Novel & Cerita บรรณนารี

แสนถามกลั้วหัวเราะ ปัญหาระดับชาติอย่างหนึ่งในงานของพวกเขาคือ เจ้าผู้รอบรู้ครอบจักรวาลนามว่าซินแส แม้แบบก่อสร้างจะถูกเสนอลูกค้าแล้ว ผ่านความเห็นชอบแล้ว แต่เมื่อไหร่ที่มีบุคคลนี้เข้ามาเอี่ยว งานเป็นต้องหยุดชะงัก

พลากรคำนับให้สุริยันต์อย่างอ่อนน้อม “ไม่เป็นไรครับลุง ตอนนี้โอเคแล้วใช่ไหมครับ” “ครับ” พลากรรับกระเป๋านักเขียนของเจ้านายแล้วรีบเปิดประตูรถให้ “คุณยันต์จะไปไหนก่อนครับ”

เรื่องราวของหญิงสาวนามว่า ซูหนี่ว์ สาวมหาวิทยาลัย ผู้ชื่นชอบการอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ แต่ทว่าวันหนึ่ง เธอได้ไปซื้อนิยาย เรื่องเรือนราคะมาอ่าน ในหอพัก จากนั้นพอลืมตาขึ้นมาพบว่าเธอนั้นได้เข้ามาอยู่ในโลกนิยายแห่งนี้แล้ว โดยเข้าสิงร่างหลี่ซูหนี่ว์นางเอกของเรื่อง มันไม่จบเพียงแค่นี้สิคะ มันมีต่อไปอีก พบว่าพ่อสามีของหลี่ซูหนี่ว์เคี่ยวรำนางทุกคืน จนทำให้ซูหนี่ว์อยากจะออกไปจากโลกนิยายแห่งนี้ ร่วมเป็นกำลังใจให้ซูหนี่ว์หนีออกจากโลกนิยายแห่งนี้กันนะเจ้าคะ นางจะสามารถออกจากโลกแห่งนี้ได้อย่างไร โปรดติดตามในเล่มเจ้าค่ะ

ลินินส่ายหน้า “แม่ของจักรภพเป็นญาติห่างๆ ของพ่อหนูป่านอีกที คนละนามสกุลกัน เทียบเคียงสายเลือดแล้ว ห่างกันจนแทบนับญาติกันไม่ถูกแล้ว” แพรพรรณแย้ง

สร้อยข้อมือที่คีรันซื้อให้เป็นของขวัญวันครบรอบ 1 ปีตอนที่เรายังเรียนมหาลัยอยู่ด้วยกัน ลินจำมันได้ขึ้นใจวันนั้นวันที่เราสองคนกำลังนั่งดูทีวีกันอยู่จู่ๆ คนตัวสูงก็หยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินออกมาให้ลินเห็น ก่อนจะเปิดออกให้เขาเห็นว่าข้างในคือสร้อยข้อมือจี้รูปพระจันทร์เส้นนี้ “ สวยมั้ย” คีรันในวัย 20 ปีเอ่ยถามคนรักที่นั่งอยู่ในอ้อมกอด

อัมราสนับสนุน ช่วยอ้อนวอนอีกคน “นะทิวลิป นะ” นุจรีก็ไม่น้อยหน้าเพราะมองสีหน้าของยุรนาแล้วเธอก็สงสารเพื่อนเหลือเกิน

ปริญญ์พูดเสียงสั่น ร่างกายนั้นมันกระตุ้นต่อมหื่นให้ระเบิดเป็นลาวา ขามันสั่น ใจมันหวิว ทั้งที่ร่างผอมแห้งแบบนั้นมันไร้ความเซ็กซี่ และไม่ได้อยู่ในท่ายั่วยวนแต่อย่างใด แต่คนที่ยังแปรงฟันไม่เสร็จก็ยังเงียบอยู่

แชะ แชะ แต่เอกสารอีกแผ่นนี่มันแปลกๆ การร่างกฎของไฮฮาน่า…..ลงชื่อนายมนัสพันธ์ เมธียุทธ์ ชื่อนี้มันไม่ใช่ชื่อผอ.ไฮฮาน่านิ เดี๋ยวนะเหมือนชื่อนี้ฉันจะเห็นติดอยู่ที่ชมรมบาส...ใช่! ชื่อนี้คือชื่อพี่ฟอร์น พี่ฟอร์นเป็นคนร่างกฎด้วยเหรอทำไมเป็นแค่หลานถึงได้รับผิดชอบเยอะขนาดนี้ล ะ น่าแปลกใจ

หนิงเอ๋อร์ ข้ารักเจ้านะ ชายหนุ่มทำได้เพียงร้องรำพันในใจด้วยความปวดร้าว เขาคือบัณฑิตหนุ่มรูปงาม นามว่าเสิ่นอี้ ตระกูลเสิ่นของเขาเป็นแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน ยามนี้บิดาของเขารั้งตำแหน่งแม่ทัพใหญ่เสิ่น และยังมียังบรรดาศักดิ์ท่านโหว ส่วนเขาเองก็เป็นทายาทเพียงผู้เ

บทร้ายนั่งพิงโซฟา กำลังเซ็นเอกสารบางอย่างเจ้าหญิงเดินเข้าไปกอดเขาจากข้างหลัง “วันนี้เรนนี่เข้าใจว่าคุณใจดีด้วย…เธอคงคิดว่าคุณชอบเธอ” “หนูไม่ผิดเลย แต่พี่มองออก…ว่าหนูกำลังเหนื่อย” บทร้ายวางปากกา หันมากอดเจ้าหญิงเอาไว้แน่น บนเพจนักศึกษา มีการแชร์โพสต์จาก “ศิษย ์เก่าไม่ประสงค์ออกนาม”