Romans & histoires อาชญรีเยนต์

“จะให้ผมฟังอะไรอีก” “คือโมราห์...โมราห์ไม่ได้มีคนอื่น แต่โมราห์แค่...” “แค่อะไร” “โมราห์เป็นนิมโฟมาเนีย”

พันวาบอกต่อกับอารยา “แมวลืมแนะนำ นี่คุณปฐพีจ้ะ เจ้านายของพี่ต่าย แมวทำงานกับท่านช่วงปิดเทอมมาสองปีแล้ว สองคนนี้เพื่อนแมวค่ะชื่อจีนกับวา ส่วนอีกคน.. ครีมจ๊ะ นี่เจ้านายของแมวจ้ะ” นันทพรบอกเพื่อนที่เปิดประตูห้องเข้ามาพอดี

ภูวนนท์เงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้มอย่างเจ็บปวด “คุณก็เลยเลือกที่จะทิ้งคนที่รักคุณ โดยที่คุณไม่คิดว่าพวกเขาจะเสียใจ เหมือนที่คุณกำลังรู้สึกอยู่เหรอ” มินรญายื่นหน้ามาตะคอกใส่ชายหนุ่มที่ทำท่าทางเหมือนกำลังลอยอยู่ในอากาศ เพื่อเรียกสติเขากลับมา

ดาวเรืองยกมือห้าม “ผมไม่โกรธครับ” ทานตะวันเองก็ไม่คิดว่าน้าสมชายจะให้คนงานมาทำอะไรที่มากขนาดนี้ ออโต้ที่เงียบอยู่นานลุกขึ้นยืน เขาเดินออกมายืนข้างแม่หลินของเขา

สรพงศ์ปฏิเสธ ทำท่าทีไม่รู้ไม่ชี้ แบมือขึ้นข้างตัว “มึงอย่ามาตอแหล มึงเป็นคนทำ มึงเป็นคนฆ่าพ่อแม่กู กูจะฆ่ามึงซะ ไอ้เลวไอ้สารเลวเอ๊ย!” สุริยันต์ดิ้นรนแต่เกื้อจับตัวเอาไว้แน่น พยักหน้าให้ลูกน้องมาช่วยด้วย สุริยันต์เป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ แต่แรงมหาศาลด้วยว่าก ำลังคั่งแค้นเป็นที่สุด “ใจเย็นๆ ก่อน ยันต์ใจเย็นๆ ก่อน” เกื้อพยายามปรามหลานชาย

เจ้าหนูตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นเต้นดีใจ "ไม่ใช่ครับ นี่ลุงเรน" เรนแก้ไขความเข้าใจของเด็กให้ถูกต้อง แสดงว่าเจ้าหนูต้องเห็นร็อคมาแล้ว "ลุงเรนคือใครฮะ ทำไมหน้าเหมือนลุงร็อคเลย"

หัวหน้าจอมยุทธ คำนับชายชราผมหงอกหนวดเคราขาว "ไม่ทราบว่า 2 ท่านนี้คือ....?" "ท่านนี้คือคุณชายไป๋เยว่หลิง และสหายของเขาครับ" (อ้าวๆ ชื่อเลี่ยหยางหายไปซะแล้ว บทพระรองเนอะ)

เสือหันมาอธิบายให้กับอาชได้ฟัง เมฆินทร์คือศัตรูคู่อาฆาต เมฆินทร์ อัศวเหมหิรัญวงศ์ อายุ 40 ปี อายุอ่อนกว่าอาชาแค่ 4-5 ปีเท่านั้น รูปร่างหน้าตาก็กินกันไม่ลง

มินนี่หันซ้ายเเลขวา “เกี้ยวเหรอครับ?” “เอ๊ะ” หล่อนมองหน้าณคิน “ชื่อเกี๊ยวหรอกเหรอคะ” “ครับ มีอะไรหรือเปล่า”