หย่า​รัก Novels & Stories

พรพระพายหัวเราะร่วน “ฉันชมว่าแกสวยไงยัยปราง” ทั้งคู่กอดคอกันหัวเราะให้กับความบัดซบของชีวิตอีกฝ่าย พรพระพายจำใจต้องแต่งงานเพื่อล้างหนี้ให้ครอบครัว ส่วนปารวตีโดนอดีตคนรักทิ้งให้เคว้งคว้างกลางอากาศทั้งที่แจกการ์ดแต่งงานออกไปแล้ว

คุณย่าจับมือเธอไปกุม “ไม่จริงครับคุณย่า ผมกับขวัญเราจะไม่หย่ากัน” ถึงภามเคยบอกไว้ว่าเขาไม่ใช่คนมีสัจจะ แต่ของขวัญยึดมั่นในทุกคำพูดเสมอมา เรื่องใดก็ตามที่ได้ลั่นวาจาไปแล้ว ย่อมเป็นไปตามที่พูด “เราคุยกันแล้วว่าจะหย่าค่ะคุณย่า พี่ภามขอหย่าหนูวันเดียวกันกับที่หนูบังเอิญไปเจอ พี่ภามกับผู้หญิงที่ชื่อเกลที่ห้างฯ วันนั้นคุณพ่อก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยนะคะ”

ระบบพยักหน้าหงึก ๆ “ถูกต้องเจ้าค่ะ จูบคือเหตุการณ์ แต่การหย่าคือเป้าหมาย” มันชูป้ายคำว่า…มุ่งมั่น….ขึ้นมาอย่างขำๆ

เด็กน้อยผู้รักและยืนเคียงข้างแม่เสมอ “แม่อยากจะหย่ากับพ่อของหนูลูก” “หย่าแปลว่าอะไรฮับ” “ก็พ่อกับแม่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่แม่ไม่ได้กีดกันให้เขาพบลูกนะ เขาก็ยังคงเป็นพ่อของหนู เขาก็ทำหน้าที่พ่อ ส่วนแม่ก็ทำหน้าที่แม่แค่นั้นเองครับ”

แทนไทยังคงพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกว่าเดิม “แล้วตอนนี้วิคเตอร์กับมารียาก็หย่ากันแล้ว ให้มันได้เจอหลิว แล้วปรับความเข้าใจกันเถอะ” คำว่า ‘หย่า’ ทำให้รันเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ “เมื่อกี้ว่าไงนะ!! ใครหย่ากับใคร” “ก็วิคเตอร์กับมารียาไง”

การหย่าสำหรับคนอื่นคือการจบและแยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง แต่สำหรับอนิรุจ การหย่าของเขากับตวงรัก กลับทำให้เขารู้ว่าเขารักเธอมากและขาดเธอไม่ได้ ‘หย่าให้รักหวนคืน’ คำนี้เหมาะสมกับเขาจริง ๆ อนิรุจคิดในใจ ก่อนจะยกมือปาดน้ำตาออกจากหน้า เมื่อกลั้นเอาไว้ไม่ไหว

"นั่นแหละค่ะ คือเหตุผลที่ฉันจะหย่า" เธอมองกดลงมาที่อดีตสามี "เพราะในสมการชีวิตของคุณ... ผลประกอบการร้อยล้านมันมีค่ามากกว่าชีวิตของลูกเรา และมีค่ามากกว่าฉันมาตั้งแต่แรก คุณไม่ได้ผิดหรอกค่ะที่คุณจะรักงานและบริษัทของคุณ... แต่คุณผิด ที่ดึงฉันเข้ามาอยู่ในชีวิต แล้วปล่อยให้ฉ ันตายอย่างโดดเดี่ยว"

2,3วันต่อมาเเม่ของเเทนคุณพยายามโทรหาลัทเธออ้อนวอนให้ลัทไม่หย่ากับเเทนคุณแต่ลัทไม่ยอมลัทเธอเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นเเละยิ่งเธอได้ยินคำว่าไม่รักจากปากของเเทนคุณแล้วเธอก็จะไม่ทนอยู่อีกต่อไป ถึงวันที่ทั้ง2ต้องไปหย่ากัน ทั้งคู่นัดกันเซ็นใบหย่าที่บ้านของเเทนคุณโดยมีรันมาเ ป็นเพื่อนลัทด้วย "หนูลัทให้โอกาสตาแทนอีกครั้งน่ะ"

“ย่าแล้วแต่ลินเลยลูก ถ้ามันไม่มีความสุขก็ถอยออกมา อยู่ในจุดที่ตัวเองมีความสุขไม่ทุกข์เนอะลูก” “ขอบคุณค่ะคุณย่า ลินไม่กลับบ้านสักพักนะคะ เดี๋ยวลินจัดการเรื่องเอกสารการหย่าเรียบร้อยแล้วจะรีบส่งไปนะคะ” “ได้ลูก ย่าตามใจหนู”

ปรียากรดูท่าทางอุ้มลูกที่แสนทะมัดทะแมงของผู้ชายที่เธอรักมาตลอดอย่างตื้นตันใจจนน้ำตาซึม ฉัตรินหันมาเห็นภาพนั้นเข้าก็โอบกอดเธอและลูกไว้ด้วยกัน พร้อมกับกระซิบที่ข้างหู “พี่รักปูนนะ รักที่สุดในชีวิต...” เพราะการหย่าในครั้งนั้นจึงทำให้เขาได้รู้ว่ารักเธอมากแค่ไหน และฉัตร ินสัญญากับตัวเองว่าต่อจากนี้ไปเขาจะดูแลความรักและครอบครัวของตัวเองให้ดีกว่าเดิม และไม่ยอมโง่เสียเธอกับลูกไปอีกตลอดไป หย่า...ให้รู้ว่ารัก จบบริบูรณ์