสละชีพ!” ผู้ทร ยศ ตะโกน

ไคตอบแทนภรรยา “ภรรยาพี่ไคเหมือนเด็กเลยนะครับ ดูเด็กกว่าผมอีก” น้องชายของชิโอริชื่อสึซึอิพูดขึ้นขณะมองพี่สะใภ้ผ่านแว่นสายตา เขาเป็นนักศึกษาหัวกะทิ ไม่สนใจงานบริหารแต่ชอบงานวิจัยมาก ๆ จึงตั้งใจเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่เน้นการทำวิจัยเป็นพิเศษอย่างโทโฮคุ

Ep.30 อย่าทรยศ “ถ้าเธอไม่ทรยศฉัน” ลมหายใจอุ่น ๆ ตรงหน้า ค่อย ๆ โน้มตัวของฉันให้นอนราบลงไปกับเตียงที่กว้างใหญ่อย่างช้า ๆ

คุณศักดิ์ชัยที่นั่งอยู่หน้าห้องเอ่ยถาม เมื่อรู้สึกว่าเธอเข้าไปนานเหลือเกิน แล้วมยุราก็หน้าตาแดงยังไงชอบกล "ค่ะ เสร็จงานแล้วอ้อมขอตัวนะคะ" อ้อมรีบร่ำลาคุณศักดิ์ชัยกลับ จนลืมไปว่าเธอลืมแว่นตาที่ยังคงหล่นหายอยู่ใต้โต๊ะของเคนไปเลย "ทำหน้าแดงๆสงสัยเห็นคุณเคนแล้วเขินใน ความหล่อแน่เลย"

ปุยฝ้ายพริ้มตาร้องคราง โดนดุ้นนิ้วสไลด์ขยี้เม็ดเสียว แค่เดี๋ยวเดียวน้ำหอยก็ย้อยหยดแตกซ่านออกมาชุ่มลำนิ้วแข็งกระด้าง วนคว้านสำรวจธารสวาทอย่างจงใจปลุกเร้าอารมณ์สยิว ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงนิ้วขยับไปมา น้ำหอยแตกซ่านออกมาชุ่มถึงโคนนิ้ว จิตใจละลิ่วลอยไปถึงเอ ็นใหญ่ อยากโดนสอดใส่เหมือนที่น้ำตก

“ได้ค่ะ” หลังจากหญิงสาวตอบรับ ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มผู้เป็นสามีก็ค่อยๆ หรี่ตาลงจนปิดสนิทก่อนที่เขาจะหลับเข้าสู่ห้วงนิทรา มีเพียงเธอที่นั่งมองผู้ขายที่รักด้วยแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความอิ่มเอมในโดยที่ไม่รู้เลยว่า… ‘ผู้ชายคนนี้ได้ทรยศต่อคำสัญญาที่เคยพูดไว้กับเธอไ ปแล้ว’

เขาเงยหน้าขึ้น แววตานั้นเปลี่ยน — เป็นแววตาที่อยู่ในสนามรบทันที “แปลว่านายควรรู้ดีว่า ‘ทรยศ’ หมายถึงอะไร” คำพูดนั้นคือคำพิพากษา ไม่ใช่คำขู่ แต่เป็นสัจธรรมของโลกเงามืด มิซากิตัวสั่น หายใจถี่ เสียงแตกพร่า

​แฟนดันเปิดตัวแบบแกรนด์โอเพนนิ่ง ​โดนเกย์หลอกว่าเป็นชายแท้นี่ ​น่าจะเจ็บหนักเอาการ ​เขามองเธออย่างเห็นอกเห็นใจ

ใต้ต้นสนอีกฟากของทางเดิน บุรุษในอาภรณ์สีดำยืนสนทนากับคุณชายสกุลหลัว เขามีรูปร่างสูงสง่าดุจขุนเขา คิ้วคม ดวงตาลุ่มลึกดั่งสระน้ำยามค่ำที่ไร้ก้นบึ้ง แม้ไม่ได้แสดงสีหน้า อำนาจเย็นเยียบก็ทำให้บ่าวซึ่งเดินผ่านพากันก้มศีรษะโดยไม่ต้องสั่ง "นั่นคือเยี่ยชิงหรานหรือ" เข าถาม คุณชายหลัวพยักหน้า "ใช่ พี่สาวใจร้ายของดาวนำโชค ผู้คนลือว่านางริษยาน้องจนเสียสติ"