روايات وقصص ضمن เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก

แต่กลับให้เธอถามฐิสาทุกครั้งว่ามีผัวใหม่หรือยัง เหมือนกับต้องการให้ย้ำว่าเคยมีผัวเก่าและทุกครั้งฐิสาก็จะบอกว่าไม่มี ยังไม่อยากมี และทุกครั้งที่มาลีบอกเรื่องนี้กับคนข้างบ้านหรือเจ้านายเก่าเขาก็จะยิ้มกรุ้มกริ่มซึ่งปิดอาการดีใจไม่เคยมิด

“มีนาไม่รู้ มีนาไม่เคยโดนเลียมาก่อนค่ะ อื๊ยยยยย แค่นี้ก็เสียวจะแย่อยู่แล้วพี่วาขา อ่าส์ ซี๊ดดดดดส์” “อะไรนะ แฟนเก่าของมีนาไม่เคยเลียให้เหรอ เสียดายแทนเขาจริง ๆ แล้วมีนาอยากให้พี่เลียให้มั้ยครับ บอกพี่สิ”

เป็นการบอกรักที่เรียบง่ายแต่ชวนเขินมาก เขินทั้งคนสารภาพและคนถูกสารภาพ พลอยใสอยากหยิบหมอนขึ้นมาปิดหน้าตัวเองแล้วกรี๊ดมันออกมา มันเกิดขึ้นจริง ๆ ใช่ไหม เรื่องที่เธอไม่กล้าคาดฝัน “พี่ชิน” เธอไม่เคยถูกรัก ไม่เคยได้รู้จักกับความรัก ไม่กล้าที่จะรักใครด้วยซ้ำแต่เธอก็รักเขาไปแล ้ว รักทั้งที่ไม่ควรรัก

เธอเห็นเขาเงียบจึงบอกเขาไปตามตรง "ฉันไม่ได้รักอรนภาแล้ว แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไมต้องฝันถึงเธอประจำ" คาลวินบอกไปตามความจริง เมื่อก่อนอาจจะใช่ที่เขายังรักและไม่ลืมเธอ แต่เมื่อเธอกลับมาจริงๆ เขาก็รู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่ความรักอีกต่อไป

เมื่อได้ยินคำถามนั้นก็ทำเอาหัวใจของเธอปวดหนึบเหมือนถูกบีบ เพราะตลอดสองปีที่อยู่กับเขามา เขาไม่เคยบอกว่ารักเธอสักครั้ง มีแต่เธอที่เอาแต่บอกรักเขาฝ่ายเดียว ทุกครั้งที่เธอบอกรักเขาเขาจะเงียบทุกครั้ง ‘แพรรักธามนะ’ ‘…’ “ที่เงียบแบบนี้ แสดงว่าธามไม่เคยบอกรักคุณเลยใช่ไห ม” (ใช่ค่ะ ธามไม่เคยบอกรักฉัน) เธอยอมรับออกไปตรงๆ เพราะมาถึงตอนนี้แล้ว ไม่มีอะไรที่จะต้องปิดบัง หรือเธอควรหย่าให้เขากลับไปหาคนรักเก่าของเขา เพราะอยู่ไปเขาก็ไม่มีวันรักเธอได้ เธอเป็นได้แค่เครื่องมือให้เขาเอาคืนคนรักเก่าของเขาเพื่อความสะใจเท่านั้น

แล้วก็นึกไม่ออกเพราะไม่ได้เตรียมคำตอบเอาไว้ เธอไม่คิดว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาอีก "กับใคร ?" ภูผาถามย้ำอีกรอบ "ก็..กับคนที่ฉันรักน่ะสิ และคนคนนั้นก็ไม่ใช่คุณ"

พ่อพูดช้า ๆ แต่น้ำเสียงแน่น "เขาไม่เคยเปิดใจรับใครอีกเลยตั้งแต่รักครั้งนั้นพัง เขาไม่ไปดูตัว ไม่พาใครเข้าบ้าน ไม่เคยรักใหม่"

ที่ผ่านมาสิ่งที่เธอพูด สิ่งที่เธอทำ คำที่บอกว่ารักเขาแค่คนเดียว มันคือคำโกหกทั้งเพสินะ หลอกให้เขาทุ่มเทจนวาดฝันไปถึงวันแต่งงาน แต่พออยู่กับแฟนเก่าก็พูดอีกอย่าง คิดแล้วเตวินก็ได้แต่แค่นหัวเราะเย้ยหยัน นึกสมเพชกับความตาบอดของตัวเองเหลือเกิน ในเมื่ออยู่กับเขาแล้วมันเหม ือนตกนรกนัก

เตชินส่ายหน้าเขานั่งฝั่งที่ภูริเล่าเรื่องของอดีตคนรัก เขายังเข้าใจว่าเมียเก่าเพื่อนนั้นหวังดีแค่ไหน “มึงจะพูดเรื่องเก่าๆ ทำไม” เขาถอนหายใจหงุดหงิดที่ไปไหนมาไหนทุกคนมักจะพูดถึงแต่แม่ของลูก “มึงไม่เคยหมดรักเขาใช่มั้ย? แค่ปากไม่ตรงกลับใจ”

เขายังพูดไม่จบ หญิงสาวก็แทรกขึ้นเสียก่อน “เพราะพี่ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ พี่ยังรักแฟนเก่าอยู่ เฮอะ! แล้วมันต่างกันตรงไหนไม่ทราบ” เสียงของเธอเริ่มสั่นพร่า แค่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาในใจของเขามีแต่ภาพของแฟนเก่าทาบทออยู่เต็มใจทั้งที่มีเธออยู่ข้างกายเขา แค่นั้นก็เจ็บจน ไม่รู้จะบรรยายออกมาอย่างไรแล้ว