คนปลาด Novels & Stories

รมิดาตอบกลับพร้อมหัวเราะ ช่วงสายของวันนั้น บ้านพักริมทะเลคึกคักเป็นพิเศษ เสียงน้ำมันเดือด เสียงเตาปิ้งดังฉ่า กลิ่นอาหารทะเลผสมกับกลิ่นเครื่องเทศหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ ชายสามคนช่วยกันย่างปลา พลิกกุ้ง พูดคุยหยอกล้อกันไม่หยุด “ไอ้เชษฐ์ ระวังไหม้!”

ถามอีกครั้งแต่ทิวลิปก็ยังมองบริกรสุดหล่อตาแป๋ว “คุณทิวลิปจะทานอะไรครับ ข้าวผัดปลาอินทรีดีมั้ย” “อ๊าย... รู้ได้ไงคะ ว่าทิวลิปเขาชอบข้าวผัดปลาอินทรี น่ารักอ่ะ...” เขาไม่ตอบแต่ยิ้มรับพร้อมกับจดออร์เดอร์ลงไปเพิ่ม เสียงโต้ตอบทุ้มๆ กับเสียงหัวเราะสดใสของเขา ยิ่งทำให้ทิวลิปไม่

คาไนน์ถามต่อด้วยความสงสัยใคร่รู้ ทำให้เลโอหันกลับมาเอ่ยปากอย่างตั้งอกตั้งใจอีกหน “ก็หลังจากที่ข้าเขียนข้อความทิ้งไว้ให้เจ้า ข้าก็ว่ายน้ำตามเจ้าปลาประหลาดนั่นไป ข้าเห็นพวกมนุษย์อยู่ในท้องปลาด้วยล่ะ แต่เหมือนกับว่าพวกเขานั้นสามารถสั่งการมันได้ มันจะทำตามคำสั่งทุกอย่างเลย ข้าอยากรู้ว่ามันคือปลาอะไร หน้าตาไม่คุ้นเคยนัก จึงขยับเข้าไปใกล้ๆ แล้วพยายามพูดคุยกับเจ้าปลานั้น แต่เจ้าปลานั้นไม่ยอมตอบข้า แถมพวกมนุษย์ยังทำหน้าตาตกใจ หลังจากนั้นมันก็ไล่ตามข้าไม่หยุด!” คาไนน์เบิกตากว้าง กะพริบตาปริบๆ ตั้งอกตั้งใจฟัง

มือเล็กจับช้อนซ้อมให้ถนัดมือ ก่อนจะลงมือตักเนื้อปลาในถาดใบใหญ่ท่ามกลางสายตาของคนในบ้านที่มองอยู่ ฟาลิดาแสร้งทำสีหน้ามีความสุขหลังจากที่ตักเนื้อปลาเข้าปากไปแล้ว "ปลากะพงตัวนี้คงเป็นปลาหายากจากทะเลน้ำลึกนะเฮียว่าม้ะ? เนื้อมันถึงได้อร่อยขนาดนี้" ใบหน้าเล็กหันมองคุยกับ พี่ชายตนเอง ขณะที่ยังเคี้ยวเนื้อปลาอยู่ในปาก

“โอเคฮับ” “แล้วปลาเก๋าเป็นผู้ชาย ก็ต้องไม่ไปแอบมองเวลาผู้หญิงโป๊ด้วย เข้าใจไหมครับ” “เขาก็จะอายใช่ไหมฮับ”

​อ้วก ​ณรินทร์พ่นของทุกสิ่งทีกินเข้าไปออกมาอีกรอบ โดยมีภาคพลที่ยอมทำหน้าที่คนดูแลทำหน้าขยะแขยงไปด้วยแต่ก็ดูแลเพื่อนไปด้วย ​ไอ้ณะมันอาการหนัก ​ก็สมควรอาการหนักแหละว้า... ​แฟนดันเปิดตัวแบบแกรนด์โอเพนนิ่ง ​โดนเกย์หลอกว่าเป็นชายแท้นี่ ​น่าจะเจ็บหนักเอาการ

น้ำอบที่ยืนกอดอกอยู่ริมฝั่งเอ่ยพูดด้วยความเหนื่อยใจหลังจากที่เห็นว่านิลตราและสีฝุ่นที่ผลัดกันพุ่งด้ามไม้ปลายแหลมไปยังปลาที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำเป็นเวลานานนั้น อย่าว่าแต่แทงโดนตัวปลาเลยเพราะเพียงแค่เฉียดเกล็ดของมันยังไม่มีใครสามารถทำได้ “ก็ไม่ได้จะอยู่ไปทั้งชีวิตสักหน

หลันจินเยว่มองปลาหลากหลายสีแหวกว่ายในน้ำใสจึงแย้มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ "เจ้าปลาน้อย ว่ายมาหาข้าบ้างสิ" คนบ้าอะไรเรียกปลาให้ว่ายวนมาหาตนเอง หากปลาฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง มันคงไม่ยอมตกเป็นอาหารพวกเราง่ายดายเช่นนี้หรอก

กองพลเอ่ยกระเส่าในท้ายประโยค “สะใภ้แม่งห่าอะไร แค่ของเล่นเท่านั้นคนนี้ มึงก็เถอะ ไม่ใช่พี่สะใภ้เหรอคนนี้” “เสือก!” หึหึ

เพื่อนเริ่มแซวเมื่อชนกันต์มุดออกมาจากเต็นท์ "พูดมาก ไหนบอกว่าจะไปหาปลาที่ลำธารแต่เช้าไง" "ไอ้สามตัวนั้นมันไปแล้ว กูไปหาไม้มาก่อไฟรออยู่นี่ไง" คนที่กำลังคุยกับชนกันต์ก็คือมนตรีเพื่อนในก๊วนอีกคน "มาเดี๋ยวกูช่วย"