Novelas y relatos de อันธพาล

แกร๊ก เสียงปลดล็อกประตูที่ได้ยิน ทำให้ปนันชิตาตกใจจนก้าวขาไม่ออก “คุณใหญ่!” เรียกชื่อคนที่บุกรุกเข้ามา พร้อมกับถอยหนี ขยับเสื้อคลุมเนื้อบางเบาให้กระชับตัวยิ่งขึ้น

กัลยาย่นจมูกใส่เพื่อน “เอาไว้พรุ่งนี้นะ” “ด็อกเตอร์สายันต์อยากได้คนคีย์ข้อมูลเกี่ยวกับการวิจัยนมแพะน่ะ สนใจไหมอันดา” “สนใจ” อันดารีบพยักหน้ารับในทันที “เดี๋ยวให้น้าเราติดต่อให้” น้าของกัลยาคืออาจารย์ในมหาวิทยาลัย

ิลหา มันจินตนาการไปไกลถึงขั้นได้โกอินเตอร์ไปฟัดกับดาราเอวีญี่ปุ่น ยุโรป หรือแม้แต่สาวอาหรับไซส์บิ๊ก ทว่า... ความจริงกลับถีบหน้ามันอย่างแรง! สิ่งมีชีวิตที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านั้นก้าวข้ามทุกขีดจำกัดของความอุจาด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุอานามเข้าเลขสาม ไอ้อ๊อดไม่เคยพบเห็นมน ุษย์สายพันธุ์ไหนที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน! นิยามใหม่ของคำว่าตัวท็อป

ลึกลับนั้นได้ออกมา ชายฉกรรจ์สามคนก้าวออกจากพุ่มไม้ที่พวกมันแอบชุ่มอยู่ บนหัวพวกมันมีผ้าสีทึบปกปิดใบหน้าเหลือไว้แต่ดวงตา ในมือหนาของพวกมันกำดาบยาวไว้มั่น. มินตราได้กลิ่นคาวเลือดจากพวกมันจางๆ พวกมัน คือผู้เชี่ยวชาญในการฆ่าคนแยาคอนจากกลิ่นอายที่โฉยออกมา มินตรายังคงมองอ าคันตุกะมัจจุราชอย่างเรียบเฉย สีหน้าที่เคยอ่อนหวานเปลี่ยนไปเล็กน้อยจนพวกมันสังเกตุได้

ข้อความตอบกลับจากโอโซน 'กูไม่ได้อยากเป็นก้างขวางคอใครหรอกนะ แต่มึงควรรู้ไว้ว่าไอ้เหี้ยนั่นมันไม่ได้มีแค่มึงคนเดียว อย่าเสือกไปเสียตัวให้มันมั่วแล้วกัน อย่าหาว่ากูไม่เตือน' "แกสิเสือก!" "อะไรนะครับ" อธิปละสายตาจากทางข้างหน้ามาถามกาเนสที่หลุดคำหยาบออกมาเมื่อครู่ "เปล่าค่ะ พ อดีเพื่อนมันส่งข้อความกวน ๆ มาน่ะ"

“ก็คนอื่นเขาไม่ได้แพ้ถั่วเหมือนเรานี่” “อ้าว มันชื่อสาคูไส้หมู ผมก็ไม่รู้ว่ามันมีถั่ว” พาลินหน้าสลด “ครูครับผมรบกวนครูให้ใครไปตามพี่คนขับรถได้ไหม ผมว่าจะพาเขาลงไปหาหมอสักหน่อย กินยาไปแล้วผื่นไม่ยุบเลย”

ขุนเขาตัดพ้อ ทุกวันนี้ยังมีคนมองแบบเหยียด ๆ อยู่คงไม่พ้นคำครหาที่ว่า ‘อันธพาล’ ชอบหาเรื่องไปทั่วสินะ ก็ตอนนั้นเลือดมันร้อนหนิ ใครหน้าไหนห้ามก็ไม่ฟังแต่ปัจจุบันก็โตเป็นผู้ใหญ่กันแล้วแต่คงลบคำครหานั่นไม่ได้หรอก “คิดมากไรวะ มองแบบไหนก็ช่างแม่งดิ เราไม่ได้เป็นออย่างที่พวกเ ขาคิดหนิ แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ไม่แน่” ปรินพูดขึ้น

พันวาบอกต่อกับอารยา “แมวลืมแนะนำ นี่คุณปฐพีจ้ะ เจ้านายของพี่ต่าย แมวทำงานกับท่านช่วงปิดเทอมมาสองปีแล้ว สองคนนี้เพื่อนแมวค่ะชื่อจีนกับวา ส่วนอีกคน.. ครีมจ๊ะ นี่เจ้านายของแมวจ้ะ” นันทพรบอกเพื่อนที่เปิดประตูห้องเข้ามาพอดี

ยุทธนามองหน้าแล้วยักไหล่ขึ้น "ปัทหมายถึง ให้พี่พาร่างคุณเมฆเข้าไปอาบน้ำไง" "อ๋อ ไม่อาบน้ำไม่ได้เหรอ พี่ไม่อยากเห็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวพี่"

ุดออกจากสุ่มบินกระพือปีกตีหน้าอันธพาลจนเกิดความโกลาหลซ้อนโกลาหล ทว่าความตลกขบขันที่แฝงอยู่ในความวินาศสันตะโรนี้ก็คือ ความโง่เขลาเบาปัญญาของพวกอันธพาลรับจ้าง อันธพาลร่างยักษ์คนหนึ่งพยายามจะยกโต๊ะไม้สักทองคำที่ใช้ตั้งโชว์สินค้าขึ้นทุ่มลงพื้น ทว่าด้วยน้ำหนั