แม่ทัพ Novels & Stories

ซูเสวี่ยรายงานขึ้น "แล้วแม่ทัพในคราวนี้ล่ะคือผู้ใด" องค์ชายรัชทายาทถามขึ้น "แม่ทัพแคว้นอี้คือแม่ทัพจางหมิ่น ส่วนแม่ทัพแคว้นจิ้นคือแม่ทัพฉี่ฉ่างขอรับ"

พระวรกายสูงใหญ่ของฮ่องเต้ที่เคยเป็นแม่ทัพมาก่อนลุกขึ้น ย่างก้าวไปมาเหมือนพยัคฆ์กราดเกรี้ยว "หากไม่ใช่ว่าเจ้าเป็นแม่ทัพคนโปรดของเรา ข้าคงฟาดเจ้าไปแล้ว!"น้ำเสียงจริงจัง

ผู้ที่ได้รับหน้าที่นี้คือ แม่ทัพซุนเทา ซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งใน แม่ทัพที่ทรงอำนาจ และมีกำลังพลทางทหารที่มากที่สุดในตอนนี้ เขามี ชื่อเสียงในความโหดเหี้ยมและเด็ดขาด ในการปฏิบัติภารกิจ ซึ่งทำให้ผู้คนต่างก็รู้สึกหวาดกลัวเมื่อได้ยินชื่อของแม่ทัพ เขามีความสามารถในการ ควบ

แม่ทัพชายแดนโอดโอยอยู่ในใจมองส่งแม่ทัพใหญ่เข้าไปในกระโจม กองทัพแคว้นต้าถังนั้นมีหนึ่งแม่ทัพใหญ่ สี่แม่ทัพประจำทิศ และหกรองแม่ทัพ อำนาจเบ็ดเสร็จทั้งหมดขึ้นตรงกับแม่ทัพใหญ่ ส่วนแม่ทัพประจำการทิศทั้งสี่นั้นขึ้นตรงกับจางหลิว ส่วนรองแม่ทัพทั้งหก มีสี่คนอย ู่ใต้คำสั่งแม่ทัพทั้งสี่ทิศ และอีกสองคนอยู่ใต้บังคับบัญชาจางหลิว แต่ถึงกระนั้นตำแหน่งรองแม่ทัพอย่างอาอินและอาซินกลับเป็นรองแค่จาง

นางอาจจะไม่สนใจด้วยซ้ำหากเขาตาย "ท่านแม่ทัพเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม ย่อมแคล้วคลาดปลอดภัย" นางกล่าวตัดบท "ท่านไปทำหน้าที่ของท่านเถิด อย่าได้ห่วงหน้าพะวงหลัง"

“ท่านแม่ทัพ !” เหล่าทหารสีหน้าราวกับจะร้องไห้ แม่ทัพที่ทั้งเก่งทั้งมีเมตตาต่อลูกน้องหายากยิ่ง ร้อยปีจะมีสักคน ช่างน่าเสียดายนัก

แม่ทัพฉู่หมิงฮ่าวตวาดเสียงดัง ใช่ว่าไม่เคยมีผู้ใดบรรณาการเขาด้วยหญิงงาม แต่เขาไม่เคยรับไว้สักนาง จึงมีหลายคนตั้งฉายาให้เขาว่าแม่ทัพไร้ใจ "ข้ามิกล้า ท่านแม่ทัพโปรดให้อภัย" ใต้เท้าจื่อฝู่รีบขอโทษด้วยท่าทางลนลาน ไม่คิดว่าแม่ทัพผู้นี้จะเอาใจยากเช่นนี้

ไป๋หลงมองแม่ทัพเสิ่นที่ยืนอยู่ด้านข้างตัวเอง “กระหม่อมเสียมารยาทแล้วพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเสิ่นมู่หยาง ถวายพระพรท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” เสิ่นมู่หยาง หรือที่ผู้คนมักจะเรียกเขาว่า แม่ทัพเสิ่น มีบิดาเป็นแม่ทัพใหญ่ตอนนี้ยังคงดำรงตำแหน่งอยู่ ส่วนมารดาของเขามาจากหมู่บ้านที่อยู่ ติดชาย เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาที่พบรักกับแม่ทัพใหญ่ตอนที่ยังเป็นเพียงนายกองเท่านั้นในช่วงศึกสงคราม ฟังดูไม่ต่างจากอดีตแม่ทัพใหญ่กงสักเท่าใดนัก จะต่างกันก็แค่อุปสรรคในชีวิตที่ต้องพบเจอเท่านั้น

"ฮองเฮาทรงเปิดทางให้ถึงเพียงนี้แล้ว ฝ่าบาทยังจะรั้งรออีกทำไมเล่าพ่ะย่ะค่ะ" อาจิ้นหรือก็คือ 'เว่ยหมิงจิ้น' แม่ทัพใหญ่แห่งทหารเกราะทองเอ่ยขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ หากเป็นเขาคงจะรีบทิ้งทุกอย่างทันทีแล้ว

หลังนางเพียงคืบเดียวเท่านั้น คือร่างสูงสง่าของท่านแม่ทัพซ่งเหวินจิ่น ผู้ที่นั่งอย่างองอาจเคลื่อนสะโพกทรงพลังควบม้าไปด้วย ควบเทียนอวิ๋นตัวน้อยไปด้วย ฝ่ามือหนึ่งของเขาจับบังเหียนไว้อย่างมั่นคง อีกข้างกลับวางไว้ข้างเอวของนางแน่นไม่ให้นางตก “บีบแน่นจนของข้าเกือบขาดเชียว หึ” “ อ๊า~”