เสี่ยวอี้ Novels & Stories

“ข้าแซ่เฟยชื่อชิว นามรองไท่หยาง” “ข้าไป๋เสวี่ยหรือจะเรียกเป่าเปาก็ได้ หญิงสาวนางนี้คือมารดาของข้านางแซ่หลินนามเหมยกุ้ย พี่ชายข้าไป๋ตงนามรองอี้ตง คนนี้น้องเล็กไป๋เทียนหรือจะเรียกเขาว่าซานซานก็ได้ ส่วนคนนี้เสี่ยวทู่” จบคำของไป๋เสวี่ยคนบ้านไป๋ก็พากันส่งยิ้มให้เด็กห นุ่ม

เมื่อเห็นนางเดินเข้ามา หญิงสาวผู้นั้นก็วางขนมในมือลงทันที ลุกขึ้นต้อนรับอย่างกระตือรือร้นและเป็นกันเอง “ท่านคือพี่เสี้ยวเสี้ยวใช่ไหมเจ้าคะ? ข้าเป็นลูกคนที่สามของสกุลเสิ่น ชื่อซือเฉี่ยว หากพี่เสี้ยวเสี้ยวไม่รังเกียจ เรียกข้าว่าเฉี่ยวเอ๋อร์ก็ได้เจ้าค่ะ” “คุณหนูเฉี่ยวเอ๋อร์” หล ิวชิงซวี่ย่อเข่าคารวะ “พี่เสี้ยวเสี้ยว รีบลุกขึ้นเถอะเจ้าค่ะ ท่านทำแบบนี้ราวกับข้ามาวางอำนาจข่มท่าน ถ้าท่านพ่อรู้เข้า มีหวังข้าโดนดุอีกแน่” เสิ่นซือเฉี่ยวประคองนางให้ลุกขึ้น แล้วจูงมือนางไปนั่งที่ตำแหน่งประธาน จากนั้นสั่งให้สาวใช้เปลี่ยนน้ำชาและขนมชุดใหม่มาให้

“อันดับหนึ่ง! เว่ยอวี๋เฉิน! อ๊ะไม่ใช่! อ่านผิด!อันดับหนึ่ง! เซี่ยจื่ออี้ แห่งหมู่บ้านสือโถว!” บรรยากาศรอบตัวเหมือนเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงฮือฮาตามมาอย่างรุนแรง “เซี่ย...จื่ออี้หรือ คนที่เคยขาเป๋นั่นน่ะหรือ ได้อันดับหนึ่งเชียว!”

เสี่ยวหนิงตอบอย่างลังเล “พวกเจ้าแซ่หยางอย่างนั้นเหรอ” “ใช่ค่ะ ฉันมีชื่อจริงว่าหยางเฉียนหนิง ส่วนเสี่ยวมู่หยางเฉียนคุน น้องเล็กหยางเจี่ยวเยว่”

เขายังคงเงียบ "ชักว่าวอยู่ไม่ใช่เหรอ.. หันมามองแอนสิ จะแอบชักอยู่คนเดียวทำไมคะ" "อืมมม.. ซี้ดดด.. แอนยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยนะ.. เมื่อกี้โดนเยดยังไม่ทันอิ่มเลยอ่า ตอนนี้ก็เลยนอนขยี้หอยตัวเองอยู่เหมือนกัน.. หันมาดูสิ เหลือแค่เราสองคนแล้วนะ"

งผู้บัญชาการทหาร จ้าวซิ่วเหมยลุกพรวด ไม่สนใจว่านักข่าวจะพูดถึงจ้าวหมิงอวี้ว่ายังไง จ้าวหมิงอวี้คือนางเอกนิยายเรื่องนี้ ส่วนหยางอี้เฟิง ไม่สิ โจวอี้เฟิง คือพระเอกนิยายเรื่องนี้อย่างนั้นเหรอ ? ทำไมหล่อนถึงจำชื่อนี้ไม่ได้ ผู้แต่งเขียนบอกไว้แท้ ๆ ว่าพระเอกมีชื่อแซ่ว่า� �จวอี้เฟิง พวกเขาสองคนรักกันคราที่เรียนมหาลัยด้วยกัน

เฟิ่งซ่างซูพยักหน้าเบา ๆ สีหน้าสงบนิ่ง แต่ภายในแววตาคุกรุ่น "เขาคือ เซี่ยอวี้เหวิน น้องชายต่างมารดาของเซี่ยอวิ๋น ทว่าเป็นบุตรสายตรงของตระกูลเซี่ยแท้ผู้สาบสูญไปพร้อมกับการกวาดล้างตระกูลฝ่ายภรรยาเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน"

หญิงสาวขมวดคิ้วมองเขานิ่ง อวี่เสวียนยิ้มบางขณะสบตากับหญิงสาว “เจ้าก็คือเซี่ยเฟิ่งเหยา คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ย บิดาของเจ้าคือใต้เท้าเซี่ย อัครมหาเสนาบดีแห่งราชสำนักแคว้นซีฉู่”

บทที่ 8 จางอวี้ “จางอวี้” “พี่หลินเอ๋อร์” ไป๋หลินเอ๋อร์ยิ้มอ่อนหวานเมื่อจางอวี้วิ่งตรงมาทางนางทันทีพลางสวมกอด

เดินไปใกล้เจ้านาย กระซิบถามเสียงเบา ได้ที่หมายถึงเรื่องอย่างว่านั่นแหละ แพรวิภาจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือคนที่อคินสนใจตอนอยู่ในงานเปิดตัวรถ ข้อมูลที่หาให้ไม่เสียเปล่านี่นา “แพร นั่นคือ…เธอชื่ออะไรนะ?” “ทิพย์วารี” “นั่นแหละ ยัยนั่นจะมาช่วยงานเรา ฝากสอนงานด้วย”