ฮองเฮา Novels & Stories

่แค่นั้น กะเพราหมูกรอบเผ็ดนรกแตกหมดลงในชั่วพริบตา อรรถกรณ์นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ในเวลานี้ทั้งน้ำหูน้ำตาพากันไหลเลอะเปรอะใบหน้าไปหมดไม่เหลือเค้าของคุณอัฐผู้สง่างามเลยแม้แต่น้อยอย่าว่าแต่หน้าเลยที่เปียกตอนนี้ตัวเขาก็เหงื่อโชกไปหมดฝ่ามือหนายกขึ้นพัดที่ใบหน้าริมฝีปากก็เป่า ลมออกมาไม่หยุด

“ท่านจะพูดเรื่องเดิมซ้ำๆ ด้วยเหตุใด ฟังมิเข้าใจหรือ ว่าวังหลังของข้ามีเพียงฮองเฮาเพียงผู้เดียวก็พอแล้ว” “แต่ฝ่าบาท ฮองเฮาเป็นคนแคว้นต้งหนาน ไหนเลยจะเข้าใจราษฎรแคว้นเฉวียนได้ดีเท่าคนแคว้นเฉวียนด้วยกันเล่าพ่ะย่ะค่ะ” คำพูดของใต้เท้าซ่งทำเอาหย่งเฟิงมีสีหน้ามื ดครึ้มลงทันที

ฉู่จินหยางยืนอยู่ตรงกลางห้องโถงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลามืดมน เบื้องหน้าของเขาคือฮ่องเต้แคว้นต้าเซี่ยผู้ทรงฉลองพระองค์สีเหลืองนามฉู่เซิ่ง และฮองเฮาผู้สูงศักดิ์นามหลี่เหริน พระมารดาขององค์รัชทายาท “ถวายบังคมฝ่าบาท ถวายบังคมฮองเฮาเพคะ” มู่หว่านอินย่อกายลงทำคว ามเคารพอย่างนอบน้อมและสง่างาม

“ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันอยากทูลขอพระเมตตา ฝ่าบาทเสด็จตำหนักของฉวนเฟยติดกันมากเกินไป เช่นนี้เหล่าสนมอื่นจะมีโอกาสปรนนิบัติหรือเพคะ ช่างไม่ยุติธรรมสักนิด” เซี่ยหนิงเจียวถือโอกาสพูดขึ้น ในเมื่อวังหลัง เว่ยฮองเฮาคือผู้มีอำนาจสูงสุด นางย่อมยืมมือสตรีหงส์ห้ามปรามฉวน เซียง เพื่อมิให้อีกฝ่ายคิดปีนป่ายขึ้นที่สูงและช่วงชิงความโปรดปรานจากฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางไปจากตน

ฉินฮูหยินถามเสียงสั่น ภายในใจรู้สึก​หวาดระแวง​ในท่าทีเกรงขาม​ของอีกฝ่ายไม่น้อย " ท่านผู้นี้คืออวี๋อ๋อง พระโอรสองค์ที่สองของฮ่องเต้​กับฮองเฮา " องครักษ์​เงาของเฉินอวี้เอ่ยขึ้น

ไท่จื่อเฟย จากสกุลเฉิน นามเฉินจินฮวาถูกแต่งตั้งให้เป็นเฉิน ฮองเฮา หรือ ชิงอีจินฮองเฮา ซึ่งแปลว่าจักรพรรดินีผู้เต็มเปี่ยมไปด้วย แสงแห่งความดีและความสุข จบบริบูรณ์

ยามค่ำคืนโจวจื่อหยานอนลืมตาโตอยู่บนเตียง ดูเหมือนต้าหมิงแห่งนี้จะไม่ใช่การย้อนมาในอดีตสมัยราชวงศ์หมิงอย่างที่ตนเคยเข้าใจ ที่นี่เป็นแผ่นดินต้าหมิงที่มีฮ่องเต้แซ่จู เหตุการณ์คล้ายคลึงประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงแต่ชื่อบุคคลไม่ใช่ อัตราการเรียกหน่วยเงินที่ต้องใช้คำว่าเฉียน แต่ท ี่นี่ใช้เรียกหน่วยเงินเป็นอีแปะแทน วันนี้โจวจื่อหยาเพิ่งได้มีโอกาสอ่านความคิดของเซี่ยคงเซวียน ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันมีพระนามว่าจูหงหยวน ฮองเฮาองค์ปัจจุบันมีพระนามว่า หม่าเกาฉี ซึ่งเป็นพระมารดาของเอียนอ๋อง

"แล้วหม่อมฉันก็อยากรู้ชื่อของฮ่องเต้กับแม่ทัพของแคว้นหลงด้วยเพคะ" "แคว้นซีฮัน ฮ่องเต้มีนามว่าหลีหมิ่น แม่ทัพนามว่าจางเหว่ย แคว้นหลง ฮ่องเต้มีนามว่าเฟยหรง แม่ทัพมีนามว่าเจียวจิ้น"

จ้าวฮองเฮาเอ่ยออกมาได้แค่นั้นด้วยแค้นเคืองจนไอออกมาไม่หยุด “อย่าเพิ่งรีบตายเสียก่อนล่ะ จ้าวเฟยเฟิ่ง ฟังข้าให้จบก่อน ไม่ต้องห่วงบัลลังก์ทองของเจ้าล่ะ ท่านนี้คืออ๋องหย่ง ท่านอ๋องต่างแซ่ผู้ครองเมืองหย่งกัง แม้จะไม่ได้ใช้แซ่จ้าว แต่ตามศักดิ์ฐานะก็ยังคงเป็นถึง ท่านอ๋อง ดังนั้นจึงมีศักดิ์และสิทธิ์สถาปนาตนเองขึ้นเป็นฮ่องเต้คนใหม่ได้อย่างแน่นอน หลังจากพวกเราแต่งงานกัน ข้าก็จะนั่งในตำแหน่งฮองเฮาเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งวังหลังแทนเจ้าเองฮ่า ฮ่า ฮ่า” จ้าวเฟยเฟิ่งหันไปมองชายแปลกหน้าซึ่งอยู่ด้านข้างอย่างเพิ่งเข้าใจ

สตรีที่สวมชุดแดงลายวิหคโบยบินคือจางฮองเฮาผู้ครองใจฝ่าบาทพระนางเป็นธิดาของท่านราชครูจาง จางฮองเฮามีชื่อเเซ่ว่าจางหมิง เป็นสาวงามอันดับหนึ่งทำให้ฝ่าบาทหลงรักนางอย่างมาก พระสนมหลินกุ้ยเฟย หรือหลินเฟยเป็นบุตรสาวขุนนางกรมโยธา สหายรักของจางฮองเฮา ท่านตาของช ินอ๋องคือขุนนางกรมโยธา