Novel & Cerita ราชา

"ลูกคุณเป็นโรคคาวาซากิครับ" "โรคคาวาซากิ" หญิงสาวเจ้าของใบหน้าสะสวยรูปร่างผอมเพรียวในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ขายาวดูธรรมดาหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความสงสัยกับโรคที่ฟังดูไม่คุ้นหูจากปากหมอวัยกลางคน เธอไม่เคยได้ยินโรคนี้มาก่อนเลย “มันคือโรคอะไรเหรอคะดิฉันไม่เคยได้ ยินมาก่อน”

ลิโป้ก็ไม่ค่อยพอใจแต่ก็ต้องทำตามเพราะไม่อยากมีปัญหา ท้องพระโรงที่นี้ประดับด้วยกระดูกไดโนเสาร์ มีบัลลังค์ตั้งอยู่ ซึ่งก็ทำจากระดูกไดโนเสาร์ด้วย ทหารเป่าแตร มีเสียงร้องประกาศว่า “ราชา มาร์แชล เสด็จ ” เหล่าทหารรีบทำความเคารพ ทันที เมื่อพระราชาเดินออกมา เขาเป็นชายร่างสูงให ญ่ อายุยี่สิบปลาย ๆ ผมสีแดง ตาสีน้ำตาล สวมมงกุฎทำจากเขี้ยวสัตว์ เขานั่งลงบนบัลลังค์โฮเซ่ ชิว็อก อัคคีโค้งให้ แต่ลิโป้ยังทำเฉย

กรงรักราชาโจร ตอนพิเศษ 15 (ภาพจำตลอดกาล) ถึงวันเวลาบุตรคนที่สองของจาห์มาล์ถือกำเนิด นับเป็นความยินดีปรีดาที่ได้มาซึ่งบุตรชาย พระโอรสตัวน้อยที่เค้าโครงใบหน้าค่อนไปทางมารดา ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงดีทุกประการ และองค์หญิงจัสทีน่าก็ช่างแสนจะเห่อน้องชายที่เพิ่งคลอดได้ไม่ ถึงเดือน "ฮะมีสเรามีน้องแล้วนะ น้องของเราน่ารักเหมือนเราเลย" องค์หญิงจัสทีน่าว่าขึ้นอย่างอวดอ้าง ในขณะที่กำลังนั่งเล่นในสวน มีอัยนูนที่นอนนิ่งอยู่ข้างกาย อีกทั้งยังมีพี่เลี้ยงคอยดูแลปรนนิบัติในทุกย่างก้าว "เราตั้งชื่อน้องชายเองด้วยนะ ให้ชื่อว่าจาห์เนีย"

〘ราชาผู้พิชิต〙 《 คำอธิบาย : ฉายาของผู้ที่สามารถล้มบอสมอนสเตอร์ระดับสูงสุดได้ด้วยตัวคนเดียว มีผลทำให้เมื่อสู้กับบอสมอนสเตอร์ จะเพิ่มสเตตัสทั้งหมดขึ้น 2 เท่า 》

องค์สุลต่านหันไปมองบุตรชาย “ประเทศชาติก็เปรียบเสมือนครอบครัวใหญ่ การดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนชาวจาเบลุซนั้น ต้องอาศัยความรับผิดชอบเป็นอย่างยิ่ง... ซึ่งในเวลานี้เรามั่นใจแล้วว่าโฮร์มุซพร้อมที่จะทำหน้าที่แทนเรา ดังนั้นเราจึงถือโอกาสอันดีในคืนนี้ประกาศคื นตำแหน่งรัชทายาทผู้สืบทอดบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายโฮร์มุซ อัล อลาวี และมอบหมายให้ เจ้าชายมาตราห์ อาลี เป็นผู้ช่วยเหลือลูกของเราดูแลประเทศชาติต่อไปในอนาคต...”

ร่างสูงใหญ่ของราชาหมุนตัวกลับเพื่อหันไปเผชิญหน้ากับชีต้าห์ คิ้วเข้มทั้งสองข้างขมวดกันเข้าหาแววตาคมเข้มคู่นั้นแสดงถึงความว่างเปล่าราวกับว่าไม่เคยรู้จักกัน "นายชื่อราชาใช่ไหม" "ใช่ แล้วนายเป็นใคร" "ฉันชื่อชีต้าห์ ฉันมีเรื่องบางเรื่องต้องการคุยกับนาย"ราชาในตอนนี้ไม่สามารถจดจำใคร ได้ สายตาของเขาหวาดระแวงมองชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันด้วยความไม่ไว้ใจ

รับสั่งถามพระมารดา “นางหมดสติหลังจากเปิดประตูพระตำหนักแล้วพบว่า สิ่งที่นางเห็นเบื้องหน้าหาใช่แคว้นฟ่านตามความเข้าใจของนางแต่อย่างใด แลดูจะตกใจมากเลยทีเดียวแล้วก็พูดจาแปลกประหลาด มิรู้แม้กระทั่งว่ากษัตริย์องค์ปัจจุบันที่ปกครองแคว้นน้อยใหญ่ทั้งหมดนี้มีพระนามว่ากระไ ร ดูรึช่างแปลกประหลาดชอบกลนักเชียว” พระนางเล่าเหตุการณ์ให้พระโอรสได้ล่วงรู้อย่างละเอียด

สุภัคที่นั่งฟังอยู่อย่างเงียบ ๆ รู้สึกทึ่งในตัวของชายชรา เจ้าความคิดความอ่าน เจ้าแผนการ เจ้าคารม ท่านมีครบทุกด้านสมกับเป็นนักธุรกิจระดับโลกจริง ๆ “ลูกครีม” เขาเรียกชื่อลูกสาวอย่างอ่อนโยน “จ๋าพ่อ” “พ่อขอแสดงความคิดเห็นสักนิดได้ไหมลูก”

ดวงดาว ฉันกำลังจัดของอยู่ที่โต๊ะทำงานอยู่ส่วนคุณชัชเองก็นั่งพิมพ์หัวข้อการประชุมในวันพรุ่งให้กับคุณทศอยู่ที่โต๊ะทำงานฝั่งตรงข้าม แต่แล้วจู่ๆ ก็มีพนักงานเดินตรงมาที่ห้องทำงานของคุณทศ พอคุณชัชเห็นก็รีบเบรกเธอทันที "ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าชื่ออะไรครับ" คุณชัชร ีบลุกขึ้นออกจากโต๊ะพุ่งตรงมายืนข้างหน้าเธอ "ดิฉันนิรชาค่ะ"

ราชาถามซ้ำ ความกระวนกระวายใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ทั้งที่ตกลงกันไว้แล้วว่าห้ามให้ใครหน้าไหนมาเข้าใกล้แต่เมื่อรู้แบบนี้กลับทำให้ความอดทนของเขาลดฮวบ “ภาคคอมปีนี้ มีคุณเฌอแตมเป็นผู้หญิงคนเดียวครับ” ยิ่งได้ยินแบบนี้ ราชาแทบจะคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาพยายามข่มความไม่พอใจเอา ไว้ แม้จะรู้ดีว่าเธอไม่มีความผิดอะไรแต่นิสัยเสียของเขาคือความหวงที่มากจนเกินจะควบคุม