ย้อนกลับ Mga Nobela at Kwento

ธารินก้าวถอยหลังเข้าสู่แนวประตูกระจกของอาคาร “กลับไปใช้ชีวิตของคุณเถอะครับ ชดใช้ความผิดพลาดด้วยการเรียนรู้ที่จะอยู่กับผลของการกระทำตัวเอง อย่ามาที่นี่อีก เพราะที่นี่... ไม่มีพื้นที่สำหรับคุณอีกต่อไปแล้ว” “ธาริน! อย่าไป! ธาริน!” กวินตะเกียกตะกายลุกขึ้นวิ่งตาม ยื่นมือออกไปหมายจะดันประตู ติ๊ด!

นางย้อนเวลากลับมาเพื่อเปลี่ยนชะตา เขาย้อนเวลากลับมาเพื่อช่วยชีวิตนาง เมื่อคนสองคนที่เคยสูญเสียกัน ได้กลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ศึกชิงบัลลังก์...และความรัก...จึงเริ่มต้นขึ้น

เทรย์พยักหน้ารับ ก่อนจะไล่เวลากลับไปยังช่วงดังกล่าว “เดี๋ยวๆ มึงหยุดก่อน…ย้อนไปอีกนิดหนึ่ง” โฬมเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นภาพบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล

เขายิ้มแล้วดึงแขนเสื้อขึ้น เดินไปล้างส้ม นอกหน้าต่างสายหมอกจางบางอย่างยิ่ง แหวนที่ถูกสลับแกะลายวงนั้นบนโต๊ะ ฉันส่งคืนกลับเกาะฮ่องกงไปตั้งนานแล้ว ไม่มีข้อความฝากไว้

เขาขยับนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว พิมพ์โค้ดสำหรับใช้เทคนิค ‘Reverse Time-stamp Tracking’ เพื่อดูว่าระบบนี้ย้อนกลับไปเปลี่ยนค่าตั้งแต่เมื่อไหร่ “มาดูกันหน่อย...ว่าแกเป็นใครกันแน่ อีนิกมา” แต่ทันทีที่เขากด Enter— ติ๊ด!

สวนกลับทันควัน "แล้วมึงมีธุระอะไร" อนาคินมองเพื่อนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้ววกกลับมาหยุดที่ใบหน้าหล่อเหลาซึ่งบัดนี้เต็มไปด้วยหนวดเคราดูแปลกตา “มึงจะส่งลิลกลับไปอยู่ต่างประเทศเหรอ”

ข้อความล่าสุดมาจากรูบี้ "คิดถึงคุณแล้วสิ กลับมาหาตอนนี้เลยได้ไหม?" เหนือขึ้นไปคือข้อความตอบกลับของเคเลบ "ต้องกลับบ้านก่อน ต้องเช็กให้แน่ใจว่ายัยนั่นจะไม่สงสัย เดี๋ยวผมจะกลับไปทันทีที่เธอหลับ"

"เเม่ไม่อยากมีลูกชายใจร้ายเหมือนลูกหรอก" "ถ้าผมย้อนกลับไปได้ ก็จะไม่ทำ" เเต่วันเวลามันไม่สามารถย้อนกลับไปให้เราได้เเก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาดไปเเล้ว ไม่ใช่เกม ไม่ใช่เพลงที่จะสามารถย้อนกลับไปเล่นใหม่ตอนไหนก็ได้ เเต่สิ่งที่เราจะสามารถทำได้คือ เริ่มต้นใหม่เเละทำมันให้ดีที่สุด

รู้สึกผิดไม่น้อย “องค์หญิงเก้าท่านควรจะกลับไปเสีย เพื่อฝ่าบาทจะได้ไม่ต้องกังวลมากไปกว่านี้ลงทัณฑ์คนอื่นวุ่นวายเรื่องนี้จะว่าไปไม่มใครผิด แค่เรื่องเข้าใจผิด”

อ้นหันหน้ากลับ “กลับมาเอาของ” “หาเจอหรือยัง” “เจอแล้ว” “เจอแล้วทำไมยังไม่กลับไปอีก” “ก็กำลังจะกลับ”