Romans & histoires เกิดใหม่เพราะไฟร่าน

ำงานหมุนเวียนใกล้เคียงกันนานนับชั่วโมง... เลยทำให้ภายในบางส่วนเป็นแผลแต่ไม่ได้รุนแรง ที่ทำให้มีอาการไข้ขึ้นสูงเพราะธาตุไฟรุนแรงเกินไปยังกับมีใครนำไฟไปสุมเสียอย่างนั้น อยู่ดีดีก็เป็นหรือไง มันต้องมีสาเหตุสิ" เขาหันไปถามคนสนิทย่าตนอย่างหัวเสียเล็กน้อย เพราะเป็นคนใกล้ชิดไม ่มีทางที่จะไม่ทราบ

ไม่ใช่การวางเพลิง เพราะถึงจะอยากแย่งชิงตำแหน่งพระชายาเพียงใด คงมีแต่คนโง่เท่านั้นที่กล้าเผาร้านของมารดาแผ่นดิน แม้ว่าที่นี่จะถูกยกให้กับซูเนี่ยนแล้วก็ตาม ต้นเหตุของไฟไหม้เป็นเพราะเด็กชายคนหนึ่งวิ่งไปชนตะเกียงจนมันล้มลงและไฟก็ลามเร็วมาก ไม่รู้ว่าเหตุบังเอิญหรืออย่าง ไร เด็กคนนั้นเป็นคุณชายน้อยตระกูลหรง

“แม่เข้าใจไฟนะ ความรักมันเป็นเรื่องที่พูดยาก เรื่องหุ้นกับเปลี่ยนนามสกุลแม่ว่าไฟพักไว้ก่อน เพราะไม่ได้ยืดติดกับของพวกนั้นเลย แม่แค่อยากเห็นลูกหลานมีความสุข” “แม่จะไม่โกรธและไม่ห้ามเราสองคนเหรอครับ” “แม่ไม่โกรธไฟหรอกนะ หนูโรสเธอเป็นเด็กน่ารักและน่าสงสารแม่เคยกังวลว่า หลังจากคนอื่นรู้เรื่องหย่าของเธอแล้วจะยังมีใครเข้ามาในชีวิตของอีกไหม พอไฟพูดว่าคบกับเธอแม่ก็เลยตกใจและแอบดีใจนะที่หนูโรสได้คนดีอย่างไฟมาดูแล”

“แม่คะ ครั้งนี้หนูจะไม่แย่งพ่อกับซูหยางแล้ว หนูจะมีชีวิตรอดไหมคะ?” น้ำตาของฉันไหลออกมาทันที ที่แท้ลูกสาวของฉันก็กลับมาเกิดใหม่ด้วยกันเหมือนกัน

มินตราแผดเสียง พยายามจะจุดไฟแช็ก ทั้งที่ตัวเองก็อยู่ในกองน้ำมัน แต่ความแค้นบดบังทุกสิ่งจนขาดสติคิดสิ้นดี นิรินพุ่งเข้าไปตะครุบข้อมือไว้ ทั้งคู่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนพื้นโคลนและน้ำมันที่ลื่นไหล นิรินใช้ไหวพริบจับข้อมือมินตรากระแทกกับพื้นจนไฟแช็กกระเด็นออกไปไกล "ปล่อย ฉัน! ฉันจะฆ่าแก!"

ฉันมองเขา “นายรู้ไหมว่าทำไมครั้งนี้ถึงไม่ใช่นาย?” ม่านตาของเผยจื่อโม่หดเกร็ง ฉันแค่นหัวเราะ “เพราะว่า ฉันก็เกิดใหม่เหมือนกันไง”

นางกล่าว “ไฟเริ่มจากแสงตะเกียงที่สะท้อนกระจกบานเก่า เกิดประกายไฟเพราะฝุ่นผงและลมค่ำ…เป็นอุบัติเหตุที่อธิบายได้”

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้... ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้... เกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่ ทำไมถึงเกิดไฟไหม้ได้!

[ตรวจพบสินค้าใหม่: สมุนไพรหายาก 12 ชนิด, ผักป่าคุณภาพดี 15 ชนิด, เห็ดป่า 8 ชนิด มูลค่ารวมของสินค้าใหม่: 850 เหวิน ยอดเงินสะสมก่อนหน้า: 2,150 เหวิน] จื่ออันหลานคิดคำนวณบวกจำนวนเงินอยู่ในใจ ดวงตาเป็นประกายด้วยความยินดี “รวมกับของใหม่เป็นสามพันเหวิน!” นางกระซิบอย่างตื่นเต้น

เพื่อนสนิทที่ชอบกวนประสาทคนนั้นกำลังกล่าวแสดงความรู้สึกในงานแต่งงานของฉัน “ฉันดีใจแทนเธอมาก! ความจริงแล้วเมื่อเดือนที่แล้วเธอเพิ่งไปผ่าตัดที่ห้อง VIP ของแผนกสูตินรีเวช ตอนนั้นฉันยังคิดว่าเธอจะมางานแต่งไม่ไหวด้วยซ้ำ!” “อุ๊ย ทุกคนอย่าเข้าใจผิดนะคะ ฉันก็เป็นแค่คนปากเสียที่ชอบพูดล้อเล่น! ทุกคนอย่าคาดเดามั่วซั่วกันเลยค่ะ!” ชาติที่แล้ว ฉันร้องไห้และพยายามอธิบายว่าฉันไปผ่าตัดซีสต์ในรังไข่ แต่เธอกลับตบขาแล้วหัวเราะเสียงดัง “ใช่ ๆ ไปผ่าตัดซีสต์ในรังไข่จำเป็นต้องให้ชายแปลกหน้ามาเซ็นชื่อรับรองด้วยสินะ ฉันเข้าใจ ๆ ! ฉันก็แค่ล้อเล่นแล้วเธอจะร้อนใจไปทำไม?” คำพูดเหล่านั้นทำให้บ้านของฝั่งสามีโมโห สามีตบหน้าฉันแล้วยุติงานแต่งงานทันที สุดท้ายฉันก็หดหู่จนต้องฆ่าตัวตาย เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ย้อน