روايات وقصص ضمن ข้ามกาลประสานรัก

พลาดรักใต้เงาแค้น โดย แสงเทียน พนากร 💔 อคิรา ❌ไม่มีนอกใจ นอกกาย❌ โปรย... “ผลลัพธ์ของการอวดดี แน่ใจว่าเธอจะรับไหว?”

นางอ้ายผลัดกันเข้ามาเริ่มต้นผสมพันธุ์อันแสนวิเศษกับพรานป่าอีกครั้งและอีกครั้ง ไม่มีใครหยุด และไม่มีใครลืมมันได้เลย ทั้งสามร่างนอนกอดก่ายสอดประสานกันท่ามกลางกองผ้าที่หลุดลุ่ย หยาดน้ำกามข้นคลักล้นทะลักออกจากร่องสวาทของสองนารีไหลชโลมขาเตียงไม้จันทน์ บ่งบอกถึงบทเรียนรักท ี่ยาวนานและรุนแรงจนลืมสิ้นเกียรติยศและฐานันดรไปจนหมดสิ้น

รับสั่งพร้อมทรงประกบพระโอษฐ์ลงบนริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงงามตรงหน้าพระพักตร์ทันที ก่อนจะดำดิ่งลงไปใต้น้ำพร้อมกัน สองร่างมอบลมหายใจซึ่งกันและกันอยู่เช่นนั้นนิ่งนาน ทั้งสองก้าวผ่านข้ามกาลเวลา ข้ามศตวรรษมานานนับหลายพันปีจนกว่าจะได้พบกันในที่สุด แรงรัก แรงสัมผัส และแร งโหยหาที่ฉินอ๋องรูปงามทรงเฝ้าคร่ำครวญคิดถึงนางในดวงใจตลอดเวลา ทำให้พระองค์แสดงความรักและความหวงแหนอีกทั้งเป็นห่วงและหวงนางจนถ่ายทอดออกมาอยู่ในขณะนี้

รักจัง รักมากกกก ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายหน้านิ่งอย่างมันจะสามารถแทรกซึมเข้ามาภายในใจฉันได้เก่งขนาดนี้ จนฉันหนีความรู้สึกตัวเองไม่ได้ ในท้ายที่สุด เรื่องระหว่างเราก็ไม่ได้เป็นแค่เพื่อนกันอีกต่อไปแล้ว... THE END แต่มีตอนพิเศษต่อน้า ><

ตระกองกายก่ายกอดแนบสนิท ก้มจุมพิตนวลปรางแม่โฉมฉาย สอดกระหวัดสัมผัสรักประโลมไซ้ กำซาบซ่านรัญจวนใจในอาวรณ์ จบตอน... คำสาปพิศวาส

พีชพูดขึ้น ก่อนจะตบผิวน้ำใส่เขา แยมมองทั้งคู่เล่นกันถึงเนื้อถึงตัว และเธอยังเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน แต่ทำไมไม่เห็นพีชพูดถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาเลย จากเพื่อนเปลี่ยนแฟนกันแล้วเหรอ ศรัณย์กลับมาช่วงดึกและเขามักจะเห็นสาวน้อยกลับมาดึกมากๆเสมอ แววตาเรียบเฉยม องห้องโถงในบ้านที่เงียบสงบ พลางถอดเสื้อสูทสีดำออก

การจะข้ามภพ ต้องใช้เวลา สถานที่ ต้องเป็นเวลาที่ตรงกัน สถานทีที่เดียวกัน และทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับ ชะตาลิขิต ฟ้าลิขิตและกรรมลิขิต…. พุทธศักราช 2466 หมู่บ้าน ภูดาว บ้านของนายพรานเข้ม 08:30น. พรานเข้ม…… พรึบ

หมิงเยว่ยิ้ม “ใจข้ามีเขา ใจเขามีนาง ใจท่านมีข้า ก็ถูกต้องแล้วเราทุกคนล้วนวนเวียนในวังวนของความรักใคร่ไม่อาจหลุดออกมาได้”

โต๊ะปรุงยาถูกเว่ยเฟิงหรงกวาดทุกอย่างออกไปจนหมด ร่างบางเอนกายเพื่อรับจูบที่หนักหน่วง สนามรักของทั้งคู่เกิดขึ้นได้ทุกที่และทุกเมื่อจริง ๆ แม้ว่าจะต้องไปจัดเตรียมชุดสำหรับการแข่งขันชู่จวี (ฟุตบอลโบราณ) ในวันพรุ่งนี้แต่เว่ยเฟิงหรงก็ยังไม่หยุดที่จะปล่อยโอกาสที่ซูเ ม่ยมอบให้หลุดลอยไปเลยแม้แต่ครั้งเดียว “อ๊าา…..เฟิงหรง….จูบ…จูบข้าที”

ชาติที่แล้วเพราะนางสารภาพรักกับเขาช้าไปก้าวหนึ่ง เขาจึงไปรักกับผู้หญิงคนอื่น ตอนนี้นางได้ย้อนเวลากลับมาเจอเขาอีกครั้ง นางจะไม่มีวันปล่อยเขาไปให้ใครอีกเป็นอันขาด "คุณหนูเจ้าคะซื่อจื่อเดินหนีท่านไปแล้ว"