Novel & Cerita โนเนจัง

ก๊อก ๆ ๆ “ขออนุญาตค่ะ บอสคะ คุณแซมทางไกลมาจากอินเดียค่ะ อยากปรึกษาเรื่องวัสดุที่ขาดตลาดของทางนั้น” “โอนสายมาเลย ผมขอคุยโทรศัพท์สักครู่นะครับคุณแอล” “ตามสบายเลยค่ะ” หญิงสาวนั่งเพลิน ๆ อยู่สักพักก็หยิบนิตยสารมาอ่านรอ เพราะดูท่าแล้วการสนทนาของเขากับทางจากอ ินเดียคงไม่จบลงง่าย ๆ แต่เธอก็ไม่อยากถอดใจกลับไปตอนนี้เหมือนกัน วันนี้เธอตั้งใจแล้วว่าจะชวนเขาไปกินข้าวเย็นด้วยกัน และเธอต้องทำให้ได้

Instragram - 📍Tokyo Neo Medical Center (東京ネオ医療センター) Youuuugijun__ : ありがとう 🙇 (ขอบคุณ🙇) มุมปากกระตุกยิ้ม ก่อนจะกดออกแบบไม่ได้สนใจแล้วกดถ่ายของตนเองอัปเดตบ้าง Instragram -📍Crimson Lounge Tokyo Jk__jack : I don't chase people—I chase shots. 🍷 ภาพมือเรียวยาวแต่ไม่ดูบางเกินไป มีเส้นเลือดตามหลังมือให้ชวนใจเต้นพร้อมกับถือแก้วเครื่องดื่มถ่ายภายในห้องแบบสลัว ๆ พร้อม แคปชั่นลงสตอรี่

“ไม่ได้นะ น้องใส่ขายาวน่ะดีแล้ว เดี๋ยวยุงกัด” รินลณีได้แต่แอบมองบน ไอ้ที่ว่ายุงกัดเนี่ยไม่ได้กลัวหรอก หวงแหละดูออก “ค่ะ ขายาวก็ขายาว เฮีย ว่าแต่เราไปเที่ยวแถวนิมมานฯ ต่อไหม”

พลาดรักมาเฟีย ____________________ โนเนจัง "มองลงไป เธอจะได้รู้ว่าการตายมันน่ากลัวกว่าการถูกฉันเอา"

ทางเดียวที่จะรอดคืออยู่กับเขา... แต่เขาดันเป็นผู้ชายที่อันตรายที่สุด และเต็มไปด้วยความแค้น

มอนเตเรียกผู้เป็นนายเสียงหลง “นายเคยได้ยินชื่อประเทศไทยไหม” เมสันถามอย่างจริงจัง “นายครับ” นั่นมันประเทศบ้านเกิดเมืองนอนของแก้วจำปานะครับ เพราะเขาเคยอ่านในใบสมัครงานเมื่อปีที่แล้ว เห็นชื่อประเทศแปลกดีเขาเลยจำได้

สุดท้ายแล้วเจ้าอ้วนของแม่ก็ทำให้แม่ต้องพาลุงมนัสมานั่งกินข้าวในห้องเขา และได้รับสายตาที่แสนกดดันจากคนหวงก้างอย่างภาพตะวัน เธอและพี่มนัสต้องรีบกินรีบอิ่มแล้วก็คุยงานกับแบบที่พี่มนัสร่างให้เป็นบ้านสไตล์คิโมจิแบบชั้นเดียวแต่ว่ามีพื้นที่ใช้สอย และลานวิ่งเล่นกว้างสักหน่อย จัด สวนสไตล์ญี่ปุ่น “ดูอบอุ่นมากค่ะ แบบนี้ดาวชอบมากค่ะพี่มนัส”

สามเดือนต่อมา ภาสันต์ ภัทรดนัย ปนันชิตา ชินานาง และป้าพร้อม เดินทางมาเยี่ยมน้อมจิตที่โรงพยาบาลที่น้อมจิตรักษาตัวอยู่ ภาสันต์ไม่อยากมาที่นี่เลยสักนิด แต่เพราะทนต่อคำรบเร้าของภรรยาไม่ไหวจึงต้องพาเธอมา ปนันชิตาให้เหตุผลว่าอยากเจอน้อมจิตอีกสักครั้ง น้อมจิตนั่งอยู่ที่ม้าหินใต้ต้ นไม้ใหญ่ ในชุดของโรงพยาบาล เธอดูแปลกตาไปมากด้วยวัยที่ร่วงโรยตามกาลเวลา ป้าพร้อมเข้าไปหาเจ้านายเมื่อได้รับคำอนุญาตจากพยาบาลที่ดูแล ไม่มีใครรู้ว่าน้อมจิตจำใครได้หรือไม่ จากสายตาที่นางมองภาสันต์ก็ทำให้ทุกคนรู้ว่า นางยังคงรักภาสันต์มากเช่นเดิม

คละคลุ้งไปด้วยความร่านร้อน "อื๊อออ! ดูดหัวนมยิ้มแรงอีก! อ๊างงงง!" "นมมึงนี่มันนุ่มชื้นดีจังวะอีตัวดี... กูจะเลียให้จุกนมหลุดไปเลยมั้ยฮะ!" ซันสบถด่าถ้อยคำหยาบโลนกระตุ้นอารมณ์ไม่หยุด

ปั่บๆๆๆๆ ทุกก้าวที่เดินมาถึงเถียงนาไม้ พิสุทธิ์ยิ่งเน้นจังหวะกระทุ้งลึก แรงกระแทกที่อัดใส่รูรักซ้ำๆ ทำให้จองที่ไร้ทางสู้ต้องเกาะไหล่เขาแน่น รูที่ถูกกระแทกจนช้ำแดงบัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักที่ไหลนองทะลักออกมาตามง่ามขาจนเปียกโชก