เคาท์ดาวน์ นิยาย & เรื่องราว

ใครๆ ในแวดวงไฮโซฮ่องกงต่างก็รู้ดีว่า คุณชายตระกูลไป๋ผู้แสนเย็นชา ยอมสละได้แม้กระทั่งวงศ์ตระกูลและชีวิตของตัวเอง เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ต่อมาเขาก็ได้แต่งงานกับหญิงในดวงใจสมปรารถนา เรื่องราวความรักอันงดงามของพวกเขาถูกเล่าขานไปทั่วทั้งวงการ และผู้หญิงคนนั้นก็คือฉันเอง ฉันเคยคิดว่าเราจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป จนกระทั่งวันหนึ่ง จู่ๆ ก็มีคลิปวิดีโอหนึ่งส่งเข้ามาในมือถือ เป็นภาพชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนัวเนียกันอย่างเร่าร้อน เสียงหายใจหอบถี่ของไป๋เหิงที่พยายามข่มกลั้นดังลอดผ่านลำโพงออกมา “ที่รัก คุณหอมจัง” ฝ่ายหญิงมีท่าทีขัดขืนพองาม พลางส่งเสียงครางออดอ้อนไม่ขาดปาก ฉันกดดับหน้าจอทันที หน้าจอดำสนิทสะท้อนใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาของฉัน ฉันกับไป๋เหิงคบกันตั้งแต่สมัยเรียนจนเข้าสู่ประตูวิวาห์ สิบห้าปีที่ผ่านมาเรารักกันหวานชื่นเหมือนวันแรก จนกลายเป็นคู่สามีภรรยาต้นแบบที่ใครๆ ต่างก็ยกย่อง แต่มีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ว่า หัวใจของไป๋เหิงได้เปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว เขาไปตกหลุมรักผู้ช่วยที่ฉันคัดมาให้เขากับมือ ในเมื่อความรักของฉันไม่อาจทนให้มีรอยด่างพร้อยได้แม้แต่นิดเดียว ดังนั้น ในวันเกิดของเขา ของขวัญที่ฉันมอบให้เขาก็คือการจากลาและไม่ขอพบเจอกันอีกตลอดกาล

“คุณเจียง เราโทรมาจากหน่วยงานทำการุณยฆาตที่สวิตเซอร์แลนด์ ไม่ทราบว่าคุณได้ยื่นเรื่องทำการุณยฆาตในวันที่ 25 ธันวาคมใช่ไหม?” ขนตาของเจียงอี่ฮว่าสั่นเล็กน้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ใช่” “โอเค คำร้องขอการุณยฆาตของคุณผ่านการอนุมัติแล้ว ทางเราให้เวลาครึ่งเดือน รบกวนเคลียร์ทุกอย่างให้เรียบร้อยด้วย” เพิ่งวางสาย ประตูห้องนอนก็เปิดออก เหลียงซิวหย่วนเดินเข้ามาพร้อมไอเย็นบนตัว เมื่อเห็นเธอ เขายิ้มแล้วชูกล่องของขวัญที่ห่ออย่างสวยงาม “ฮว่าฮว่า สุขสันต์วันเกิด” เจียงอี่ฮว่าหัวเราะ “วันเกิดฉันเมื่อวาน” เหลียงซิวหย่วนชะงักไป สีหน้าเหลอหลาและกระอักกระอ่วน “ขอโทษนะ ช่วงนี้ฉันงานยุ่งมากเลย”

ครอบครัวรอสซีมีกฎอยู่ข้อหนึ่ง หากคุณต้องการจะก้าวขึ้นเป็นนายหญิงมาเฟียคนต่อไป คุณต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ นั่นคือการหาเงินให้ได้สามร้อยล้านดอลลาร์ ซึ่งต้องเป็นเงินสะอาด ภายในเวลาแค่ปีเดียว โดยต้องทำด้วยตัวเองทั้งหมด ห้ามพึ่งพาความช่วยเหลือจากครอบครัวเด็ดขาด ฉันใช้เวลาถึงสิบปีพยายามทำให้สำเร็จเพื่อวินเซนต์ ฉันปลุกปั้นบริษัทถึงสิบแห่งขึ้นมาจากศูนย์ด้วยสองมือของตัวเอง แต่ทุกครั้ง พอฉันกำลังจะก้าวข้ามเส้นชัย ก็มักจะมีเรื่องผิดพลาดเกิดขึ้นเสมอ ทุกสิ่งทุกอย่าง... พังทลายลงมาต่อหน้าต่อตา จนกระทั่งปีนี้ ในที่สุดฉันก็ทำสำเร็จ ฉันวิ่งไปที่ห้องทำงานของเขา ในมือถือรายงานการตรวจสอบบัญชีเอาไว้แน่น หัวใจเต้นโครมครามอยู่ในอก ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็คือผู้ชนะ แต่เปล่าเลย... ฉันกลับได้รู้ความจริงว่าชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมดของฉันมันคือเรื่องหลอกลวง เขายกอาณาจักรทั้งหมดที่ฉันสร้างมากับมือให้กับเอวา—ลูกนอกสมรสของพ่อฉัน ทั้งหมดก็แค่เพราะข้ออ้างที่ว่าหล่อนเคยช่วยชีวิตเขาไว้ครั้งหนึ่ง และเขาต้องการดันให้หล่อนขึ้นเป็นนายหญิงตัวจริง ฉันพอแล้ว ฉันถอดใจจากเขา และทิ้งความฝันของครอบครัวที่หวังจะผงาดขึ้นมายิ่งใหญ่ไปพร้อมกับเขา จากนั้นฉันก็ยกหูโทรศัพท์ขึ้น และต่อสายตรงถึงแก๊งมาฟีย ที่ชิคาโก "ข้อเสนอแต่งงานของคุณน่ะ" ฉันกรอกเสียงลงไป "ฉันตกลง"

การเปิดห้องกับเพื่อนสมัยเด็กเป็นครั้งที่ 999 เขายังคงเร่าร้อนเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน เช้าวันถัดมา จู้ซีเหยามีรอยจูบพราวทั่วเรือนร่าง เพียงขยับนิดเดียวก็ปวดระบมไปทั้งเอวทั้งหลัง บรรยากาศคลุมเครือในห้องยังคงอบอวล มือเรียวยาวของลู่โจวหนานโอบกอดเธอไว้ รับรู้ถึงความนุ่มอุ่นในอ้อมแขน ก่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “พรุ่งนี้แต่งตัวให้เป็นทางการหน่อย ไปบ้านฉันด้วยกัน” ได้ยินดังนั้น จู้ซีเหยาก็เงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ น้ำเสียงแฝงความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

สามีมาเฟียของฉัน อเลสซิโอ กำลังมีความสัมพันธ์ลับกับโซเฟีย น้องสาวต่างแม่ของเขา ในรถ ห้องทำงาน ห้องน้ำ แม้แต่บนโต๊ะอาหาร พวกเขาทิ้งร่องรอยความสัมพันธ์สกปรกไว้แทบทุกที่ “โซเฟีย ไม่ต้องกังวล พอฉันสร้างความมั่นคงของตำแหน่งในตระกูลได้เมื่อไหร่ ฉันจะมอบทุกอย่างให้เธอ” “แบลร์… เธอก็เป็นแค่เครื่องมือที่ฉันใช้รักษาอำนาจของตำแหน่งฉันเท่านั้น” ตลอดแปดปีของการแต่งงาน เขาเคยกระซิบถ้อยคำหวานที่สุดในโลกให้ฉันฟัง แต่ตอนนี้ ความภักดีของเขาไร้ค่าโดยสิ้นเชิง ฉันไม่ได้ร้องไห้ และไม่ได้โวยวาย ฉันเลือกทำข้อตกลงในตลาดมืดแทน อีกสองสัปดาห์ แบลร์ เกรโก จะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

"บิวแค่ต้องการพี่ภัค" หัวใจของภคภัทรกระตุกโลด ดวงตาเบิกกว้างก่อนจะค่อยๆ หรี่แคบลง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากของหญิงสาว "ต้องการในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งต้องการผู้ชายคนหนึ่ง" คนที่เพิ่งจะบอกว่าต้องการเขากล่าวย้ำ เสียงลมหายใจสั่นพร่าทอดยาวดังเข้ามาในโสตประสาทของบุญญาพร แต่เพียงแค่นั้นขนกายของหญิงสาวก็ลุกเกรียว ราวกับถูกลูบไล้ด้วยฝ่ามือหยาบใหญ่คู่นั้น

ในชาติที่แล้ว... เซรีน่า เวก้า พี่สาวของฉันหนีตามผู้ชายไปโมนาโกในคืนก่อนวันแต่งงาน และครอบครัวก็จับฉันยัดใส่ชุดเจ้าสาวของเธอตั้งแต่ยังไม่รุ่งสาก เดเมียน ลุคเคเซ่ เจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มแห่งนิวยอร์ก ยืนรอเธออยู่ตรงแท่นพิธีในโบสถ์ ทว่าในวินาทีที่เขาเปิดผ้าคลุมหน้าแล้วพบว่าเป็นฉันไม่ใช่เธอ... ความอบอุ่นในดวงตาของเขาก็มลายหายไปกลายเป็นความเย็นชาทันที ตลอดห้าปี... ฉันกลายเป็นภรรยาที่ถูกซ่อนไว้ในเงามืด โลกใต้ดินต่างรู้ดีว่าเขาแต่งงานแล้ว แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร ส่วนพ่อแม่ก็ตราหน้าว่าฉันเป็นคนแย่งตำแหน่งของเซรีน่า ทั้งยังไร้ความสามารถจนไม่สามารถมัดใจเขาได้ และแล้ว... เซรีน่าก็เดินทางกลับมา คริสต์มาสปีนั้น เดเมียนพาเธอและพ่อแม่ของฉันไปพักผ่อนที่คฤหาสน์บนภูเขา แต่เมื่อพายุหิมะถล่มอย่างรุนแรง ลูกน้องของเขากลับรีบพาทุกคนขึ้นเฮลิคอปเตอร์อพยพออกไป... โดยที่ไม่มีใครจำฉันได้เลยสักคน ฉันต้องหนาวตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้านที่ถูกฝังด้วยหิมะหลังนั้น... พร้อมกับลูกในท้องวัยสามเดือนที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเดเมียน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เป็นช่วงเวลาที่เซรีน่าเพิ่งจะเดินทางกลับมานิวยอร์กพอดี ทว่าในชาตินี้... ฉันจะไม่ยอมอ้อนวอนขอความรักจากใครอีกแล้ว และในวันที่ฉันเดินจากไปอย่างแท้จริง... พวกเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมานึกเสียใจทีหลัง

ทุกครั้งที่คนในเซี่ยงไฮ้พูดถึงสาวงามแห่งยุคคนนั้น ทุกคนมักจะหัวเราะขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า “ไม่ใช่แค่สวยนะ แต่ยังใจกว้างเป็นแม่น้ำเลยล่ะ! ขนาดลูกของชู้สามียังเลี้ยงตั้งสองคนแล้ว!” ดังนั้นเมื่อฉันเอ่ยปากขอหย่า จึงไม่มีใครเห็นเป็นเรื่องจริงจังเลยสักคน ลู่เจียจื๋อไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขาโยนเช็คใบหนึ่งให้ฉันส่งๆ “หยุดงี่เง่าได้แล้ว ไปซื้อกระเป๋าเอาเองสักสองใบไป” ลูกชายคนโตเอาแต่เล่นเกม “อย่ามาเซ้าซี้พ่อดิ ถ้าจะไปก็รีบไป จะมาเล่นตัวทำซากอะไรวะ” ส่วนลูกชายคนรองก็โทรหาแม่แท้ๆ ทันที “ยัยแม่มดนั่นเหมือนจะไปแล้วนะ แม่เตรียมตัวให้พร้อมเลย!” กระทั่งพวกคนใช้ยังพากันส่ายหน้า แล้วบอกให้ฉันเลิกใช้วิธีแกล้งทำเป็นถอยเพื่อเรียกร้องความสนใจเสียที แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความกังขาของทุกคน ฉันกลับไม่ได้รู้สึกเสียใจและไม่ได้โกรธแค้นเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่กดโทรออกไปยังหมายเลขที่ฉันจำได้ขึ้นใจด้วยความสงบนิ่ง “คุณนายลู่คะ สัญญาข้อตกลงสิบปีครบกำหนดแล้ว บุญคุณที่คุณเคยช่วยชีวิตน้องสาวฉันไว้ ฉันตอบแทนให้หมดสิ้นแล้วค่ะ”

หลังจากสารภาพรักกับเพื่อนสมัยเด็กไป 101 ครั้ง เขากลับแต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นรักแรกของเขา ในตอนที่หัวใจแตกสลายจนเย็นชา ฉันจึงตัดสินใจแต่งงานกับน้องชายของเขาที่ตามจีบฉันมาตลอด หลังแต่งงาน น้องชายของเขาตามใจฉันจนถึงที่สุด แสดงออกความรักอย่างเปิดเผยและเร่าร้อน จนใครต่อใครต่างคิดว่าฉันโชคดีเหลือเกินที่ได้แต่งงานกับผู้ชายแสนดีที่รักฉันขนาดนี้ แต่เมื่อฉันและรักแรกของเขาตกลงไปในน้ำพร้อมกัน ฉันเห็นกับตาว่าทั้งที่เขาว่ายน้ำไม่เป็นและกระโดดลงไปอย่างไม่ลังเล พยายามว่ายเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น แล้วพร้อมผายปอดเธอใต้น้ำ ฉันดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง อ้อนวอนขอให้เขาหันมามองฉันสักนิด แต่เขากลับมุ่งแต่จะพาผู้หญิงคนนั้นขึ้นฝั่ง ปล่อยให้ฉันถูกน้ำทะเลกลืนกิน ตอนฉันหมดสติอยู่ในห้องผู้ป่วย ฉันได้ยินว่าเขากับพี่ชายทะเลาะและลงไม้ลงมือกัน เพื่อแย่งกันไปดูแลรักแรก เขาตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด “ที่ฉันยอมเสียสละตัวเองแต่งงานกับเจียงเหยียน ก็เพื่อไม่ให้เธอไปขัดขวางความสุขของแกกับฉินว่านไม่ใช่เหรอ แกแค่ปล่อยให้ฉันไปหาฉินว่านสักครั้งได้ไหม!” ที่แท้ ก็ไม่เคยมีใครรักฉันเลย ฉันจึงตัดสินใจจองบริการแกล้งตายเตรียมตัวที่จะหลีกหนีไปจากชีวิตนี้เสียที แต่เมื่อได้รับรู้ข่าวการตายของฉัน คนที่เคยสุขุมมาตลอดกลับผลักรักแรกที่ปลอบเขาออก แล้วโน้มตัวลงกระอักเลือดออกมา ก่อนที่ผมจะกลายเป็นสีขาวโพลนในชั่วข้ามคืน

“เหยียนจี๋สือ เมื่อไหร่เจ้าจะรับข้าเป็นภรรยา?” ซูจือจือร่างเปลือยกาย ถูกบุรุษที่สูงกว่าหนึ่งศีรษะกดทับบนตั่งนอน เสียงขยับเคลื่อนไหวเป็นจังหวะดังอย่างต่อเนื่อง กรามของบุรุษเกร็งตึง เหงื่อร้อนผ่าวหยดลงบนแผ่นหลังของนาง “ขอแค่เจ้าตกลง ฉางเล่อ……” ฉางเล่อ ซูจือจือที่เดิมทีเคลิบเคลิ้มอยู่ เลือดทั้งร่างกายพลันเย็นเฉียบลงไปทันที นางหัวเราะเยาะตัวเอง ซูฉางเล่ออีกแล้ว หลังเสร็จกิจนางเดินไปยังเรือนหลัก ริมฝีปากแดงยกยิ้มขึ้นดุจดั่งปีศาจในยามรัตติกาล “บอกท่านพ่อข้า ว่าข้าตกลงแต่งงานกับพระเก้าพันปีแทนซูฉางเล่อลูกนอกคอกนั่น……”