องค์หญิงน้อยตระกูลเซี่ย นิยาย & เรื่องราว

นางไม่ยอมหรอกนะ นางคือลูกหลานตระกูลเซี่ยผู้ยิ่งใหญ่ ท่านปู่ของนางเป็นถึงขุนนางขั้นหนึ่ง เป็นถึงเสนาบดีสำนักตรวจการที่ใครต่อใครเกรงใจแม้กระทั่งฮ่องเต้ เวลานางออกงานสังคมคุณหนูบ้านอื่นต่างเข้ามาประจบเอาใจนาง แต่สตรีผู้นี้เป็นใครถึงกล้าเมินเฉยต่อนาง “เจ้า!” ด้วยควา มเอาแต่ใจจึงทำให้เสวี่ยเหมยอยากตบอีกฝ่ายให้จมคาหน้าหนังสือนั่นแหละ แต่สาวใช้ของนางห้ามไว้ก่อน นางมองคนห้ามอย่างขัดใจทว่าพอเห็นแววตามีเลศนัยราวกับมีแผนการบางอย่างจึงทำให้นางยอมเลิกรา

นที่โปรดปรานจากฮ่องเต้มาจนถึงปัจจุบันได้อย่างไร ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลเสิ่นเป็นคนเช่นไร นางเป็นถึงสตรีที่ได้รับบรรดาศักดิ์ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ เป็นพระมารดาบังเกิดเกล้าของฮองเฮา เป็นผู้สูงศักดิ์ที่ทุกคนในเมืองหลวงต่างก็อยากประจบสอพลอ คนเช่นนางน่ะห รือจะมาใส่ความหลานสาวในจวนสกุลเซี่ยผู้หนึ่ง?

ราคะตระกูลเซี่ย บทที่ 1 ในสมัยราชวงศ์ชิง เมืองหลวงอันรุ่งเรืองยังคงปกคลุมด้วยหมอกแห่งความลับ ตระกูลเซี่ยคือหนึ่งในขุนนางเก่าแก่ที่ยึดครองอำนาจมานานสามร้อยปี บรรพบุรุษของพวกเขาเคยเป็นแม่ทัพชายแดนผู้กล้าหาญ ต่อสู้กับกบฏและศัตรูจากแดนเหนือจนได้สมบัติและตำแหน่งอ ันสูงส่งมาสู่ทายาทรุ่นต่อรุ่น

องค์ชายใหญ่หนานเฟยหลงอภิเษกสมรสกับสตรีตะกูลเซี่ยซึ่งเป็นตระกูลแม่ทัพที่สำคัญตระกูลหนึ่งของแคว้นหนาน องค์ชายหนานป๋อเหวินเนื่องจากเทียวไปเทียวมาแคว้นโจวบ่อยๆ เพราะไทช่างหวงหนานเจียชิ่งผู้เป็นปู่ชื่นชอบแคว้นโจวไม่น้อย ก็ได้ตกหลุมรักองค์หญิงน้อยซึ่งเป็นห ลานสาวของไทช่างหวงโจวจิ้งห่าว จนเข้าพิธีสมรสต่อจากพี่ชายคนโต

ไม่นับรวมที่ว่าแม้มารดาของนางเป็นน้องสาวของฮ่องเต้ แต่ก็เป็นองค์หญิงที่ไม่ได้มีอำนาจอิทธิพล ต่างกับเขาที่เป็นหลานชายสายตรงของตระกูลเซียว ด้วยบิดาของเขาเป็นอนุชาที่เกิดจากบิดาและมารดาเดียวกัน เลือดในกายของอ๋องน้อยเฉิงซี จึงนับว่าเป็นสายเลือดของเชื้อพระวงศ์แห่งต้าเหล ียงอย่างแท้จริง “อ๋องน้อยเฉิงซี...เซียวเหยี่ยนหยาง” เฉินหมิงเหยาพึมพำกับตัวเองเสียงเบา พยายามนึกถึงเรื่องราวของอ๋องน้อยผู้อายุสั้น

หญิงชราบอกด้วยความไม่ถือสา สาเหตุหนึ่งเพราะตระกูลเฉียนมีอำนาจมากที่สุดรองจากตระกูลเซี่ยที่กุมอำนาจในวังหลังเพราะฮองเฮาองค์ปัจจุบันเป็นคนจากสกุลเซี่ย ผู้คนในเมืองหลวงต่างทราบดีว่าทั้งสองตระกูลนี้ไม่ถูกกัน หากมีคนในตระกูลคนใดคนหนึ่งล้มลงย่อมต้องถูกฝ่ายตรงข้ามเหยีย บซ้ำ “ขอบคุณฮูหยินหลินที่เข้าใจ” “เชิญด้านในก่อนเถิด ข้าจะให้สาวใช้นำทางให้” หญิงสาวเดินตามสาวใช้เข้าไปยังโถงจัดงานก็เห็นเหล่า ฮูหยินและแม่นางจากสกุลต่าง ๆ นั่งอยู่ก่อนแล้ว

บทที่ 1 รับตัวเข้าจวน องค์หญิงหย่งอาน พระธิดาของเอี้ยนอ๋อง ประวัติความเป็นมาขององค์หญิงผู้นี้ไม่แน่ชัด แทบไม่มีใครล่วงรู้ตัวตนขององค์หญิงผู้นี้เลยด้วยซ้ำ หากพิจารณาจากรูปร่างหน้าตาอาจจะฟันธงไม่ได้ แต่ถ้าดูจากกิริยาท่าทาง นางมีสง่าราศีแฝงอยู่ก็จริง แต่ก็ย ังห่างไกลจากคำว่าเชื้อพระวงศ์หญิงมากโข

เหตุการณ์ในอดีต ณ จวนตระกูลเซี่ยเป็นตระกูลที่สืบทอดการเป็นขุนนางมาถึงสามรุ่น ซึ่งปัจจุบันมีเซี่ยจิ้งหยวนเป็นผู้นำตระกูลและยังเป็นถึงรองเสนาบดีกรมโยธา เขามีฮูหยินเอกจากตระกูลหลิวที่เคยมีอำนาจในราชสำนักสนับสนุน โดยฮูหยินเอกมีบุตรชายให้เขาหนึ่งคนแม้ว่าจะพยายาม มีบุตรเพิ่ม แต่เพราะเป็นคนมีบุตรค่อนข้างยากผ่านมาหลายปีก็ไม่มีท่าทีตั้งครรภ์อีกเลย เซี่ยจิ้งหยวนจึงรับอนุภรรยาจากตระกูลขุนนางอีกสามคนเข้ามาเพื่อมีบุตรไว้ใช้ประโยชน์

เซี่ยหลันชิงไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร ตามที่นางเข้าใจก็คือ การล่มสลายของตระกูลเซี่ย และความบาดหมางของสองตระกูล ล้วนมีมือขององค์หญิงเหยียนซีที่คอยยุยงอยู่เบื้องหลัง ผลลัพธ์จึงออกมาในทำนองนั้น แต่บัดนี้นางกลายเป็นองค์หญิงเหยียนซีแล้ ว วางตัวดี หมั่นทำในสิ่งที่ถูกที่ควร นางมิเคยยุ่งเกี่ยวพัวพันอันใดกับทั้งสองตระกูล แต่ไฉนเรื่องราวนี้ถึงยังเกิดขึ้นอยู่อีก

ในห้องหนังสือบนชั้นสอง หญิงชราผมขาวที่แลดูมีอายุราว ๆ เจ็ดสิบกว่าปีกำลังนั่งเก้าอี้โยกพลางถือหนังสือพิมพ์แล้วค่อย ๆ อ่าน คนผู้นี้คือนายหญิงผู้เฒ่าแห่งตระกูลเซี่ย คุณย่าของเซี่ยอิ่ง เมื่อประตูเปิดออก เซี่ยเทาก็เดินเข้ามาพร้อมกับเซี่ยอิ่ง "แม่ครับ! มีเรื่องดีเกิดขึ้นด ้วยล่ะ!"