ทะลุมิติข้ามกาลเวลา Novels & Stories

เธอตะโกนเรียกคนรัก เซบาสเตียนที่เห็นคนรักกำลังโดนแช่แย็กก็จะเข้าไปช่วยแต่กลับไปสามารถฝ่าด่านเจ้าหุ่นนี้ไปได้ เขาใช้พลังอะไรเจ้าหุ่นนั้นก็ดูดเข้าไปในหลุมดำจนหมด

สิ่งประหลาดใจอีกอย่างหนึ่งนั่นคือ นอกจากคนในยุคนี้จะมีพลังปราณที่เหนือธรรมชาติแล้ว พวกเขายังมีมิติแห่งเวลาติดตัวอีกด้วย เดิมทีนางก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก หากแต่เมื่อเห็นเหลยหยวนเหยาสามารถทำให้ขวดกระเบื้องขาวที่มีน้ำค้างจากใบเป้าโฉ่วหายไปต่อหน้าต่อตานางและสามารถเรียกอุ ปกรณ์ต่างๆ ออกมาและเก็บกลับได้อย่างน่าอัศจรรย์ นางก็ให้นิยามของมิติเวลานี้ว่าคือกระเป๋าล่องหนนั่นเอง

"บางครั้ง…การเดินทางข้ามเวลาไม่ได้พาเธอกลับไปอดีต แต่พาเธอเข้าไปในชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง" ทันทีที่หยกขาวแตะปลายนิ้ว เมิ่งซินคือแบบ “โอเค… wifi เชื่อมต่อแล้วจ้า เข้าโหมด VR time travel เลยมั้ยล่ะ”

รจินหลิงบัดนี้เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง ขอบเขตของมิติที่ถูกบังคับเปิดออกบิดเบี้ยวไปมาประหนึ่งภาพสะท้อนของดวงจันทร์บนผิวน้ำที่ถูกก้อนหินก้อนใหญ่ปาใส่ เสียงสังเคราะห์อันน่าสะพรึงกลัวจากกองทัพจักรกลที่กำลังข้ามผ่านมิติเวลาดังโหยหวน ขาดช่วง และบิดเบี้ยวจนกลายเป็นเสียงกรี ดร้องที่บาดลึกถึงโสตประสาท

ฟางเซี่ยนเซี่ยนทำท่าจะร้องไห้โฮ ที่เป็นเช่นนี้ไม่ใช่ว่าหญิงสาวหวาดกลัวเขา เพียงแต่คิดว่าตอนนี้ตนกำลังกลายมาเป็นผู้หญิงหลงยุค เดิมทีเคยอ่านเจอแต่ในนิยาย ใครจะรู้ว่ามันเกิดขึ้นกับตัวเองแล้วจริง ๆ “ฮื่อ…นี่เราทะลุมิติมาเหรอเนี่ย แต่ว่าจะต้องมาเป็นเมียโจรเนี่ยนะ ปก ติเขาทะลุมาก็เป็นนางเอกหรือไม่ก็นางร้ายกลายเป็นนางเอกไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงเป็นเมียโจรไปได้ ฮื่อ…”

ใจเธอเต้นรัวด้วยความกลัว เมื่อโยงไปถึงความฝันแปลกประหลาดในช่วงหลายวันนี้ “เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้ เจ้าไม่ใช่คนที่นี่ เจ้าเป็นคนอีกที่หนึ่งที่ไกลโพ้นจากเวลานี้มาก เจ้าคือคนของอดีตที่จะถูกกล่าวถึงในอนาคต เมื่อวันเวลาเดินหน้ามาถึงปัจจุบัน”

ซูเฟยคิดในใจ จะว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเรื่องของการทะลุมิติมาสักเท่าไร บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่านี่อาจจะเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่ว่าความฝันครั้งนี้เหมือนจริงมาก แม้แต่ตอนที่สัมผัสตัวเองยังรู้สึกได้ว่าเป็นการสัมผัสจริง แต่เพื่อความแน่ใจซูเฟยจึงได้ลองเอานิ้ว ดีดหน้าผากตัวเองครั้งหนึ่ง “โอ๊ย” เธอร้องอุทานออกมาเสียงเบา

เขาพยายามเพ่งมองเพื่ออ่านมัน “ทะลุมิติมาที่นี่ การเดินทางต้องเดินเท้า การสื่อสารต้องตะโกน เข้าส้วมต้องใช้มือ...” หลังจากพึมพำออกมาไม่กี่ประโยค คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่น เงยหน้าขึ้นมองนางแล้วถามด้วยความไม่เข้าใจว่า “ทะลุมิติหมายถึงสิ่งใด? แล้วเหตุใดการสื่อสารต้องตะโกนด้วย?”

นางยกมือขึ้นปิดปาก “แล้วของที่เจ้าออกมา นำออกมาได้อย่างไร” “เจ้าไม่มีมิติเช่นข้ารึ” ซูหนี่คิดว่าคนที่ทะลุมิติหรือย้อนเวลากลับมาได้ ตามนิยายที่นางเคยได้ยินมามักจะมีมิติติดตัวมาได้

ที่เรียกว่าประตูมิตินั้น ความจริงมิใช่ประตู มันอาจมี ทว่าประตูบานนี้ไร้ลักษณ์ และไม่เปิด มันก็เหมือนกับอากาศ มีแต่ตอนที่เปิดจึงจะเห็นแสงเส้นหนึ่ง และแสงนี้จะหายไปในพริบตา ปกติความเร็วของมนุษย์จะเข้าไปไม่ได้ สกุลหลงมีความสามารถในการข้ามมิติเวลา ดังนั้นนางจึงสร้าง บ้านไว้ตรงหน้าประตูของมิติ จากนั้นก็ร่ายมนตร์ให้บ้านของทั้งสองยุคเชื่อมต่อกัน บ้านจะมีประตูอยู่สองบาน บานหนึ่งเป็นประตูของยุคปัจจุบัน ส่วนอีกบานหนึ่งคือประตูของแคว้นต้าโจว