ทั้งครอบครัวเสียใจายหลัง Novels & Stories

ชายชราผู้ขาขาดจากสนามรบส่ายหน้าเบา ๆ แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “บ้านข้ามีบุตรชายเหลืออีกเพียงคนเดียว หากเกิดศึกอีกครั้ง... ก็เท่ากับสิ้นทั้งตระกูล” แม้ผ่านไปนานเป็นเดือนแล้ว...แต่ความโศกเศร้าก็ยังเกาะกินใจผู้คน

เหยียนหยาจื่อชะเง้อคอมองแผ่นหลังอันโดดเดี่ยวที่ค่อย ๆ กลืนหายออกไปนอกปากถ้ำ เด็กน้อยกอดตัวเองแน่นขึ้น ความรู้สึกสูญเสีย และหวาดกลัวเอ่อท้นขึ้นมาในใจ หัวหน้าหมู่บ้านเห็นภาพนั้นก็ทอดถอนใจยาวด้วยความรันทด พวกเขาทุกคนในหมู่บ้านล้วนติดค้างหนี้ชีวิตอันใหญ่หลวงต่อ ครอบครัวสกุลเหยียนเสียแล้ว

ยได้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งสองนั้นรู้สึกผิดและเสียใจเป็นอย่างมากกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เสียงร้องแห่งความเศร้าโศกดังไปทั่วทั้งหมู่บ้านไท่หลุนแห่งนี้ บรรยากาศเศร้าหมองได้กัดกินใจผู้ที่สูญเสียบุคคลสำคัญในเหตุการณ์ครั้งนี้ ไม่ว่าผู้ใดล้วนเสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้นทั

หลายความรู้สึกที่ประเดประดังเข้ามาหลังจากที่ประตูปิดลง เรื่องครอบครัวก็ยังเสียใจไม่หาย ซ้ำยังมานึกเสียดายความสาวที่เสียไปเมื่อคืน ยอมรับว่าความรู้สึกพังๆ มันทำให้เธอพลาดพลั้งคิดโง่ๆ และทำตัวโง่ๆ สุดท้ายจะโทษใครก็คงไม่ได้เพราะเธอผิดเองพยายามปรับสีหน้าให้เป

นตัวได้ในที่สุด แม้ในเวลานี้จะเต็มไปด้วยความสูญเสีย แต่ภาพของครอบครัวตระกูลหยางและชาวบ้านหลีฮวาที่ถือได้ว่าได้รับความเสียหายน้อยที่สุด พวกเขาต่างก็รวมตัวกันเพื่อช่วยเหลือเด็กๆ และคนที่สูญเสีย จากหมู่บ้านข้างเคียงอย่างเต็มที่ พวกเขานั้นต่างก็ดีใจที่ตอนนั้นพวกเขาเชื่อฟัง

พูดแล้วก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ไหนบอกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ครอบครัวอะไรทำไมถึงได้ทิ้งฉันกับลูกไปแต่งงานกับคนอื่น หรือคำว่าครอบครัวของเรามันมีความหมายต่างกันงั้นเหรอ

สมาชิกที่เหลือรอดต้องหนีกระจัดกระจาย และครอบครัวของเฟิงเจี้ยนหมิน คือหนึ่งในเศษเสี้ยวที่เหลือรอดจากโศกนาฏกรรมครั้งนั้น. นี่คือเบื้องหลัง คือเงาอดีตอันรุ่งโรจน์และเจ็บปวด ของครอบครัวตระกูลเฟิงที่ทุกคนต่างจำได้ไม่เคยลืมเลือน "แม่ครับ..."

แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันจะร้องไห้ไปทำไมอีก ในเมื่อเขาก็มีอะไรกับคนอื่นไปแล้ว ฉันเสียใจไปแล้ว ฉันไม่ควรจะเจ็บปวดอยู่ฝ่ายเดียว. เขาสิที่ต้องเจ็บปวด! เขาสิที่ต้องเสียใจที่เสียคำว่า 'ครอบครัว' ไป ตั้งแต่นี้ต่อไป...ฉันจะไม่ร้องไห้ให้นายอีกแล้ว!! #เช้า

ลาคอสกำหมัดด้วยความโกรธเคือง เมื่อเห็นอาการตรอมใจของคนเป็นแม่เมื่อครู่ "ฆ่าพี่ชายกับครอบครัวหนูไปน้องสาวคุณก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอกนะคะ พวกเรารู้ว่าพวกคุณกำลังทำเสียใจ พวกเราเองก็เสียใจเหมือนกัน" "เสียใจเหรอวะ"

“ฉันไม่รู้ว่าต้องพูดกับเธอยังไง” เพราะสองคนนั้นตายไปแล้ว “ไม่ต้องพูด แต่จำไว้ นายอัคแค่เสียใจที่ถูกหักหลัง แต่ฉันต้องเสียพ่อ ครอบครัวเพียงคนเดียวที่ฉันมีไปตลอดกาล...”