แม่ทัพ Novels & Stories

หลังนางเพียงคืบเดียวเท่านั้น คือร่างสูงสง่าของท่านแม่ทัพซ่งเหวินจิ่น ผู้ที่นั่งอย่างองอาจเคลื่อนสะโพกทรงพลังควบม้าไปด้วย ควบเทียนอวิ๋นตัวน้อยไปด้วย ฝ่ามือหนึ่งของเขาจับบังเหียนไว้อย่างมั่นคง อีกข้างกลับวางไว้ข้างเอวของนางแน่นไม่ให้นางตก “บีบแน่นจนของข้าเกือบขาดเชียว หึ” “ อ๊า~”

แต่นางกลับเรียกเขาว่า -ตาเฒ่าหน้ารก - เป็นเช่นนี้แล้วเขาต้องสั่งสอนให้นางให้หนัก ! ทหารทุกนายต่างได้ยินถ้อยคำเผ็ดร้อนของสตรีผู้นั้น แล้วลงความเห็นในใจว่า นางคงเสียสติไปแล้วจริง ๆ ที่กล้าลบหลู่ท่านแม่ทัพ ! ผู้ที่ฆ่าฟันศัตรูมานับแสน เหี้ยมโหดดุจเทพสงคราม ! “ข้าคือ แม่ทัพหยางจง ผู้มีอำนาจสูงสุด ณ ค่ายทหารแห่งนี้”

แม่ทัพฮวนจึงรับนางมาอยู่ในกองทัพ ใหทำงาน นางกลายเป็นแม่ครัวที่ทหารกล้าชื่นชอบฝีมือในการทำอาหารของนางมากนัก และยามนี้นางคือน้องสาวบุญธรรมของหลานฮวน แม่ทัพหญิงหนึ่งเดียวและเป็นลูกศิษย์สายตรงของชินอ๋องที่น้องคนจะรับรู้ นอกจากหนิงอ๋อง จูไห่เฉายิ้มยินดี อีกเพียงสองวันนางจะได้เจอกับบุตรสาวแล้ว เมื่อถึงเวลาค่ำจึงพูดคุยกับฮูหยินใหญ่อย่างอารมณ์ดี หวงเหวินเทียนส่งนางเข้านอนก่อนจะมาหามารดาของตน หวงฮูหยินจับมือเขาขึ้นมาก่อนจะเอ่ย

ท่านแม่ทัพยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แววตาแข็งกร้าวดุดันอำมหิต ส่งไปให้ยังสองพี่น้องน่าตายนี้เหลือเกิน หากหาหลักฐานได้มัดตัวคนพวกนี้ได้เมื่อไหร่ ย่อมจะไม่เอ่ยพ่นวาจาไม่น่าฟังนี้เลยสักคำ สีหน้าของแม่ทัพหนุ่มดูเรียบเฉยทว่าเหมือนคนเย็นชาไร้หัวใจเสียมากกว่า เขาสะบัดแขนเสื้อเด ินจากไป ไม่มีคำพูดใด ๆ ออกจากปากของแม่ทัพหยางสักครึ่งคำ

เห็นอีกฝ่ายพร่ำอธิบายนางก็ดูตลกดีเหมือนกัน . . . "ม...แม่ทัพแห่งกองทัพพิทักษ์แผ่นดิน?!" หมิงเสวี่ยตื่นตะลึง สตรีนางนั้นช่างสูงศักดิ์และเก่งกล้าเพียงนี้เชียวหรือ?

พูดจบแม่ทัพใหญ่ก็สะบัดหน้าเดินนำไปยังม้าศึก ลี่เทียนเป่าหัวเราะลั่นตามหลัง “แม่ทัพจีของข้า ช่างเป็นคนกล้ารักกล้าแค้นเสียจริง” ครั้นไปถึงหน้าแถวทหารที่กำลังตั้งกองรออยู่ รองแม่ทัพลู่ก็เข้ามา

ยังไม่เคยมีแฟน แต่ดันข้ามภพมามีสามีเลยจะข้ามขั้นไปไหนเนี่ย โอ๊ยยยย ทหารสาวอย่างเธอจะรอดพ้นสายตาท่านแม่ทัพหน้าตายนั้นได้กี่วันกัน ส่วนเขาเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ของภาคเหนือผู้ไม่เคยพ้ายแพ้ใคร ลงสนามรบ ครั้งใดเมื่อครั้นฝ่ายศัตรูได้ยินชื่อ ตงเฟยหลง นั้นต่างอกสั่นขวัญห ายกันไปหมด จนได้รับสมญานามว่าเป็นแม่ทัพไร้พ่าย

แม่ทัพทุกคนต่างขานรับคำสั่งอย่างแข็งขัน ก่อนจะแยกย้ายกันออกไป หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว เสวี่ยเยวียนสือก็เดินมาประคองภรรยาตัวน้อยไปนั่งที่เตียงหลังม่านอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหาชามาให้นางดื่มเพื่อผ่อนคลาย ซึ่งหากใครได้มาเห็นภาพนี้คงจะไม่เชื่อแน่ ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือแม่ ทัพใหญ่ผู้มีอำนาจทางทหารสูงสุดของแคว้นหลินรองจากองค์ฮ่องเต้ แม่ทัพที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม จนได้ฉายาว่าเป็น...แม่ทัพทมิฬ

แคว้นฉู่ แคว้นใหญ่ที่กำลังเติบโตและเริ่มขยายอำนาจมากขึ้นกว่ากาลก่อนจนผิดหูผิดตาไปจากเดิม จากแคว้นเล็กๆ ซึ่งอยู่ห่างไกลบัดนี้กลับเป็นหนึ่งในแคว้นที่มีศักยภาพทางด้านกองทหารด้วยเพราะมีกองทัพที่แข็งแกร่ง ซึ่งไป๋อวี้คือแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นฉู่ สหายร่วม รบของแม่ทัพไร้พ่ายซึ่งเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งซีโจว

ในนี้อู๋หลิงเป็นแม่ทัพใหญ่ ส่วนหวางห่าว, เว่ยชิงซาน, หวู่หยวน และเจิ้งฝาเป่ยเป็นรองแม่ทัพ แม่ทัพ ขุนพล และนายกองทั้งหมดอยู่ที่นั่น พวกเขาต่างก็เป็นกังวล บนกำแพงเมือง ขวัญกำลังใจอันสูงส่งของเมื่อวานได้จางหายไป ทหารต่างก็ดูหดหู่เศร้าสร้อย