Novel & Cerita หลังถูกยึดจวน

เจิ้นเสิ่นอ๋องให้หมอหลวง หลี่กงกง และสุยหวังเหล่ยดูแลฮ่องเต้ไปก่อน เพราะตอนนี้พระองค์พ้นขีดอันตรายแล้ว ส่วนตนรีบพาเว่ยซินเหยียนกลับจวนทันที ในส่วนของจวนสกุลเว่ย ตอนนี้ทหารของเจิ้นเสิ่นอ๋องได้ล้อมไว้หมดแล้ว อีกทั้งยังจับคนในจวนไว้ทั้งหมด และทรัพย์สินของคนสกุล เว่ยก็ถูกยึดเข้าคลังหลวงทั้งหมดด้วย แม้แต่เว่ยฮูหยินที่ถูกขังในห้องใต้ดินก็ยังถูกจับตัวออกมา แต่นางมีอาการราวกับคนบ้า จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับจวนสกุลเว่ยกันแน่

ประตูไม้ฉลุลาย มือประคองหลานจิ่วอวิ๋นไว้ข้างตัว ขณะที่หันไปกล่าวกับหลานเยว่ด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย“จวนหลังนี้...เคยเป็นของขุนนางผู้หนึ่ง” เขากล่าวอย่างคลุมเครือ ไม่ได้ระบุชื่อเสียงเรียงนาม ความจริง...ขุนนางผู้นั้นติดหนี้เขามหาศาล จนสุดท้ายไม่อาจใช้คืนได้ และจวนแห่งนี้ก็ถู กยึดมาโดยปริยายบัดนี้ ซูจิ่งหลงเลือกที่จะมอบมันให้นางโดยไม่คิดแม้แต่เหรียญแดงเดียว

เพียงแต่ในวันรุ่งขึ้น จวนของท่านอ๋องถูกกองกำลังทหารวังเข้ายึดทันทีอ๋องจินเจาถูกลงทัณฑ์ด้วยโทษประหารเก้าชั่วโคตรในฐานะกบฏ ความทะเยอทะยานที่พุ่งสูงดั่งภูเขาใหญ่จบลงในเถ้าธุลี หลังการล่มสลายของจวนอ๋องจินเจา ไป๋อวิ๋นเหยาก็กลับคืนสู่บ้านเดิมของตน เสียงสะอื ้นของลูกๆ ดังระงมเมื่อเห็นมารดาที่เคยคิดว่าสูญเสียไปกลับมายืนอยู่ตรงหน้า

“ต่อจากนี้พวกนางจะมาเป็นสาวใช้ในจวนของเราเจ้าค่ะ ส่วนเรื่องอื่นเราค่อยกลับไปสนทนากันที่จวนเจ้าค่ะ” “ได้ ๆ เช่นนั้นเรากลับจวนกันเถิด” กล่าวจบหลวนจิ้นฝานก็วาดมือไปโอบเอวของฮูหยินตนเพื่อรั้งให้เดินไปด้วยกัน เมื่อเห็นร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยยามเขากระชับเอวของนาง มุมปากหยักจ� �งยกยิ้มชั่วครู่ก่อนจะเลือนหายไป

ในที่สุด ทหารและขุนนางจากศาลต้าหลี่ ก็สามารถจับกุมคนของตระกูลหวังเอาไว้ได้ทั้งหมด พวกเขาถูกจับกุมและนำตัวกลับไปยังจวนผู้ว่าเมืองซูโจว ที่ตอนนี้ถูกทหารของแม่ทัพหยางเข้ายึดอำนาจแล้ว

กล่าวจบ ใบหูของเจียงหลินยวนก็แดงขึ้นทันที คืนนั้นเอง เจียงจิ่งเหิงถูกล่ามโซ่และถูกคุมตัวไปขังไว้ในจวนอ๋องรุ่ย หลังจากเรื่องทั้งหมดสงบลง ก็ถึงคราวงานแต่งของข้ากับเจียงหลินยวนแล้ว

ว่านซื่อหน้าชายิ่งกว่าเดิม ด้านนอกชาวบ้านล้วนหัวเราะเยาะ “อะไรกัน เป็นถึงคนจวนโหวแต่กลับไม่รู้หนังสือ” “มิน่าเล่า ได้ยินมาว่าหลังแต่งเข้าฮูหยินน้อยจวนโหวเข้าไปดูแลจวน จึงได้รู้ว่าทรัพย์สินบางส่วนถูกคนในจวนยักยอก”

ชีวิตคู่อันดีงาม ถือเป็นการตอบแทนหนี้ชีวิตที่ได้ติดค้างจื่อหรานในชาติก่อน “เรื่องที่เกิดขึ้นกับจวนนายอำเภอข้าทราบแล้ว สิ่งที่ข้าอยากรู้คือ ยังมีคนเฝ้ารักษาจวนหลังตรวจค้นและยึดทรัพย์สินหรือไม่”

ว่านซื่อหน้าชายิ่งกว่าเดิม ด้านนอกชาวบ้านล้วนหัวเราะเยาะ “อะไรกัน เป็นถึงคนจวนโหวแต่กลับไม่รู้หนังสือ” “มิน่าเล่า ได้ยินมาว่าหลังแต่งเข้าฮูหยินน้อยจวนโหวเข้าไปดูแลจวน จึงได้รู้ว่าทรัพย์สินบางส่วนถูกคนในจวนยักยอก”

“เจ้าดูสิ! ข้าอุตส่าห์วางแผนไว้เสียมากกลับมิได้ครอบครองกุญแจห้องสมบัติ เจ้ามือปราบผู้นั้นดันมายึดไปเสียก่อน” สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างกายนางทำสายตาเจ้าเล่ห์ “ฮูหยินเจ้าคะ มือปราบพวกนั้นก็เฝ้าอยู่แต่ภายนอกนี่ ยามนี้ในจวนก็ไม่มีผู้ใดคอยเฝ้าห้องสมบัติแล้ว ข้าเห็นตั้นอี้กับเซียง กวนหนีออกไปทางประตูหลัง พวกเราก็หาวิธีงัดแงะยักย้ายเอาของออกมาได้นี่เจ้าคะ”