ทรยศ Novels & Stories

บทที่21 ภัทรพลมองร่างเล็กของแสนรักที่เดินจากไป น้ำตาของเขาหลั่งไหลราวกับเม็ดฝนโปรยปราย แสนรักจากไปเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกซึ่งเขาจะไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเธอกับลูกทั้งนั้น ต่อให้พยายามฉุดรั้งก็ไม่สามารถเอากลับมาได้ แสนรักในตอนนี้เกลียดและผลักไส ส่วนเพื่อนข องหล่อนก็กางปีกปกป้อง ชมพูสิรินเป็นทายาทมาเฟียตระกูลดัง คนต้อยต่ำอย่างเขา คงยากที่จะเข้าถึงตัวแสนรักได้

พรึบ เอลิกซ์หยุดนิ้วแกร่งและเลื่อนตัวลงต่ำไปที่กลางหว่างขาในชั่ววินาทีจากนิ้วแข็งๆกลายเป็นลิ้นอ่อนๆ ตวัดชอนไชไปในกลีบกุหลาบ สะโพกมนกระดกขึ้นสู้ลิ้น มือหนาประคองสะโพกไว้มั่นและตวัดลิ้มเลียน้ำหวานจากร่องสวาทด้วยความหิวกระหาย "อ่าาา อ่าาา อย่ากัด อ่าา" ไรขนอ่อ

สาลี่ผวาเข้าหา แต่อีกฝ่ายหลบฉาก “ฉันอุตส่าห์รักเธอ แต่เธอทรยศหักหลังฉัน แถมยังทำร้ายน้องสาวฉันอีก ฉันไม่ฆ่าเธอก็บุญเท่าไหร่แล้ว นังอสรพิษ” “คุณบรรณ อย่าทำแบบนี้กับสาลี่เลยนะคะ อย่าจับสาลี่ขังไว้ที่นี่เลย” สาลี่ส่ายหน้าไปมา เธอมองไปรอบกายแล้วรับไม่ได้ เธอไม่อยากอยู่ ที่นี่

คนทรยศ! รังสีสังหารจากอ๋องอาบโลหิตแผ่ออกมากดดันทั้งกระโจม ”หุบปาก คนทรยศคือพวกเจ้า กลุ่มกบฏ มิใช่เขา ตระกูลหวังทั้งตระกูลและตระกูลญาติมิตรใกล้ชิดรอดจากโทษกบฏครั้งนี้เป็นเพราะเขา เจ้าควรจะขอบคุณเขาถึงจะถูก อีกอย่าง…“

เมื่อวานคนคนนี้เพิ่งบอกว่าอยากทำลายศิรวศินที่กล้าทรยศหักหลัง ทว่าท้ายที่สุดเขากลับยอมเสียผลประโยชน์มากมายมหาศาลเพื่อคุณหนูตระกูลทรยศอย่างเธอ ราวกับเขาจงใจสลักความสับสนและความหวาดหวั่นไว้กลางใจเธอ แล้วเพลิดเพลินกับความทรมานจากการที่ไม่สามารถเดินหน้าต่อหรือถอยกลับไม่ได้ข องเหยื่อตัวน้อยอย่างเธอ

วิปครีมเห็นท่าไม่ดี เธอเดินเข้ามาดึงแขนเสื้อของพาทิศเอาไว้ พลางส่ายหน้าไปมาเบาๆ หวังให้เขาหยุดการกระทำ เพราะไม่อยากให้นักรบต้องมาเสี่ยงกับความโหดร้ายของพาทิศ พาทิศผละตัวออกจากนักรบแล้วจับมือวิปครีมเดินออกมา เขาหันกลับไปมองหน้านักรบอีกครั้ง พลางจับมือของแฟนสาวเอาไว้แน่นร าวกับต้องการประกาศให้นักรบรู้ว่าวิปครีมเป็นของเขาคนเดียว "เฮีย ทำไมต้องกระชากคอเสื้อคุณนักรบเขาด้วย"

​แฟนดันเปิดตัวแบบแกรนด์โอเพนนิ่ง ​โดนเกย์หลอกว่าเป็นชายแท้นี่ ​น่าจะเจ็บหนักเอาการ ​เขามองเธออย่างเห็นอกเห็นใจ

ตับๆๆๆๆๆๆ “ซี้ดด โอ้วว ปี้อร่อยมาก ยิ่งเย่อยิ่งมันส์ ซี้ดด อูว ตอดๆๆ” เสี่ยวจิงกลายเป็นผู้ช่วยของไต้ซือ จัดการแหกร่องXของข้าให้ไต้ซือซอยเข้าไปสุดลำ อัดเนื้อเน้นๆเหมือนกระบอกลูกสูบ น้ำหวานอาบแฉะไหลลื่นดี ข้าเสียวซ่านจนขมิบรัดแน่นหนักขึ้น สีหน้าของท่านจ ึงซาบซ่าน โยกเอวแรง เร่งความเร็วขึ้นอีก ตับๆๆๆๆๆๆๆ

จิ่งอี้ยิ้มอย่างเย็นชา “การทรยศมีเพียงศูนย์ครั้งกับครั้งนับไม่ถ้วน” เมื่อไรที่เริ่มแล้ว ไม่ว่าจะทรยศเรื่องเล็กหรือใหญ่ คนคนนี้ก็ไม่น่าเชื่อถืออีกต่อไป “พระชายา! ได้โปรดเชื่อข้า!”