เพื่อนรักหย่าร้างพร้มกัน 소설 & 이야기

อรอนงค์ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงความอุ่นใจ “ฉันไม่ติดหรอกนะพร ถ้าลูกของเราจะรักกัน” พรพรรณหันมามองเพื่อนรักด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะยิ้มพลางตอบกลับ “ฉันก็ไม่ติดเหมือนกัน ถ้าพวกเขาจะรู้สึกดีต่อกันจริง ๆ ฉันว่าเราคงไม่ต้องบังคับอะไรอีกแล้วล่ะ“ อรอนง ค์ยิ้มแฉ่ง ลูบมือเพื่อนรักอย่างแนบแน่น ศาลาริมสระว่ายน้ำบ้านแสงชัย

เวลาผ่านไปสักพัก แยมจัดโต๊ะอาหารเล็กๆ รินน้ำให้ แล้วจู่ๆ ก็ยื่นกระป๋องเบียร์ให้หนึ่งกระป๋อง “เอ้า ดื่มซะ” ลลิลทำหน้าตกใจ “ฉันไม่เคยดื่มนี่” “วันนี้ถือว่าเป็นวันปลดปล่อย! แกหย่ากับคนที่ไม่รัก แกออกมาได้! แกควรฉลองเว้ย!” แยมพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทั้งๆ ที่สงสารเพื่อนใจ แทบขาด

สิ้นคำนั้นพราวพรรณก็ปล่อยให้หยาดน้ำตารินไหล เพื่อนรักที่เธอรักยิ่งกว่าใคร เพื่อนที่เธอเคยไว้ใจ กับอีแค่ผัวไม่รักดีคนเดียว ถ้าเกิดรักกันปานจะกลืนทำไมเธอจะยกให้ไม่ได้

ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอเลย ไม่อยากแกล้งทำเฉยเมย ตอนเธอยิ้มน่ารักจังเลยเธอรู้ไหม เมื่อไหร่จะรู้สักที เป็นเพื่อนกับฉันนั้นมันไม่ดี อยากเป็นแฟนที่ดีจะได้ไหม ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอเลย... อยากเป็นแฟนที่ดีจะได้ไหม

สองเพื่อนรักประสานเสียงลากยาวอีกครั้ง ก่อนจะแท็กมือกันอย่างรู้ใจ "ยังไม่ได้เป็นแฟน แต่การกระทำนี่ข้ามหน้าข้ามตาผัวเมียบางคู่ไปแล้วมั้ง" พริมโรสเบ้ปาก

ทอรุ้งหันไปมองหน้าเพื่อน ดวงหน้านั้นเศร้าสลดลงอีกครั้ง “คิดไปไกลแล้วเพื่อนฉัน…คิดหรือว่าพี่ไรอันจะยอมให้รุ้งแยกออกมาอยู่ลำพัง” พิมพ์พรกล่าวอย่างรู้ลึกถึงความสัมพันธ์ของไรอันและทอรุ้ง

“ผมไม่ได้รักคุณ ผมรักข้าวปั้นคนเดียวเท่านั้น ผมคิดกับคุณแค่เพื่อนมาตลอด คุณออกไปจากบ้านผมเถอะ แล้วไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีกนะ” ชายหนุ่มได้ยื่นคำขาด เมื่อก่อนเขาเห็นแก่ความเป็นเพื่อนมาตลอด แต่วันนี้แพรชมพูได้ทำลายมันลง แล้วยังจะทำร้ายคนที่เขารักอีก แล้วจะให้ไม่โกรธได้อย่าง ไร

ป็น แถมพี่ภูมิยังออกตัวดูแลปกป้องฉันอีกแกคิดว่านังนันมันจะมีความสุขไหมล่ะ!! หึ.. มันจะได้เจ็บปวดทุกวันๆๆ จากการโดนคนที่ตัวเองรักทำร้าย สุดท้ายฉันก็จะเชียร์ให้พี่ภูมิขอหย่ากับมัน แกคิดดูสิยัยปรางแค่คิดก้สนุกล่ะ" “เพื่อนฉันนี่มันสุดยอดจริงๆ” มะปรางยกนิ้วโป้งให้เพื่อนส าวของตัวเองเพื่อเป็นการเยินยอ

สองสาวนั่งทอดกายลงใต้ร่มเงาของต้นมะพร้าวต้นหนึ่ง เสียงคลื่นลมทะเลกำลังซัดสาดชายหาดสีขาว "รดา เธอไม่คิดจะมีแฟนบ้างเลยหรอ" เสียงหวานของแคทเธอรีนเอ่ยขึ้น "ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลยเคท" กนกรดาหันไปมองหน้าเพื่อนรัก

นาราได้แต่ยืนหน้าแดง ว่าแล้วเคนก็จูงแขนเมียเดินผ่านเพื่อนไป ภูผาถอนหายใจออกมาแรงๆ อย่างหมั่นไส้ ไม่รู้ว่าคิดถูกไหมคราวนี้ที่มากับมัน คนที่ไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแบบพวกเขากัน ไม่แปลกหรอกที่มันจะจี๊ดๆ ในทรวงอก ไอ้เพื่อนรักก็สละโสดไปแล้วหนึ่งทั้งที่เคยสัญญากัน หากไม่สี่ สิบจะไม่มีเมีย จะอยู่เที่ยวเป็นเพื่อนกันไปอย่างนี้ก่อน