Novel & Cerita หย่าร้าง

2,3วันต่อมาเเม่ของเเทนคุณพยายามโทรหาลัทเธออ้อนวอนให้ลัทไม่หย่ากับเเทนคุณแต่ลัทไม่ยอมลัทเธอเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นเเละยิ่งเธอได้ยินคำว่าไม่รักจากปากของเเทนคุณแล้วเธอก็จะไม่ทนอยู่อีกต่อไป ถึงวันที่ทั้ง2ต้องไปหย่ากัน ทั้งคู่นัดกันเซ็นใบหย่าที่บ้านของเเทนคุณโดยมีรันมาเ ป็นเพื่อนลัทด้วย "หนูลัทให้โอกาสตาแทนอีกครั้งน่ะ"

ตัด “…คงต้องหย่า” หย่าเพื่อรักษาสภาพจิตใจที่บอบช้ำของคนในครอบครัว...รวมถึงตัวเขาเองด้วย

การหย่าต้องมาเป็นอันดับแรก ต้องเด็ดขาด เป็นทางการ และไม่สามารถย้อนคืนได้ มื้อค่ำนี้จะมีจุดประสงค์สองอย่าง หนึ่งคือการหย่าร้าง จากนั้นเมื่อมหาสมุทรขวางกั้นเราแล้ว ฉันค่อยตัดสินใจว่าจะบอกเขาเรื่องลูกอย่างไร หรืออาจจะไม่บอกเลย

คับแค้นใจกับความคิดลูกชาย ไม่อยากให้ปรเมศวร์ลาออกจากงานมาเริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้หญิงที่เพิ่งจะหย่าขาด “หย่าแล้วยังไง ในเมื่อหย่าได้ ก็จดทะเบียนใหม่ได้เหมือนกัน มันเป็นเรื่องของผมกับญา ไม่เกี่ยวกับคุณพ่อ คุณแม่ หรือใครก็ตาม”

การจดทะเบียนหย่าเต็มไปด้วยความเงียบและความเศร้า ถึงพวกเขาทั้งสองคนจะยืนยันว่าจะหย่ากัน แต่เจ้าหน้าที่พนักงานก็ดูออกว่าการหย่าครั้งนี้มีบางอย่างที่ไม่ปกติ "เรียบร้อยค่ะเอกสารนี้ยืนยันว่าคุณทั้งสองคนไม่ได้เป็นสามีภรรยากันแล้ว"

ฝ่ามือใหญ่ยื่นมือไปซองจดหมายมาไว้ในมือก่อนจะเปิดออกอย่างช้าๆ ทว่าทันทีที่อ่านตัวอักษรในเอกสารจบ น้ำตาของลูกผู้ชายรินไหลลงมาทันตาเพราะเอกสารที่เธอมอบให้กับเขานั้นคือเอกสารการหย่าร้าง “เราหย่ากันเถอะค่ะ” “อึก” ประโยคนั้นเป็นเหมือนปลายมีดแหลมคมที่กรีดลงกลางใจคนฟังอย่างชายหนุ ่มจนเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส แววตาของหญิงสาวที่จ้องมองเขาในตอนนี้ได้ให้คำตอบแก่เขาอย่างชัดเจนแล้วว่าเธอนั้นต้องการจะไป..

ท่านพูดขึ้นด้วยเสียงกันสั่นเครือ แล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้ฉัน "ไม่ต้องสงสัยเลย" ท่านส่ายหัวอย่างเคร่งขรึม "มาร์คไม่คู่ควรกับหนูเลย" เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดต่อ "ยายเห็นด้วยกับการหย่าร้างครั้งนี้ ถ้ามันทำให้หนูมีความสุขได้ ก็ขอสนับสนุนอย่างเต็มที่"

"แม่ทัพเผยอี้ หลงอนุทำลายภรรยาเอก มิอาจแบกรับภารกิจใหญ่หลวงได้" "วันนี้จึงอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้ท่านหญิงเจียเหอหยุนชี หย่าขาดจากสามีกลับจวน นับจากนี้การออกเรือนของทั้งสองฝ่ายไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป..." อากาศราวกับแข็งตัวในพริบตา

เมื่อทุกอย่างจบสิ้น ทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับหมู่บ้านและแยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ของตน เรื่องของลูกชายคนโตบ้านหลี่กับสะใภ้ใหญ่อย่างซือเจียแม้จะไม่รู้ถึงเหตุผลว่าทำไมทั้งสองถึงหย่าร้างกัน แต่เรื่องหย่าร้างชาวบ้านต่างรู้ทั้งนั้น

“เอ่อ...คือพี่โสดจริง ๆ นะยี่หวา พี่กับระรินเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เราสองคนกำลังจะหย่ากัน!” คำว่า ‘กำลังจะหย่า’ ที่ออกจากปากของเขา ทำเอารินรดาถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง ‘เธอกำลังจะหย่ากับเขาอย่างนั้นเหรอ’ ‘เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วอย่างนั้นเหรอ’