Novelas y relatos de พ่อครัวระดับเทพ

บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ “อูย... มันสุดๆ ฮึ่ก... ของพ่อเดชใหญ่เหลือเกิน” ต้องอย่างนี้สิที่ดาหวันต้องการ หล่อนรู้ว่าตัวเองชอบดุ้นใหญ่ๆ อย่างของพ่อสามีคนนี้แหละ

ราตรีจะขาดใจ เรียกร้องให้เขาส่งหล่อนไปสู่สวรรค์ พ่อเลี้ยงคมน์รีบตะปบบั้นท้ายหนั่นแน่นแล้วกระชากให้กลีบเสียวกระแทกเข้ามากลืนกินแท่งเอ็นมหึมา บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อร๊ายยยย... ” เจ๊ราตรีร้องครางลั่นด้วยความลืมตัว ดุ้นเนื้อของพ่อเลี้ยงกระแทกรัวเข้ามาจนน้ำหล่อลื่นของหล่ อนสาดทะลักออกมาล้นรู

ในครัวของเรือนใหญ่ กลิ่นอาหารลอยอบอวลไปทั่วตั้งแต่ช่วงเย็น ลู่ซ่างในชุดเรียบง่ายสอดผ้ากันเปื้อนไว้อย่างมาดมั่น มือข้างหนึ่งถือทัพพี อีกข้างเท้าเอวพลางกล่าวอย่างภูมิใจ “พ่อเจ้าก็เคยเป็นพ่อครัวอันดับหนึ่งมาก่อน วันนี้จะขอโชว์ฝีมือให้พวกเจ้าได้ลิ้มรสอีกสักครั้ง!”

ม่อเทียน ม่อเหยียน และม่อหยวน ช้อนนัยน์ตากลมโตหกคู่ขึ้นจดจ้องมองแผ่นหลังกว้างของบิดาที่กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร แววตาของสายเลือดมารปราศจากความหวาดกลัวต่อภาพลักษณ์ทรราช ทว่ากลับอัดแน่นไปด้วยความเทิดทูนบูชาสุดหัวใจ! ในสายตาของทารกน้อยทั้งสาม บิดาของพวกเขามิใช่มห าบุรุษผู้กวัดแกว่งดาบสังหารศัตรู... แต่คือ 'เทพเจ้าแห่งการส่งอาหารข้ามมิติ' ผู้สามารถรังสรรค์วัตถุดิบทุกชนิดในจักรวาลมาประเคนถึงปากได้อย่างไร้ขีดจำกัด!

พ่อครัวใหญ่อุทานออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา “หมูตุ๋นอะไรกัน... ที่สามารถปรุงได้ถึงเพียงนี้! มันไม่ใช่แค่อาหาร แต่มันคือศิลปะ! เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีรสชาติที่สุดยอดขนาดนี้จริง…หืมมมม!!! อร่อยมาก...หอมมาก.. ละลายในปาก…อร่อยเหลือเกิน!”

หวนอย่างเจ็บเสียวทรมานปานจะขาดใจตายของแม่ บ่งบอกว่าพ่อเลี้ยงวัยห้าสิบยังคงแข็งแรงและแกร่งกล้าสามารถในด้านเซ็กซ์อยู่มากโข เปรียบดั่งกระทิงดุหรือไม่ก็ช้างป่าตกมันที่พร้อมขย้ำกระต่ายป่าไม่ให้เหลือซาก ความฉกาจฉกรรจ์ของดุ้นดุหฤหรรรษ์ส่งให้เมียรักวัยสี่สิบขึ้นสู่สวรรค์ชั้นเ จ็ดได้ทุกค่ำคืนแบบไม่มีเหนื่อย

เสียงนุ่มของบิดาทำให้เทพประทานหันไปมอง “คุณพ่อ” “ไปทานข้าวกับพ่อเถอะลูก นอกจากวันนี้เทพจะได้เจอพยาบาลคนใหม่แล้ว เทพยังจะได้เจอแม่ครัวคนโปรดที่เทพติดใจฝีมือทำอาหารของเค้าด้วยนะ ไม่อยากเจอตัวจริงหรือไง”

แต่อาหารวันนี้ทำให้เขารู้แล้วว่า เหนือฟ้าก็ยังมีฟ้า และอยากรู้นักเจ้าเด็กน้อยที่ความสูงเพียงอกเขานั้นนางได้พ่อครัวและสูตรอาหารจากที่ใดมา “นายท่านขอรับ อาหารนั่นรสชาติเป็นเช่นไรขอรับ” โจวเจิ้นแม้ว่าจะฝีมือดี แต่ถือว่าตนเองนั้นเป็นพ่อครัวอันดับหนึ่งจึงไม่ค่อยชิมอาหารผู้ใด เ พราะมั่นใจว่าไม่มีผู้ใดทำอร่อยกว่าตนเอง

“แต่ข้าไม่ต้องการที่จะเป็นศิษย์ของสำนักเทพโอสถ พี่หรงรู้ไหม? ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและอย่างเดียวของข้าคือการเป็นแม่ครัวล่ะ” “สิ่งที่มีความสุขที่สุดทุกวันคือการได้เห็นแขกเพลิดเพลินกับอาหารทุกจานที่ข้าเตรียมอย่างพิถีพิถัน”

ง่ายกว่าสำหรับคนเหล่านั้นในการฝึกฝนตัวเอง นี่ก็หมายความว่าพวกเขาจะสามารถทะลวงไปสู่ขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงได้เร็วกว่าเมื่อก่อน และถ้าพวกเขาได้รับทักษะยุทธและทะลวงเข้าไปในระดับเทพสูงสุดได้ พ่อเกรงว่า…” พูดแล้วแนชก็หัวเราะออกมาดัง ๆ “แต่ในความคิดของพ่อ ลูกชายของ พ่อเป็นนักสู้ที่มีพรสวรรค์และแน่วแน่มากที่สุด! พ่อศรัทธาในตัวลูก! เมื่อลูกทะลวงเข้าไปในระดับเทพสูงสุดขั้นที่หนึ่งได้ ทักษะยุทธของลูกอาจเหนือกว่าคนอื่น และแม้กระทั่งอาจจะเหนือกว่าผู้ที่อยู่ในระดับเทพสูงสุดขั้นที่สองด้วยซ้ำ!”